WILLIBRORDUSPAD, 18 juni 2017

 

DSC02040WILLIBRORDUSPAD,

ABCOUDE – HILVERSUM, 18 juni 2017

Op deze mooie zondag heb ik met Peter afgesproken nog een deel van het Willibrorduspad DSC02032te gaan doen. Ik om mijn pad verder af te maken, hij als training voor zijn expeditie in september. We willen van Abcoude naar het St. Janskerkhof lopen met een extra uitstapje naar Naarden. 31 km met zo’n zeven extra er bij.
Omdat het een warme dag gaat worden gaan we lekker vroeg op stap. Half acht de auto in, tien DSC02035over acht op het station in Abcoude. Na het parkeren van de auto is het even zoeken naar het startpunt van de route. Vorige keer waren we het zo zat dat we tegen het einde van de etappe maar één ding wilden: zo snel mogelijk naar de trein!
Als we stil staan om het kaartje in het routeboekje te bekijken komt er al een familie eend, moeder met twee grotere jongen, bij ons kijken.

DSC02038ZE WIJZEN ONS DE WEG.  

 

 

Dan wandelen we richting de grote kerk midden in he dorp en weten met de phone en het plattegrondje in het routeboekje op de route te DSC02044komen. Lang monumentale huizen gaan we het dorpje uit tot bij een groot wit gebouw, nu restaurant….. maar in het verleden vast het station. Het spoor is niet meer te zien….. DSC02047wat bij nadere beschouwing hier ondergronds blijkt te liggen. Het station waar wij zijn gestart ligt zo’n honderd meter verderop. Het is zo nieuw dat in mijn routeboekje de oude situatie nog is aangegeven. DSC02060Dat verklaart wel waarom we vanmorgen moeite hadden met het terug vinden van de route. Nu gaan we 4,5 km lang het riviertje de Gein volgen. En dat is geen straf. Wat een prachtige huisjes zijn hier langs het lommerrijke water te vinden, en wat is er veel te DSC02063zien. Het zal hier heerlijk wonen zijn denken we, zo onder de rook van Amsterdam, maar super landelijk.
Schapen grazen in de weilanden, een reiger loert op zijn prooi terwijl een stern-tje hetzelfde doet vanuit de lucht. Een ooievaar staat op zijn of haar nest en ondertussen trekken er vandaag de DSC02071hele dag vele molens aan ons voorbij. Langzaam wordt het warm dus we drinken goed. We zien een forse stier en een vleeskoe die haar licht bruine kalf staat te likken. Na een oud zondagsschooltje en een katje dat DSC02134zich maar wat graag laat aaien komen we in Driemond aan waar de brug die we over moeten compleet verdwenen is. Gelukkig kunnen de verkeerregelaars ons DSC02072vertellen hoe we verder moeten. En etappe 22 van 4,9 km zit er al weer op.

DIE IK WEET….

Zonnig Driemond ziet er veel gezelliger uit dan tijdens de regendag ruim een jaar terug toen ik hier met Rob liep. En de lavendel geurt heerlijk als je een takje tussen je vingers kneust. We IMG_0210[1]bereiken het Amsterdam-Rijnkanaal dat we middels een brug over moeten, maar daarvoor DSC01445hadden we eigenlijk een straatje eerder in gemoeten. Maar het loopt verder prima, met het oog op de routekaartjes en af en toe een stukje extra lezen van de omschrijving. Op het water varen vele grote en kleine vrachtschepen en een klein plezierbootje staakt snel over naar het pittoreske haventje van Driemond. Vandaag zullen we heel veel boten overal op het water zien.

Na de brug gaan we al snel de nieuwbouw van Weesp in, maar die worden natuurlijk al snel weer vervangen door oude pandjes na de mooie molen ‘t Haantje waar we uitgebreid plaatjes van schieten.
DSC02101We dubben even bij het ophaalbruggetje dat we over moeten. Gaan we dat eerst doen of nemen we toch eerst een kijkje bij de synagoge waarvan ik het bestaan nog weet van de wandeling over het Westerborkpad? Het lot beslist. De ophaalbrug gaat net open voor één van de vele bootjes die vandaag onderweg is. Ook nu is het weer even zoeken, en als we bij de sluisbrug komen maken we daar maar eerst wat foto’s.
Kijkende bij de synagoge vinden we in de stoep

veel struikelsteentjes die Peter nu voor het eerst in het echt ziet. En nogmaals lopend door de straatjes die we net al gehad hebben zien we steeds meer van die steentjes, best DSC02121veel van de 59 die hier overal in het plaatsje te vinden moeten zijn zelfs. Over de Lange Vechtbrug komen we bij hete fort aan de Ossenmarkt, één van de drie ronde forten die ik hier in de buurt weet.

DSC02124HELAAS WAT VERDWENEN.

Na het fort slaan we af langs de Vecht langs de andere twee molens van Weesp. Ook hier is het weer genieten van de bootjes op het water, de DSC02137prachtige optrekjes die we passeren en een zwijn dat ligt te wroeten in een kuil in zijn weilandje. We zien een vrouw met een emmer water aan komen en als ze vlak bij de kuil is stapt het zwijn er uit zodat ze de kuil kan vullen met het water waarna het beest DSC02136er weer heerlijk in gaat liggen schurken. We gaan over van etappe 23 (5,9 km) op 24 langs een oude drie-dubbele trog die is gevuld met bloemen, en na een oud sluisje DSC02139komen we bij het tweede ronde fort: Fort Uitermeer. Samen met twee andere wandelende dames maken we een rondje om het fort en een bunker heen om het goed te kunnen bekijken. In tegenstelling tot het fort aan de Ossenmarkt verkeert dit fort een beetje in vervallen staat.
Terug op de weg is het even zoeken naar de route verder. Maar de phone en een dame die haar hond uit laat brengen ons weer op het pad

bij een oud sluis-huisje dat ook nog te koop staat. Het is dat het wat klein is….. en jammer DSC02150dat het karakteristieke uiterlijk door een uitbouwtje in de vorm van een tochtsluis wat verdwenen is.

BINNEN!
Nu gaan we meer het open terrein in over de Kreugerlaan. Het is hier druk op het fietspad met DSC02154fietsers die er ook op uit gaan. Al snel komen we langs een kraampje met kersen……. maar na aanvankelijk door gelopen te zijn keren we al snel op onze schreden DSC02158terug en nemen toch een zakje mee om de route al knabbelend te vervolgen. (En volgens Peter lijken we wel  spugende lama’s ten aanzien van de pitten.) Dat smaakt goed met het dorstige weer. Peter vult al snel zijn fles voor de zoveelste keer. Hij heeft een fles van 650 ml mee en twee liter extra. Ik twee flessen van 650 ml.

 

Het is zelfs in dit stukje polder absoluut niet saai wandelen. We zien op het water een pronkende zwaan met jongen, een zilverreiger en een ooievaar tussen de vele ganzen DSC02166met jongen. En vlak voor we links af slaan, na zo’n 3,5 km rechtdoor, zien we een zandberg die vol zit met zwaluwgaten. De vogels zelf vliegen in de omgeving rond. Einde etappe 24, 5 km.
DSC02167Het wordt nu weer wat lommerrijker als we richting de eerste brug over het water gaan, waar we van de route af wijken om Naarden aan te doen.
grotendeels onder de bomen wandelen we DSC02168richting het vestingstadje om er vervolgens eerst 3/4 om heen te lopen buiten de ringgracht om. In het water wordt gezwommen en gevaren met roei- en motorboten. Eigenlijk is het daar DSC02179vandaag meer weer voor. Langs enkele munitiedepots komen we bij de ‘hoofdingang’ van het stadje, maar eerst kunnen we een depot van binnen bekijken omdat daar een kunst- en schilderijenexpositie is. En meer voor het gebouw dan om de expositie zelf in ons geval. Na wat mooie overzichtfoto’s, en in Peter zijn  geval zelfs een klein filmpje, gaan we het vestingstadje binnen.

ZOALS WE ONSZELF BELOOFD HEBBEN…….

We hebben inmiddels best wel trek in een ijsje, maar besluiten dat nog even uit te stellen IMG_0209[1]tot verderop in de route en nu maar iets te drinken te nemen op het terrasje tegenover DSC02192het Arsenaal. We steken dus middels de hoofdweg het stadje door langs het Stadhuis, de grote kerk en een koortje dat gezellig zingt.

We nemen bij de muntthee samen nog een punt IMG_0202honing-taart. Ondertussen vaart er een auto door de grachten, een koddig gezicht.  Mijn watervoorraad is inmiddels op dus we vragen bij het restaurant om de flessen te vullen, wat met heerlijk koud water gebeurd. En dat smaakt! Zo kunnen we er weer tegen terwijl we het stadje DSC02193verlaten en volgens dezelfde wegen terug lopen naar de route. Via groenstroken gaan we om een nieuwbouwwijk van Bussum heen en natuurgebied ‘De Franse Kamp’ in. De bossen zijn DSC02196een verademing en al snel zullen we het einde van etappe 25, 9,2 km bereiken, ware het niet dat de beukenlaan maar niet komt.

DSC02202We vragen bij een scoutinggebouw hoe we op de route terug komen….. en nog steeds valt het niet mee. Om niet al te laat thuis te komen besluiten we etappe 26 te laten zitten tot volgende keer, en door te lopen naar station Hilversum mediapark om via station Amsterdam Muiderpoort terug te reizen naar de auto.

IMG_0206Als we aan komen rijdt de trein die we moeten hebben net de andere zijde van het station binnen. Helemaal de trap over om op tijd aan de andere zijde te komen lukt niet, dus we doen rustig aan. Gelukkig gaan de treinen elk kwartier dus we hoeven niet lang te wachten. Als er net een jongen met een ijsje de snackbar op het station uit komt zegt Peter nog: “Dat had je nou niet moeten doen…” waarna we snel naar binnen stappen voor het ijsje dat we onszelf beloofd hebben. Wat kan dat lekker zijn…..

We hebben van alles genoten, een perfecte dag op één klein dingetje na: dat we nét de trein misten. Tja, je moet toch íets te zeuren hebben.

Alle foto’s vind je op:

https://goo.gl/photos/t6EKmdgqqadfhrvMA

33 km, 9:30 – 18:00 uur.

 

VERWENTOCHT, 14 juni 2017

DSC01774

VERWENTOCHT,

SAMEN OP PAD, ZIJDERVELD, 14 juni 2017

 

Als een tocht verwentocht heet dan ga je daar toch heen! En ik wordt op de heenreis al DSC01780verwend. Geen enkele file en het startgebouw is in het kleine dorpje dat pal tegen de snelweg aan ligt makkelijk te vinden. Dus zo kom ik er rond negen DSC01784uur al aan en kan lekker buiten zitten met mijn bak thee. Het is heerlijk weer dus mijn jack heb ik alleen mee voor het geval dat ik iets te hard ga kleuren vandaag.

DSC01789HIJ VERTELD HONDERDUIT
Om tien uur gaan we met 83 personen op pad langs het alleraardigste (kleine) kerkje het dorp uit en de A2 over. Het landelijke in met hier en

daar fruitbomen zoals laagstam kersen waar een gigantisch net overheen gespannen is. Berenklauwen langs de weg leveren mooie plaatjes op en een enkele ooievaars DSC01799foerageert in de weilanden.

Ook de wilgen zijn al geknot er er ligt ergens een flinke berg wilgentenen langs de weg. Het is zo warm dat de meeste wandelaars in korte broek DSC01808en met korte mouwen lopen.
We volgen in grote lijnen de A2 richting knooppunt Everdingen, maar voor die tijd slaan we af en gaan langs schapen, koeien en paarden die met DSC01810even veel interesse naar ons terug kijken. Voor we er erg in hebben gaan we Hagestein in met zijn lieflijke huisjes en Nederlands Hervormd kerkje waarvan de deur voor ons open gaat zodat we binnen een kijkje kunnen nemen bij het sobere interieur. Het is lekker koel binnen en de voorganger – prediker (of hoe zo iemand heet) vertelt honderd uit over het kerkje.

DUS DAT DOEN WE DAN OOK.
Er tegenover op de parkeerplaats is de eerste wagenstop al waar we getrakteerd worden op sap of karnemelk met home-made kruidkoek. Dan vervolgen we de route het DSC01833dorpje uit om bij een meer te komen. Gerrit stuurt ons het groen in en zo bereiken we in de ganzenpas een dijk die ons langs de Lek gaat DSC01836voeren. Het loopt daar heerlijk met een fris windje in ons gezicht. Na een blik te hebben geworpen op de sluizen nabij Everdingen trekken dijkhuisjes en boerderijen aan ons voorbij en zo stiefelen DSC01839we lekker door. Er wordt druk gehooid waar het ook weer voor is. Alleen zijn de wegen af en toe toch smal als een grote tractor ons passeert. Een groepje ganzen langs de rivier heeft een aantal donzige jongen om zich heen zitten en na

Everdingen voor ons te zien slaan we eerst rechts af naar sportclub Everstein.
Het is weer om buiten te zitten op de daar  aanwezige banken dus dat doe ik dan ook met

Bert en Ton.

GOED GEWAARDEERD.
Maar rond één uur worden we geacht weer bij de groep aan te sluiten en gaan we het dorpje verder door langs een volgend lieflijk kerkje en een nog langs de deuren ventende DSC01872groenteboer. Al snel gaan we de uiterwaarden in waar Wim zijn paraplu als parasol gebruikt. Ik spot een opvallende campanula met grote DSC01876bloemen in kant van het pad en op de Lek varen grote vrachtschepen voorbij. We lopen door de Goilberdingerwaard met op een meertje veel watervogels en op de achtergrond een grote

boogbrug over de Lek. We passeren de eerste bunkers en als we uit de uiterwaarden uit DSC01912klimmen worden we getrakteerd op een snoepje. Daarvoor heeft Gerrit wat familieleden ingeschakeld. Al snel komt dan het DSC01915fort ‘Werk aan het Spoel’ in zicht waar omheen ook veel bunkers te vinden zijn. Het strategische punt langs de Lek werd zowel voor de waterlinie als in WOII goed gewaardeerd.

DAT LATEN WE ONS GEEN TWEE KEER ZEGGEN.
We slaan af het klompenpad ‘Goilberdingerpad’ op wat we volgen over veel smalle paden langs nog meer bunkers. Een paard laat haar veulen bij zich drinken en af en DSC01951toe klimmen we over een hek….. tot iemand bedenkt dat het hek ook open kan. De koeien in een weiland langs het pad lopen/hobbelen met DSC01953ons mee tot ze niet meer verder mee kunnen, en we zien een kalfje naast moeders dat net geboren lijkt te zijn. Pogingen om op te staan lukken in ieder geval (nog) niet.
DSC01958Bij nog enkele bunkers gaan we de A2 weer over en stappen dan vrijwel direct een erf op. Eerst denk ik dat we er overheen zullen gaan, maar dan zie ik wandelaars met een bekertje bowl: de volgende traktatie met weer home-made kruid- of chocoladekoek. En als er nog plakje over zijn…… dat laten we ons geen twee keer zeggen. 😉

ONNODIG
We vervolgen de route door een doorgezaagde bunker en gaan langs een waterplas met op de achtergrond nog altijd de A2. Door net gehooide weilanden komen we uit op IMG_0179de Diefdijk en weer vlak langs de rust van daarnet, bij-ij-ijna een ommetje. Er komen nog meer leuke huisjes en treffen een kersenboom IMG_0180waar je zo van kunt plukken, wat uiteraard ook gedaan wordt. en niet alleen door ons, want van sommige kersen hangt er alleen nog de pit.
Middels een natuurpad verlaten we de dijk weer om het laatste stuk richting Zijderveld te lopen. Ook hier staan ganzen langs het water met jongen, maar deze zijn al bijna net zo groot zijn als de ouders.
En zo wandelen we via de andere kant het dorpje weer in. Mijn jack heb ik gelukkig onnodig de hele dag mee gedragen.

Deze verwentocht deed zijn naam eer aan. En niet alleen om de fantastische verzorging, unnamedook om de route. En zelfs het weer werkte vandaag mee. Ik kwam tenminste met een lekker kleurtje terug.

Alle foto’s staan op:

https://goo.gl/photos/j5yfa29cPjeQYA1C6

25 km 10:00 – 16:00 uur.

ERFGOOIERSTOCHT, 7 juni 2017

 

DSC08633 - kopieERFGOOIERSTOCHT,

SAMEN OP PAD, HUIZEN, 7 juni 2017

Klaas heeft voor vandaag deze tocht uitgezet. Ik klets gezellig bij met oa Rina over in slaap vallen tijdens wandelingen. Dat dat zo maar kan! Maar ik weet uit eigen ervaring dat het idd kan. Gewoon door blijven lopen en opeens wakker schrikken als je in het gras blijkt te DSC08519lopen. Als we op pad gaan lijkt het wel heel druk te zijn in het startgebouw bij korfbalvereniging Huizen, en al is 69 deelnemers een mooie opkomst, het is geen topper. (Als dat dan maar wel geldt voor de korfbalvereniging;-) )

DSC08520En we hebben geen haast om te vertrekken want rond tien uur gaat het net wat harder regenen, ook al geeft buienradar aan dat de buien spoedig weg zullen trekken.

EEN HEEL LEGER BUSJES.

Van het beeldje ‘ter nagedachtenis aan de eerste Molukkers uit 1951´ maak ik uiteraard een foto….. waar de wandelaars in regenpak en DSC08525onder de paraplu achterlangs trekken. Toch heeft iedereen er wel plezier in. Er wordt gezellig gekletst en gelachen.

DSC08534We wandelen van het ene stukje groen naar het andere stukje groen, ook langs een aspergeveld waarachter in de verte de tent te zien is waar een aspergediner gegeven zal DSC08539worden. Vervolgens gaan we de bebouwing in van Blaricum en Laren. En dat is me een bebouwing! Het ene huisje, met veelal rieten dak, is nog DSC08543mooier dan het andere en zo bereiken we ook de rand van de Tafelbergheide. Maar deze gaan we vandaag niet op.

DSC08544Wel langs de rand er van door het bos met achter het hek grazende schapen. De regenkleding en paraplu’s gaan ondertussen aan / op en weer uit / dicht.

DSC08556En ergens tussen de huisjes ligt nog een graanakker met een oud graanras, toevallig bij een straat die luistert naar de naam Boekweitakker. Maar of het dat ook is kan ik niet DSC08560vertellen. In de tuinen bloeien de mooiste bloemen als rozen die er nu prachtig uit zien, schoon gespoeld door de DSC08554regen.  En bij een huis dat volop wordt verbouwd staat een heel leger busjes van een bouwbedrijf!

EEN ENKEL PARKJE.

Genietend van de omgeving komen we aan op de rustpost in het speeltuingebouw van ‘Ons genoegen’ te Laren, ofwel de blokhut. En dan heb ik tot die tijd

unnamed (2)nog niet zo veel foto’s gemaakt door de regen. Maar binnen vallen wel de nodige foto’s te DSC08564maken. Ondanks het kleine gezelschap kan niet iedereen binnen zitten dus ik heb buiten onder het afdak met enkele anderen een goede plek DSC08573gevonden. En we kunnen er zelfs gebruik maken van de gratis WiFi!

Dit keer neem ik geen broodje kroket (er is zelfs DSC08574een mosterd en mayonaise-tap) maar eet mijn boterhammen op met een bak thee. Wel staat Rob me nog helder voor de geest en hoe hij hier, DSC08576ik toen ook overigens, van zijn broodje kroket genoot. En ook vandaag vinden de broodjes gretig aftrek.

IMG_0154Als we verder gaan valt het wel mee met de regen dus ik knoop mijn regenjas om mijn middel. Langzaamaan worden de wegen rondom deze rust bekend. Dus ik klets lekker met de wandelaars om me heen.

DSC08581Ondertussen trekken weer de mooiste pandjes aan ons voorbij evenals een oude grenssteen. We wandelen langs koeien en paarden in weilanden met op de IMG_0155achtergrond de bebouwing van Eemnes en na de A27 over te zijn gegaan wandelen we Blaricum weer in. Maar nog altijd veelvuldig door het groen van stukken natuur en een enkel parkje.

IMG_0156WAAR ENKELE WANDELAARS AF HAKEN….

Na een tennispark dat volgens een bordje alleen voor eigen risico betreden kan worden komen we bij de autorust aan waar we verwend worden met verse appelflappen en een blikje fris. Dat is niet verkeerd!

DSC08623De route blijft ons in Noordelijke richting voeren door de nieuwbouw van Huizen tot we aan het Gooimeer uit komen. Daar gaan we lekker uitwaaien en een van die windvlagen neemt de pet van Heopa mee het strandje op zodat hij helemaal om moet lopen om hem terug te halen.

IMG_0157Gelukkig is het nog altijd redelijk droog als we een kunstwerk passeren dat me doet denken aan de zeilen van een schip met op de achtergrond DSC08637het nieuwe land van de Flevopolder. Aan het eind van het stuk langs het water staat Coby nogmaals met de auto en krijgt iedereen ook nog een mini candybar. Het kan DSC08641niet op. Een van de medewandelaars heeft haar voet even daar voor in laten tapen en dan realiseer je je maar weer dat zelfs een tochtje van 25 km nog wat voor stelt.

DSC08644Maar het overgrote deel zit er dan al op. Langs een paal met zwaluwnesten, in een luw deel zien we tientallen vogels rond vliegen op zoek naar insecten, gaan we terug DSC08651Huizen in. Na de laatste stukjes groen passeren we het busstation, waar al enkele wandelaars af haken om snel de bus te kunnen nemen. En dan staan we twee hoeken later, na het gemeentehuis en het zwembad, ook DSC08654al weer voor het gebouw van de korfbalvereniging en zit deze tocht er weer op.

De foto’s zijn te vinden op:

https://goo.gl/photos/RxCjQD8tEv4QdrW1A

25 km 10:00 – 15:40 uur.

DE LOEVESTEINTOCHT, 31 mei 2017

DSC01772 - kopie

DE LOEVESTEINTOCHT,

SAMEN OP PAD, GIESSEN, 31 mei 2017

Vandaag ga ik naar Giessen voor een tocht waarvan de vooruitzichten al heel positief zijn, DSC01570genoeg te zien vandaag! En dat denken 80 wandelaars met mij. Het wordt zulk lekker weer dat ik alleen in korte broek en T-shirt aan de start verschijn.

DIE MISSEN BEST WEL WAT!

We starten gelijk het buurdorp Rijswijk in terwijl de zon inderdaad al lekker schijnt. De DSC01576nieuwbouw van Rijswijk maakt al snel plaats voor een kerkje en dan gaan we het landelijke in. Het loopt lekker op de Maasdijk met een enkel DSC01582dijkhuisje en af en toe een passerende fietser. Verder is het rustig op de fietspaden en kruip door sluip door bereiken we al snel de Wilhelminasluizen in de afgedamde Maas waar DSC01586net een flink vachtschip binnen vaart. Met wat bekende wandelaars uit de buurt die hun wandelfoto’s op de site van de Wilhelminasluis plaatsen grap ik: DSC01597“Zijn dit nu dé Wilhelminasluizen?” en dat blijkt zo te zijn. Met het passeren van de sluis verruilen we de provincie Noord-Brabant voor Gelderland en gaan het Munnikenland in.

Ik loop gezellig kletsend achteraan met twee dames uit Hillegom en Haarlem. Met zicht op een groot industriegebouw en na een grote gedenkplaat gaan we de Bommelerwaard DSC01609in terwijl de nodige vrachtwagens ons passeren. Ze komen bij het industriegebouw vandaan dat een cementfabriek blijkt te zijn. Ook in de rivier DSC01611ligt een flink schip bij het gebouw en op het water passeren wat andere vrachtschepen.
Al snel verlaten we de dijk dan echter om een onverhard pad op te gaan. Hoewel, dat

onverhard moet ik even nader uitleggen want het is een stuk klei-achtige grond waarop ook runderen lopen die met hun hoeven hobbels en kuiltjes hebben getrapt. Door het warme weer van de afgelopen tijd is dat opgedroogd en hard geworden, zodat wij nu DSC01647voorzichtig moeten lopen voor onze enkels. Maar het is een mooi stuk en het zes-tal wandelaars dat om loopt via de dijk mist toch ook wel wat.

DSC01658NA WAT DREIGEND WEER….

En zo komen we bij slot Loevestein aan. Een groot complex waar we eerst de ophaalbrug over en poort door gaan. In de poort hangt een geluidsbox van waaruit ‘historische’ paardengeluiden klinken om in de stemming te komen. Eerst maken we een rondje om

het kasteel heen zodat we het complex van alle kanten kunnen bewonderen. Van het rijtje huisjes dat er bij hoort tot het grote kasteel, de donjon (woontoren) en het fort dat IMG_0122[1]onderdeel is van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. De schapen die onlangs ontdaan zijn van hun warme jassen liggen toch zo veel DSC01683mogelijk in de schaduw van de bomen. Zo komen we ook bij de zitkuil waar we volgens een bord ‘welkom wandel comité samen op pad’ horen te DSC01692zitten. Iedereen heeft echter een plekje in de schaduw buiten onder de bomen of binnen in het koele gebouw gezocht. Daar geniet ik met Bert van een cappuccino.

DSC01700Voor vertrek nemen we een kijkje in een museumgedeelte alvorens de poort weer door te gaan terwijl de zon even verscholen gaat achter de wolken. En dat is helemaal niet onaangenaam, zeker niet als er ook even wat wind bij komt en er een DSC01701enkele spetter valt. Om mij heen hoor ik mensen vertwijfeld zeggen dat ze helemaal geen jack, laat staan een regenjack mee hebben omdat de DSC01703weersvoorspellingen goed waren. Maar het blijft bij wat dreiging, want al snel is de zon weer terug en is het net lekker weer om te wandelen terwijl de immens grote betonfabriek aan de horizon goed zichtbaar is.

DSC01706GOED ZICHT.
We hebben zicht over een uiterwaarden gebied met zwanen en veel ganzen, die gakkend een rondje over ons heen vliegen, en oude sluisjes. Deels verplaatst DSC01710weet iemand mij te vertellen omdat het uiterwaardengebied er nog maar kort geleden aangelegd is in zijn huidige vorm. Tussen de bomen schemert nog fort onder DSC01715Brakel, ook van de Nieuwe Hollandse Waterlinie, en zo zetten we koers naar Brakel met mooie oude huisjes en een kolossale kerk waarvoor de wagenrust is.
Na huis Brakel gaan we een gebied van het Geldersch Landschap in. Het is aardig weer, maar toch liggen ook hier de geschoren schapen

met zijn allen in de schaduw van een watertank. Het gebied van De Nieuwe Hollandse DSC01742Waterlinie volgt terwijl we weer over polderwegen gaan met veel weide blik. We DSC01745mogen zelfs de afsluitdijk op….. maar dan wel een niet zo lange. 😉

Voor de derde maal met zicht op de betonfabriek passeren we weer de gedenksteen om DSC01767ook weer bij de Wilhelminasluizen te komen waarover we nu vanaf de hoogte goed zicht hebben.

En op een bordje staat het gedicht: BAKEN IN DE UITERWAARD: Dit is je plaats te midden van de doden  overzie het spel van leven, van liefde en verlies. – onderging de waterstromen bleef het baken waar woorden vielen  soms hard DSC02058 - kopieweerklonken in de tijd. – nog altijd gaat het leven jou voorbij  onderga je de jaren en de zielen die in stilte zoeken naar de zin van eeuwigheid. – je kwam en zag en overwon en fluistert: de tijd heelt alle wonden.

En dan duurt het ook niet lang meer voor we Giessen betreden en bij de finish komen bij sportcomplex ‘De Jager’.

De foto’s zijn te vinden op:
https://goo.gl/photos/JQVzDsqWR8VryoMq8

25 km 10:00 – 15:45 uur.

WILLIBRORDUSPAD, 25 mei 2017

DSC01559

WILLIBRORDUSPAD,

OSDORP – ABCOUDE, 25 mei 2017

Vandaag ga ik, samen met Peter deze keer, na bijna drie jaar, verder met het 18738481_1530587283640494_4070318553173826620_oWillibrorduspad. Heel moedig wil ik 41 km doen tot in Weesp, of als dat niet lukt 34 tot in Abcoude. Maar tot in het mooie Weesp zou wel leuk zijn.  Kwart over acht willen we de trein nemen. Ik heb mijn OV kaart, Peter schaft een kaartje aan bij de automaat. Tenminste, dat is de bedoeling. Hij kan zijn portomonai niet vinden, dus ik draai maar een kaartje uit, want als we terug naar huis moeten fietsen is de geplande trein al weg. Als ik op het perron mijn OV kaart wil activeren gaat dat helaas ook niet….. we hebben nog een kaartje nodig. Inmiddels heeft Peter toch zijn 18699941_1531128513586371_8487881518437056079_nportomonai gevonden, pffff, dus hij haalt nu een kaartje voor mij. Omdat we bijtijds zijn gaan fietsen lukt dat allemaal nog voordat de trein er is.
Op naar Amsterdam centraal. Daar moeten we overstappen op tram 17 naar Osdorp met 4 minuten overstaptijd. Peter besluit op het station een naamloze OV kaart aan te schaffen en zo hebben we een tram later. We zien al snel een paal IMG_0111staan met verschillende tramnummers, waaronder 17 dus nemen bij de eerste halte plaats. We kijken op het bordje hoe laat de trams gaan….. maar daar staat geen 17 bij! Kortom, we hebben nog net op tijd in de gaten dat we twee haltes verder moeten zijn bij de tram die DSC01348bijna weg gaat. Al met al zijn we zo’n twee uur onderweg en starten pas om tien uur met de eerste etappe.

SLOTEN
Het is even wennen aan de manier van schrijven die toch anders is dan bij het Westerborkpad. Om DSC01353het Slotermeer heen gaan we op pad en vinden al snel de eerste markering: blauw – geel, en een prachtig mozaïekbankje met het wapen van Amsterdam er op en I am …. dam. ster ligt op de grond daar DSC01358het hier zo te zien een klimobject betreft voor freerunners.
We wandelen door in het nu al lekkere zonnetje richting natuurtuin ‘De Wiedijk’. Het is DSC01362zelfs zo warm dat we al in korte broek en mouwen zijn. In de tuin mogen we, volgens de omschrijving even rond kijken alvorens naar de uitgang te gaan. Dat doen we DSC01369kort (volgens een poster moet hier zelf de hermelijn leven) alvorens we naar die uitgang gaan. Maar eenmaal buiten is er geen aanwijzing meer te DSC01370vinden en de omschrijving midden op de brug naar links afslaan….. daar kunnen we al helemaal niets mee. Met het nodige zoeken komen we toch bij een andere DSC01374uitgang dan we aanvankelijk dachten en slaan links af op de genoemde Plesmanweg. Daar is en blijft het zoeken tot ik ineens het heldere idee krijg dat ik in het boekje DSC01375natuurlijk op de plattegrond kan kijken. Maar ook daarmee komen we er niet uit tot we bedenken dan maar naar het Slotervaartziekenhuis te vragen waar we langs moeten. Al weer heel wat tijd later komen we IMG_0112toch weer op de route over groene paden achterlangs huizen en met bloeiende gele lissen in het water waar een blauw exemplaar tussen staat. Peter weet er een prachtige foto van te maken.

DSC01376Maar aan al de natuur komt een einde als we een oud deel van Amsterdam in gaan met pittoreske huisjes en een kerk met een opvallend beeld aan de gevel. De kerkdeuren staan open voor een dienst vandaag. Het is dan DSC01380ook Hemelvaartsdag. Ik herken het al snel als de wijk Sloten waar ondermeer een banpaal staat. Vroeger mochten verbannen mensen de stad niet DSC01383dichter naderen dan tot deze banpalen. Na fraaie pandjes, een oude brandmelder en de dorpspomp, die het nog echt doet, krijgen we ook nog zicht op de molen alvorens we voor de ophaalbrug naar Badhoevedorp links DSC01385af slaan.

AMSTERDAMSE BOS
Nu gaan we langs een woonwagenkamp en een rij woonboten waarvan sommigen rianter zijn dan mijn huisje. Halverwege zie een oude man DSC01388op zijn pantoffels op de rand van een pallet. Nou ja, een écht lijkende pop dan. De bermen langs het pad staan vol bloeiende margrieten korenbloemen, melkdistels en gewone distels. Een mooie plek voor een DSC01391sanitaire stop. 😉 Zo wandelen we richting het Amsterdamse bos onder de A9 door waarvan de pijlers met prachtige graffiti opgesierd zijn. Het parkoers is DSC01393al weer lekker groen en zo volgen we de Ringvaart van de Haarlemmermeer met mooie tafereeltjes over het water waar veel bootjes langs komen. Bij een strandje aan het DSC01395Nieuwe Meer is het best al druk, maar het is dan ook warm weer geworden. We komen ook langs de witte kunstboom met de ballen er aan die de kaft van het routeboekje siert.
DSC01399Een brutale kraai zit ‘zielig te doen’ op een tak, vlak bij twee mensen die op een bankje zitten. slimme vogel.
DSC01401Een aantal Schotse Hooglanders staat midden op het pad . Omdat er ook een jong bij is besluiten Peter en ik maar over het fietspad te gaan, maar we DSC01405maken natuurlijk wel een foto van de dieren. Twee echte Amsterdamse dames, en dat kun je horen!, vragen waarom we de dieren niet aaien. Even DSC01409later fietsen ze ons weer voorbij. Een andere dame op de fiets nodigt ons uit voor een open dag van de plaatselijke watersportvereniging. Maar daar gaan we niet op in. Het parkoers DSC01413schiet nog niet erg op! De Amsterdamse dames die inmiddels op een bankje plaats hebben genoten vinden dat we er wél flink de pas in hebben.
DSC01418Middels de sluizen gaan we een uitloper van Het Nieuwe Meer over. Het hele sluisje ligt vol bootjes die wachten tot de andere deuren dicht zijn. Maar wij kunnen lekker door lopen DSC01423tussen de woonboten die hier overvloedig en vlak bij elkaar liggen. Zo gaan we door het Amsterdamse bos weer in…… tot we al snel voor een DSC01424afsluitingshek staan. Twee mensen op de fiets keren er om, maar Peter zegt dat wij wel tussen het hek door kunnen. En waarom het er staat kunnen we nu nog niet zien. Zo wandelen we door tot de ophaalbrug die we over moeten

helemaal weg blijkt te zijn. Maar door dus richting heet gebouw in de vorm van een schoen om het plattegrondje volgend weer op de route zien te komen. We worden door DSC01430een oud grijs trammetje gepasseerd. Als we ineens weer een markering van het pad zien slaan we af een fietspad op om na even puzzelen tot de conclusie te komen dat we hier juist uit DSC01439hadden moeten komen. Maar ondanks het puzzelen genieten we toch van onverwacht groen Amsterdam en de leuke eet- en drinktentjes die overal open zijn. Langs een beeld van De Stedemaagd komen we bij Grand café ‘De Bosbaan’ waar we besluiten een inmiddels wel verdiende stop te houden op het terras, waar we nog net een plekje onder DSC01441een parasol kunnen bemachtigen.

OUDERKERK
Na dit aangenaam verpozen gaan we echt het Amsterdamse Bos in. Alle markeringen geloof ik wel, ik ga op het gevoel het bos door, op naar de DSC01446Poel, waar we ‘voorlangs’ moeten lopen. Het is gezellig druk met waterfietsen en kano’s en dat brengt ons op het idee om dat hier ook eens te doen. Je kunt hier heerlijk rond DSC01449varen over de vele waterloopjes. En overal zijn mensen gezellig aan de wandel of aan het picknicken. Langs het veenachtige gebied gaan we richting de kerk van IMG_0113Bovenkerk, ook over de fraaie brug waar het heerlijk foto’s maken is. En van het bordje ‘Lambertuspad’ sturen we een foto naar Lambert die beloofd deze foto op te nemen in zijn archief.
DSC01456We volgen nog een stuk de Poel om dan af te buigen Amstelveen in. Daar gaan we over het oude tramlijntje met halte, dat te zien aan het vele onkruid tussen de rails al lang niet meer gebruikt is. Langs oude huisjes met groen houten

bovenverdiepingen en de nieuwbouw passeren we winkelcentrum ‘De Groenhof’. (Met Jumbo…. zelfs op zijn vrije dag komt Peter langs zijn ‘werkgever’….) Na een beeld van drie aapjes, of zoek de grootste aap…. vervolgen we langs de industrie tegen de A9 aan DSC01470om uit te komen bij het KNSF terrein ‘De Oude Molen’in Ouderkerk aan den Amstel. (KNSF = Koninklijke Nederlandse Buskruit Fabriek) ondertussen is ons ook al een Jumbo vrachtwagen gepasseerd. 😉
DSC01477Met een kronkeltje gaan we de Amstel volgen tot in het oude centrum van Ouderkerk. Daarbij passeren we onder andere het Oude Jagershuis. (Ruim 350 jaar terug een DSC01478pleisterplaats voor scheepsjagers die hier vanwege de aaneengesloten bebouwing met hun paarden moesten af- en aanhaken. Na verschillende andere DSC01484bestemmingen is het nu weer hotel-restaurant ‘t jagershuis.)
DSC01489Het is zowel op straat, vooral op de terrassen, als op het water gezellig druk. Eigenlijk hebben we wel zin in een ijsje….. maar niet in de lange wachtrij voor de deur van ‘IJsje aan de Amstel’.

DSC01492ABCOUDE
We gaan de brug over en aan de andere kant van de Amstel terug langs een eveneens erg drukke snackbar en de DSC01495immens grote Portugees-Israëlische begraafplaats Beth Haím uit 1614. Helaas niet toegankelijk. (Al 400 jaar zo goed als onaangetast. De oudste nog in gebruik zijnde Joodse begraafplaats in de Westerse wereld.)

De Amstel volgend komen we nog langs het reinigingshuis, dat ook bij de Joodse DSC01518begraafplaats hoort, waarna we de bebouwde kom verlaten om het platteland op te gaan en het riviertje de Waver over te steken. Het is DSC01526inmiddels behoorlijk warm geworden. Gelukkig hebben we genoeg water mee en op en als we inmiddels op een smal pad lopen, met het gras DSC01528langs onze kuiten waar we af en toe in moeten stappen voor een tegemoet komende fiets, vullen we op een steigertje onze flessen nog een keer bij. Maar DSC01535inmiddels krijgen we ook trek. Het is dan ook al over vijven!
Maar eerst gaan we nog een lange hete weg van vier kilometer trotseren voor we onder de A2 DSC01542door gaan. Daarbij komen we langs de stokkelaarsbrug en we zien ineens een koe in de berm van de weg staan. Bij de ernaast liggende DSC01544boerderij roepen we over de heg dat er een koe los loopt waarna een tweetal mensen door het hekje naar buiten komt met een hondje dat ook al niet luistert! 😉
DSC01546We passeren fort aan de winkel om uiteindelijk toch onder de A2 door te gaan en gelijk verrast te worden met zicht op een molenstomp met een DSC01553huisje en hooiberg. Een plaatje als een schilderij. Maar ook de nieuwbouw van Abcoude komt in beeld. En dacht ik dat Abcoude een plaatsje van DSC01561niets was, het is een ophaalbruggetje rijk over de Angstel met leuke monumentale pandjes er achter. En vlak DSC01563voor we een tweede ophaalbrug over het Gein over gaan richting de dorpskerk staat daar een grote ijskraam.

DSC01564Niet met soft-ijs, maar op deze warme dag stap ik ‘van mijn geloof’ en laat me verwennen met twee bolletjes ijs in de smaken karamel en mokka. En dat smaakt!
DSC01565Daarna stiefelen we snel door naar het station waar we gelukkig niet al te lang hoeven te wachten op de trein. Alleen wel jammer dat we twee keer over moeten stappen, maar verder gaat alles heerlijk voorspoedig. En als we in Sassenheim uit de trein stappen is mijn vermoeidheid al vrijwel weer over, en blijven alleen de mooie herinneringen aan een prachtige wandeldag.

Alle foto’s staan op:

https://goo.gl/photos/42fdeiiFeRCFDK889

37 km, 10:00 – 19:00 uur.

KENNEDYMARS CUIJK, 20 mei 2017

 

DSC01135 - kopieKENNEDYMARS CUIJK,

CUIJK, 20 mei 2017.

Na een dag werken ga ik bijtijds mijn bedje in….. en dat is al om acht uur. Nou ja, dat was de bedoeling. Nog ff dit, nog ff dat doende, wordt het toch nog kwart voor negen, om om IMG_0079half twee al weer wakker te worden van de wekker. Ik ben na mijn jack vorige keer richting Dordrecht, nu mijn drinkfles vergeten. Dus zo gaat na Peter zijn jack nu zijn bidon 80 km afleggen. Ik werk snel wat naar binnen en ga dan op naar carpool De Meern waar Bert mij om drie uur op pikt, waarna we gezamenlijk naar Cuijk rijden. Daar blijkt de afrit Cuijk afgesloten te zijn zodat we middels een flinke omrit gelukkig nog ruim op tijd aan komen bij de startgelegenheid: ‘De Bond’. We melden ons aan en begroeten weer vele bekenden waaronder Jeroen die ik DSC01101vandaag wel direct herken! (In tegenstelling tot tijdens de KM in Dordrecht.) Als ik de tas met reserveartikelen inlever bij Remy die bij de tassenauto staat hoor ik dat het nummertje dat we bij de start kregen voor een kop koffie is aldaar, DSC01120maar het loopt dan al tegen vijven daar is geen tijd meer voor. Want om vijf uur staan we klaar voor

Het startschot….. dat pas om kwart over vijf wordt gegeven.

DSC01146Het is al bijna licht dan, en we starten over het plein in het centrum van Cuijk, welbekend van dé Vierdaagse. Dit hele eerste stuk overigens, want ik rustte vaak al bij De Bond omdat we vlak daarna aansloten vanuit de 50 km lus op het parkoers met alle afstanden. Zo gaan we ook onder het tunneltje door richting de Maas, om ter hoogte van de pontonbrug af te wijken…..want die ligt er nu natuurlijk niet. 😉
De zonsopkomst is dit jaar minder spectaculair dan vorig jaar, maar blijft mooi zo achter de rivier. En langzaam verdwijnt de karakteristieke kerk van Cuijk uit beeld. Samen met Bert volg ik de Maas langs DSC01129kazematten, een oorlogsmonument en een ooievaarsnest met ‘onderverhuur’.

Met enige regelmaat zien we de fotograaf van deze KM langs de weg staan die van vele wandelaars foto’s maakt, ook van ons. Dat wordt weer foto’s zoeken op de site. Door de lommerrijke omgeving komen we bij een meer uit om uiteindelijk aan te komen bij:

WATERSPORTCAMPING ‘T LOO, op 11,8 km
waar al weer de eerste rust is. We krijgen DSC01148allemaal een pakketje met drie broodjes (kaas, ham en krenten) en iets te drinken. Ik geniet er van een bak thee en we zien de nodige bekenden, waaronder Ineke en Andre, waar we lekker mee bijkletsen en door op de 18556947_1484750361547065_7932554528171906219_ngevoelige plaat worden vast gelegd.
Terwijl de zon langzaam meer kracht krijgt wandel ik verder met Rob, Bert is al vooruit gelopen. Al snel treffen we enkele Schotse DSC01153hooglanders op ons pad aan. Langs weilanden en akkers, met oa asperges, zetten we koers naar Beers. Dit jaar rusten we niet bij het café naast de kerk, maar gaan dwars door het plaatsje heen om aan de andere kant te rusten bij:

DSC01157KAMPEERBOERDERIJ DE TIENMORGEN, BEERS, 19,6 km
Daar gaan we lekker zitten met een halve beker vla op een plekje dat Jeroen voor ons af staat…… hij gaat weer verder. 😉  De vla smaakt prima met dit warme weer.

DSC01167Rob koopt er nog twee broodjes gebakken ei bij, en ik maar even gebruik van een gewoon toilet. Ook wel lekker na alle stops ergens achter ‘de rododendrons’. Bert was al eerder op de rust en gaat al weer door. Hij loopt zo lekker dat we hem verder niet meer zullen zien.
18485677_1378334075596841_4507970920703685940_nAf en toe wordt er gevraagd: “jullie stonden toch op de cover van de RWV-bode?” En dat klopt dus. Langzaamaan krijgt de zon steeds meer kracht en maakt de killere ochtend (hoewel ik DSC01171veel te veel aan had in de veronderstelling dat de nacht nog koud zou zijn) plaats voor de warmere dag. Ik heb op de rust dan ook mijn korte broek aan gedaan, een shirt in de tas gedaan en mijn dunnere jas aan getrokken.

DSC01180Zo wandelen we richting kasteel Tongelaar. Maar dit jaar gaan we er niet zo dicht langs als vorig jaar. Ook al is de route in grote lijnen gelijk aan vorig jaar, het loopt geregeld IMG_0088ook net anders. Er zijn veel schitterende stukken en stukjes water te zien en grazende koeien, en na gepasseerd te zijn door vier terreinwagens komen we al weer aan bij:

DSC01186WAGENPOST 1, 25 km
De beloofde slaatjes treffen we er niet, maar wel drinken en hardgekookte eieren. En op die post staat ook organisator Remy. Verder is het staande DSC01187receptie dus we gaan verder, al snel langs een fraai uitgedoste boom met toepasselijke tekst. (De dode boom stond hier heel gewoon – Hij viel een beetje DSC01188uit de toon. – Wij dachten laten we die wat opfleuren – met versierselen in vele kleuren – Hadden we dit niet gedaan – Was iedereen die dode boom zo voorbij gegaan.) Als we ook dit jaar het smalle paadje 18622194_1455136917894045_2722219087240093115_nlangs een meer worden opgestuurd treffen we daar leuke kunstwerken aan. Zoals bv. de tent waaruit twee paar voeten steken, ook al vergezeld door pakkende teksten. Er is dit stukje buiten natuur ook genoeg kunst te zien.
DSC01195Bij een spandoek krijg ik een liedje in mijn hoofd dat er aan de ene kant maar niet uit wil, maar waarvan ik de titel en artiest maar niet naar voren kan halen (Ik mis je, DSC01204Maaike Ouboter schiet me veel later pas te binnen.) En het liedje blijft zeker 40 km in door mijn hoofd gaan! Bij DSC01209een haai die er tegenover op het strand ligt houden we even halt voor een fotomomentje alvorens door te lopen.
DSC01215Na een kapelletje en een stuk gebogen spoorrails, die herinnert aan het Duitse spoorlijntje, komen we bij

DSC01220NATUURKAMPEERTERREIN ‘DE HERDER-INN’ OP 33,3 KM.
De sapjes staan ons wel aan en Rob neemt er een stuk appelkoek bij die we nuttigen aan een tafeltje met een rood geruit kleedje. We gaan verder over de Molenheide, compleet IMG_0089met uitkijkheuvel, en via de nodige natuur komen we bij:

DSC01227CAMPING VAN ROSSUM’S TROOST op 27,2 km
net voor de helft waar Chris op het terras zit. We kletsen gezellig bij en ik haal binnen een ijskoud DSC01232bekertje water en laat mijn fles bij vullen vanuit de biertap….. waar vandaag ook helder water uit komt. En er staat een bakje vers fruit op de DSC01233wandelaars te wachten. Langs paarden met veulens en een schattig molentje vervolgen we de route St Hubert in. Daar gaan we nog een stuk het Duitse Spoorlijntje volgen. Helaas niet langs DSC01236het punt waar in de oorlog een trein tot ontsporing werd gebracht. Na daar vorig jaar voorbij te zijn gelopen, had ik Rob beloofd dat we daar dit jaar wel zouden gaan kijken.
DSC01247Langs een meertje gaan we Haps al weer in om opeens te staan voor:

BASISSCHOOL DE BONGERD, HAPS, 43,5 km
Hier krijgen we een kop soep met een broodje gebakken ei……. ware het niet dat de soep op is DSC01252en we de wachtrij van een half uur voor een eitje niet willen trotseren, al helemaal niet in de heersende walmen in de school. We gaan dus maar op het stoepje buiten zitten met onze eigen muesli- en krentenbollen en drinken.
DSC01257Chris, Pieter en Rini hebben het beter bekeken. Die hebben de snackbar aan de overkant aangedaan.
Langs typisch Brabantse huizen (donker groen met okergeel geschilderd) gaan we Haps verder DSC01259door en na nog een stuk Duits spoorlijntje komen we bij een meiboom waaronder gehuisvest is:

DSC01260WATERPOST 1, 48,6 km
Daar gaan we even kort zitten op ‘Het Buurtbenkske, De Bruggese Haort’. Ik ga de kilometers langzamerhand in mijn benen, en vooral in mijn knieën voelen. Geen pijn, maar vermoeidheid van de vele stappen die ik al gezet heb. Rob en ik vragen ons af waarom het waterpost heet en niet koekpost naar de ‘goed bezig’ koek die we er ook krijgen. Maar dat weten we als we door lopen terwijl we de volgende kilometers alle droge stukjes tussen onze tanden vandaan peuteren. Dan gaat iedereen door…. en het water is natuurlijk om door te spoelen. 😉 

DSC01262We halen weer de nodige wandelaars in. Zo ook een man en vrouw die het hebben over ‘achter anderen aan lopen om niet te hoeven zoeken.’ Dat bestempelen wij als heel gevaarlijk, wij hebben daar heel slechte ervaringen mee!
DSC01266Ik ben weer toe aan een sanitaire stop en als ik een smal zijpaadje, dat de begroeiing in gaat zie, sla ik even van de route af. De dame en heer die nog vlak achter ons lopen reageren direct: “Moeten we nu ook achter je aan lopen?” “Nee, nee, nee! Niet doen…… ik kan het wel alleen!” 😉
DSC01270Met afwisselend bos en weidere blik in het vizier verheugen we ons al op het patatje op de volgende rust. De kerktoren kan dan ook niet snel genoeg komen en zo bereiken we een auto van waaruit duidelijk iets uitgedeeld wordt. Het betreft echter geen privé rust van een paar wandelaars, zoals we eerst vermoeden, DSC01272maar een vervanging van de snackbar! We moeten het doen met een bekertje fris en een handje chips. Maar als hij toch open blijkt te zijn:

BAKTARIA DE AANLOOP, BEUGEN, 52,7 km
ga ik met Rob alsnog naar binnen voor een patatje, en van het toetje, een soft-ijsje, stuur ik een plaatje naar het thuisfront. Het kan niet uit blijven, Rob en ik voorspelden het al, de IMG_0090reactie op de foto van Peter thuis is: twee lekkere toetjes. We zijn ook lang niet de enigen die er rusten. Martin is er bv ook en het duurt steeds langer voor de bestellingen komen. En dan heb ik het maar niet over het enkele toiletje dat ze er hebben….
DSC01274Via het Peperkoekpad vervolgen we de route door het dorpje Beugen. Ook langs een kolossaal, maar prachtig, rood stenen bouwwerk. Is dit het gemeentehuis vragen we ons af…. het blijkt een ziekenhuis te zijn. Weer DSC01277eens iets anders dan de vele boerderij-achtige huisjes en dorpskernen die we vandaag veel zien.

We doen WATERPOST 2 aan, ruim 57 km, maar lang blijven we daar niet. Ik begin het een beetje zat te worden. Gelukkig is de loopafstand tussen de posten steeds ongeveer een uur. Het is dus lopen van post naar post.
De dame en heer van het ‘achter elkaar aan lopen’ groeten we weer bij het passeren. “Hallo, daar zijn we weer….”
DSC01284Voor ons lopen mensen te discussiëren in wat voor plaats we lopen, en dat blijkt Boxmeer te zijn. Maar langs volop bloeiend fluitenkruid verlaten we het dan al weer. Er ligt een verloren pet langs het pad als we een stukje bos in gaan. In de veronderstelling dat die van een wandelaar is neem ik hem mee naar de volgende post.

DSC01287Na borden van een uitbater die probeert wandelaars als klandizie te trekken komt ons een wandelaar in tegengestelde richting tegemoet. Eerst denken we aan een gewone wandelaar, maar later zien we toch dat het een KM loper is. Hij is toch niet toevallig een pet kwijt??? Nou, daar was hij inderdaad naar op zoek.
Als er een kerktoren in zicht komt bereiken we

IMG_0092DE GOUDEN LEEUW, SAMBEEK, 63.7 km
Ik was op de helft vergeten mijn andere schoenen aan te doen, maar op deze tassenpost wissel ik ze wel….. nadat ik ze eerst een poos uit heb gehad om mijn voeten te laten luchten. Ik DSC01292kom ook de stroopwafels tegen die ik in mijn tas had zitten. …. “en daar kom je nu mee” is de reactie van Rob en de heer naast me eet ook gezellig mee. Ik hijs me het trappetje op  naar binnen voor het toilet. Mijn knieën zijn gevoelig van de vele stappen die ik reeds gezet heb.
Vooral het weer op gang komen is erg pijnlijk, het duurt even voor de benen weer gewoon bewogen kunnen worden. En daarin ben ik niet de enige. Ook de dame van het ‘achter elkaar aan lopen’, die we weer begroeten bij het passeren, loopt met stijve benen.
DSC01296We gaan richting de sluizen en dan de Maas volgen, aanvankelijk door het hoge fluitenkruid heen.

Na WATERPOST 3, 68.1 km gaan we via Beugen door de landelijke omgeving richting Oeffelt waar een rust is in

IMG_0093CAFETARIA ‘T SMULHUUKSKE, 73,5 km waar we een ijsje mogen nemen. Ik kies met Rob voor een tweede soft-ijsje. Nog maar weer net op pad passeren we weer het stel van ‘het achter elkaar aan lopen’. Bij de groet zeggen ze: “Dit is toch zeker wel de laatste keer….”

DSC01319De omgeving wordt inmiddels een beetje ‘meer van hetzelfde’. We gaan St.  Agatha in en komen bij het klooster van St. Agatha, het oudst bewoonde klooster van Nederland. Als we door lopen mogen we uiteindelijk de lange dijk op naar

PANNENKOEKENHUIS DE 7 DWERGEN, 78,3 km
Ik heb inmiddels geen zin meer om te rusten, maar Rob heeft wel trek in een DSC01294pannenkoek. Met veel moeite ga ik bovenaan het trappetje van de dijk zitten, en met nog meer moeite sta ik weer op om de allerlaatste etappe af te leggen. Zelfs het fototoestel begint licht DSC01327werkeloos te worden. Maar Cuijk komt al in zicht, en we wandelen de plaats al snel in om via het marktplein richting het station te gaan. Vlak daarvoor begroet ik ondertussen de dame en heer ‘van het achter elkaar aan lopen’ met “Ik zeg maar helemaal niets meer!”
DSC01328Ik gooi er nog een tandje bovenop, terwijl het al licht gaat schemeren, op naar Peter die me al op staat te wachten. En die nog even bevestigt dat ik best stijf loop…. maar dat ik daarin niet alleen ben.

Deze keer is er geen medaille als herinnering, maar een oorkonde en een spek-schoentje van Angelique namens het walkers forum. En Rob neemt daar eindelijk zijn eerste koffie van vandaag.

Alle foto’s zijn te zien op:

https://goo.gl/photos/C7US1WBAEce4vXBi8

81,3 km, 5:15 – 22:00 uur.

WESTERBORKPAD, 4 mei 2017

DSC00872 - kopie

WESTERBORKPAD, ETAPPE 30 & 31,

BEILEN – WESTERBORK, 4 mei 2017

En vandaag ