KENNEDYMARS CUIJK, 20 mei 2017

 

DSC01135 - kopieKENNEDYMARS CUIJK,

CUIJK, 20 mei 2017.

Na een dag werken ga ik bijtijds mijn bedje in….. en dat is al om acht uur. Nou ja, dat was de bedoeling. Nog ff dit, nog ff dat doende, wordt het toch nog kwart voor negen, om om IMG_0079half twee al weer wakker te worden van de wekker. Ik ben na mijn jack vorige keer richting Dordrecht, nu mijn drinkfles vergeten. Dus zo gaat na Peter zijn jack nu zijn bidon 80 km afleggen. Ik werk snel wat naar binnen en ga dan op naar carpool De Meern waar Bert mij om drie uur op pikt, waarna we gezamenlijk naar Cuijk rijden. Daar blijkt de afrit Cuijk afgesloten te zijn zodat we middels een flinke omrit gelukkig nog ruim op tijd aan komen bij de startgelegenheid: ‘De Bond’. We melden ons aan en begroeten weer vele bekenden waaronder Jeroen die ik DSC01101vandaag wel direct herken! (In tegenstelling tot tijdens de KM in Dordrecht.) Als ik de tas met reserveartikelen inlever bij Remy die bij de tassenauto staat hoor ik dat het nummertje dat we bij de start kregen voor een kop koffie is aldaar, DSC01120maar het loopt dan al tegen vijven daar is geen tijd meer voor. Want om vijf uur staan we klaar voor

Het startschot….. dat pas om kwart over vijf wordt gegeven.

DSC01146Het is al bijna licht dan, en we starten over het plein in het centrum van Cuijk, welbekend van dé Vierdaagse. Dit hele eerste stuk overigens, want ik rustte vaak al bij De Bond omdat we vlak daarna aansloten vanuit de 50 km lus op het parkoers met alle afstanden. Zo gaan we ook onder het tunneltje door richting de Maas, om ter hoogte van de pontonbrug af te wijken…..want die ligt er nu natuurlijk niet. 😉
De zonsopkomst is dit jaar minder spectaculair dan vorig jaar, maar blijft mooi zo achter de rivier. En langzaam verdwijnt de karakteristieke kerk van Cuijk uit beeld. Samen met Bert volg ik de Maas langs DSC01129kazematten, een oorlogsmonument en een ooievaarsnest met ‘onderverhuur’.

Met enige regelmaat zien we de fotograaf van deze KM langs de weg staan die van vele wandelaars foto’s maakt, ook van ons. Dat wordt weer foto’s zoeken op de site. Door de lommerrijke omgeving komen we bij een meer uit om uiteindelijk aan te komen bij:

WATERSPORTCAMPING ‘T LOO, op 11,8 km
waar al weer de eerste rust is. We krijgen DSC01148allemaal een pakketje met drie broodjes (kaas, ham en krenten) en iets te drinken. Ik geniet er van een bak thee en we zien de nodige bekenden, waaronder Ineke en Andre, waar we lekker mee bijkletsen en door op de 18556947_1484750361547065_7932554528171906219_ngevoelige plaat worden vast gelegd.
Terwijl de zon langzaam meer kracht krijgt wandel ik verder met Rob, Bert is al vooruit gelopen. Al snel treffen we enkele Schotse DSC01153hooglanders op ons pad aan. Langs weilanden en akkers, met oa asperges, zetten we koers naar Beers. Dit jaar rusten we niet bij het café naast de kerk, maar gaan dwars door het plaatsje heen om aan de andere kant te rusten bij:

DSC01157KAMPEERBOERDERIJ DE TIENMORGEN, BEERS, 19,6 km
Daar gaan we lekker zitten met een halve beker vla op een plekje dat Jeroen voor ons af staat…… hij gaat weer verder. 😉  De vla smaakt prima met dit warme weer.

DSC01167Rob koopt er nog twee broodjes gebakken ei bij, en ik maar even gebruik van een gewoon toilet. Ook wel lekker na alle stops ergens achter ‘de rododendrons’. Bert was al eerder op de rust en gaat al weer door. Hij loopt zo lekker dat we hem verder niet meer zullen zien.
18485677_1378334075596841_4507970920703685940_nAf en toe wordt er gevraagd: “jullie stonden toch op de cover van de RWV-bode?” En dat klopt dus. Langzaamaan krijgt de zon steeds meer kracht en maakt de killere ochtend (hoewel ik DSC01171veel te veel aan had in de veronderstelling dat de nacht nog koud zou zijn) plaats voor de warmere dag. Ik heb op de rust dan ook mijn korte broek aan gedaan, een shirt in de tas gedaan en mijn dunnere jas aan getrokken.

DSC01180Zo wandelen we richting kasteel Tongelaar. Maar dit jaar gaan we er niet zo dicht langs als vorig jaar. Ook al is de route in grote lijnen gelijk aan vorig jaar, het loopt geregeld IMG_0088ook net anders. Er zijn veel schitterende stukken en stukjes water te zien en grazende koeien, en na gepasseerd te zijn door vier terreinwagens komen we al weer aan bij:

DSC01186WAGENPOST 1, 25 km
De beloofde slaatjes treffen we er niet, maar wel drinken en hardgekookte eieren. En op die post staat ook organisator Remy. Verder is het staande DSC01187receptie dus we gaan verder, al snel langs een fraai uitgedoste boom met toepasselijke tekst. (De dode boom stond hier heel gewoon – Hij viel een beetje DSC01188uit de toon. – Wij dachten laten we die wat opfleuren – met versierselen in vele kleuren – Hadden we dit niet gedaan – Was iedereen die dode boom zo voorbij gegaan.) Als we ook dit jaar het smalle paadje 18622194_1455136917894045_2722219087240093115_nlangs een meer worden opgestuurd treffen we daar leuke kunstwerken aan. Zoals bv. de tent waaruit twee paar voeten steken, ook al vergezeld door pakkende teksten. Er is dit stukje buiten natuur ook genoeg kunst te zien.
DSC01195Bij een spandoek krijg ik een liedje in mijn hoofd dat er aan de ene kant maar niet uit wil, maar waarvan ik de titel en artiest maar niet naar voren kan halen (Ik mis je, DSC01204Maaike Ouboter schiet me veel later pas te binnen.) En het liedje blijft zeker 40 km in door mijn hoofd gaan! Bij DSC01209een haai die er tegenover op het strand ligt houden we even halt voor een fotomomentje alvorens door te lopen.
DSC01215Na een kapelletje en een stuk gebogen spoorrails, die herinnert aan het Duitse spoorlijntje, komen we bij

DSC01220NATUURKAMPEERTERREIN ‘DE HERDER-INN’ OP 33,3 KM.
De sapjes staan ons wel aan en Rob neemt er een stuk appelkoek bij die we nuttigen aan een tafeltje met een rood geruit kleedje. We gaan verder over de Molenheide, compleet IMG_0089met uitkijkheuvel, en via de nodige natuur komen we bij:

DSC01227CAMPING VAN ROSSUM’S TROOST op 27,2 km
net voor de helft waar Chris op het terras zit. We kletsen gezellig bij en ik haal binnen een ijskoud DSC01232bekertje water en laat mijn fles bij vullen vanuit de biertap….. waar vandaag ook helder water uit komt. En er staat een bakje vers fruit op de DSC01233wandelaars te wachten. Langs paarden met veulens en een schattig molentje vervolgen we de route St Hubert in. Daar gaan we nog een stuk het Duitse Spoorlijntje volgen. Helaas niet langs DSC01236het punt waar in de oorlog een trein tot ontsporing werd gebracht. Na daar vorig jaar voorbij te zijn gelopen, had ik Rob beloofd dat we daar dit jaar wel zouden gaan kijken.
DSC01247Langs een meertje gaan we Haps al weer in om opeens te staan voor:

BASISSCHOOL DE BONGERD, HAPS, 43,5 km
Hier krijgen we een kop soep met een broodje gebakken ei……. ware het niet dat de soep op is DSC01252en we de wachtrij van een half uur voor een eitje niet willen trotseren, al helemaal niet in de heersende walmen in de school. We gaan dus maar op het stoepje buiten zitten met onze eigen muesli- en krentenbollen en drinken.
DSC01257Chris, Pieter en Rini hebben het beter bekeken. Die hebben de snackbar aan de overkant aangedaan.
Langs typisch Brabantse huizen (donker groen met okergeel geschilderd) gaan we Haps verder DSC01259door en na nog een stuk Duits spoorlijntje komen we bij een meiboom waaronder gehuisvest is:

DSC01260WATERPOST 1, 48,6 km
Daar gaan we even kort zitten op ‘Het Buurtbenkske, De Bruggese Haort’. Ik ga de kilometers langzamerhand in mijn benen, en vooral in mijn knieën voelen. Geen pijn, maar vermoeidheid van de vele stappen die ik al gezet heb. Rob en ik vragen ons af waarom het waterpost heet en niet koekpost naar de ‘goed bezig’ koek die we er ook krijgen. Maar dat weten we als we door lopen terwijl we de volgende kilometers alle droge stukjes tussen onze tanden vandaan peuteren. Dan gaat iedereen door…. en het water is natuurlijk om door te spoelen. 😉 

DSC01262We halen weer de nodige wandelaars in. Zo ook een man en vrouw die het hebben over ‘achter anderen aan lopen om niet te hoeven zoeken.’ Dat bestempelen wij als heel gevaarlijk, wij hebben daar heel slechte ervaringen mee!
DSC01266Ik ben weer toe aan een sanitaire stop en als ik een smal zijpaadje, dat de begroeiing in gaat zie, sla ik even van de route af. De dame en heer die nog vlak achter ons lopen reageren direct: “Moeten we nu ook achter je aan lopen?” “Nee, nee, nee! Niet doen…… ik kan het wel alleen!” 😉
DSC01270Met afwisselend bos en weidere blik in het vizier verheugen we ons al op het patatje op de volgende rust. De kerktoren kan dan ook niet snel genoeg komen en zo bereiken we een auto van waaruit duidelijk iets uitgedeeld wordt. Het betreft echter geen privé rust van een paar wandelaars, zoals we eerst vermoeden, DSC01272maar een vervanging van de snackbar! We moeten het doen met een bekertje fris en een handje chips. Maar als hij toch open blijkt te zijn:

BAKTARIA DE AANLOOP, BEUGEN, 52,7 km
ga ik met Rob alsnog naar binnen voor een patatje, en van het toetje, een soft-ijsje, stuur ik een plaatje naar het thuisfront. Het kan niet uit blijven, Rob en ik voorspelden het al, de IMG_0090reactie op de foto van Peter thuis is: twee lekkere toetjes. We zijn ook lang niet de enigen die er rusten. Martin is er bv ook en het duurt steeds langer voor de bestellingen komen. En dan heb ik het maar niet over het enkele toiletje dat ze er hebben….
DSC01274Via het Peperkoekpad vervolgen we de route door het dorpje Beugen. Ook langs een kolossaal, maar prachtig, rood stenen bouwwerk. Is dit het gemeentehuis vragen we ons af…. het blijkt een ziekenhuis te zijn. Weer DSC01277eens iets anders dan de vele boerderij-achtige huisjes en dorpskernen die we vandaag veel zien.

We doen WATERPOST 2 aan, ruim 57 km, maar lang blijven we daar niet. Ik begin het een beetje zat te worden. Gelukkig is de loopafstand tussen de posten steeds ongeveer een uur. Het is dus lopen van post naar post.
De dame en heer van het ‘achter elkaar aan lopen’ groeten we weer bij het passeren. “Hallo, daar zijn we weer….”
DSC01284Voor ons lopen mensen te discussiëren in wat voor plaats we lopen, en dat blijkt Boxmeer te zijn. Maar langs volop bloeiend fluitenkruid verlaten we het dan al weer. Er ligt een verloren pet langs het pad als we een stukje bos in gaan. In de veronderstelling dat die van een wandelaar is neem ik hem mee naar de volgende post.

DSC01287Na borden van een uitbater die probeert wandelaars als klandizie te trekken komt ons een wandelaar in tegengestelde richting tegemoet. Eerst denken we aan een gewone wandelaar, maar later zien we toch dat het een KM loper is. Hij is toch niet toevallig een pet kwijt??? Nou, daar was hij inderdaad naar op zoek.
Als er een kerktoren in zicht komt bereiken we

IMG_0092DE GOUDEN LEEUW, SAMBEEK, 63.7 km
Ik was op de helft vergeten mijn andere schoenen aan te doen, maar op deze tassenpost wissel ik ze wel….. nadat ik ze eerst een poos uit heb gehad om mijn voeten te laten luchten. Ik DSC01292kom ook de stroopwafels tegen die ik in mijn tas had zitten. …. “en daar kom je nu mee” is de reactie van Rob en de heer naast me eet ook gezellig mee. Ik hijs me het trappetje op  naar binnen voor het toilet. Mijn knieën zijn gevoelig van de vele stappen die ik reeds gezet heb.
Vooral het weer op gang komen is erg pijnlijk, het duurt even voor de benen weer gewoon bewogen kunnen worden. En daarin ben ik niet de enige. Ook de dame van het ‘achter elkaar aan lopen’, die we weer begroeten bij het passeren, loopt met stijve benen.
DSC01296We gaan richting de sluizen en dan de Maas volgen, aanvankelijk door het hoge fluitenkruid heen.

Na WATERPOST 3, 68.1 km gaan we via Beugen door de landelijke omgeving richting Oeffelt waar een rust is in

IMG_0093CAFETARIA ‘T SMULHUUKSKE, 73,5 km waar we een ijsje mogen nemen. Ik kies met Rob voor een tweede soft-ijsje. Nog maar weer net op pad passeren we weer het stel van ‘het achter elkaar aan lopen’. Bij de groet zeggen ze: “Dit is toch zeker wel de laatste keer….”

DSC01319De omgeving wordt inmiddels een beetje ‘meer van hetzelfde’. We gaan St.  Agatha in en komen bij het klooster van St. Agatha, het oudst bewoonde klooster van Nederland. Als we door lopen mogen we uiteindelijk de lange dijk op naar

PANNENKOEKENHUIS DE 7 DWERGEN, 78,3 km
Ik heb inmiddels geen zin meer om te rusten, maar Rob heeft wel trek in een DSC01294pannenkoek. Met veel moeite ga ik bovenaan het trappetje van de dijk zitten, en met nog meer moeite sta ik weer op om de allerlaatste etappe af te leggen. Zelfs het fototoestel begint licht DSC01327werkeloos te worden. Maar Cuijk komt al in zicht, en we wandelen de plaats al snel in om via het marktplein richting het station te gaan. Vlak daarvoor begroet ik ondertussen de dame en heer ‘van het achter elkaar aan lopen’ met “Ik zeg maar helemaal niets meer!”
DSC01328Ik gooi er nog een tandje bovenop, terwijl het al licht gaat schemeren, op naar Peter die me al op staat te wachten. En die nog even bevestigt dat ik best stijf loop…. maar dat ik daarin niet alleen ben.

Deze keer is er geen medaille als herinnering, maar een oorkonde en een spek-schoentje van Angelique namens het walkers forum. En Rob neemt daar eindelijk zijn eerste koffie van vandaag.

Alle foto’s zijn te zien op:

https://goo.gl/photos/C7US1WBAEce4vXBi8

81,3 km, 5:15 – 22:00 uur.

About wandelverhalen

Mijn ´wandelcarriere´ start in 1985 als ik mijn eerste 40 km tocht loop en lid wordt van DJO, de Lisser wandelvereniging. Ik pendel mee naar tochten en als ik zelf een auto heb loop ik elke zaterdag. Liefst 40 km. Rond 1990 wandel ik vrijwel elke week met Martin en worden de afstanden langer: 50, 60, 65, 70 en uiteindelijk zelfs een Kennedymars van 80 km in Hilversum, maar dat is dan voorlopig ´eens maar nooit meer´. Ik loop 10 jaar op rij de vierdaagse van Apeldoorn, vier jaar met die van Nijmegen in de week daarna. Naast het wandelen ga ik meer binnen de wandelsport doen. Ik sta soms als EHBO-er klaar en maak 15 jaar lang het clubblad van WSV de Zwervers uit Beverwijk. Ik heb twee routes voor WS78 gemaakt, vanuit Voorhout en Sassenheim (24-11-’12), en één voor RS80 vanuit Lisse. (Zie hiervoor de pagina ‘oudere wandelverslagen’.) Na de komst van mijn kinderen begin ik elke zaterdag met hen te lopen. De tochten worden steeds langer en oudste zoon Sebastian ging zelfs mee op de 25 km. In Adriaan heb ik een even enthousiaste wandelmaat gevonden. Hij heeft me weer mee gekregen op div. Kennedymarsen! En me zo ver gekregen deze blog te maken waarvan ik in eerste instantie zei: ‘Wie leest dat nu?’ Maar dat valt reuze mee! Op de oude blog Wandelenmetmonique.blogspot.nl kwamen meer dan 29.000 personen een kijkje nemen, op deze ben ik op 4 januari 2013 de 10.000 views gepasseerd!

Posted on May 26, 2017, in Kennedymarsen. Bookmark the permalink. 3 Comments.

  1. Was leuk om via jouw verslag en foto’s nog een keertje de KM mee te beleven!

    Like

  2. Ook leuk om jouw ervaringen door te lezen, ook omdat we elkaar nog een aantal malen onderweg hebben gezien.

    Like

  1. Pingback: Zonnige 2e Kennedymars door land van Cuijk - Henk-Jan van der Klis

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: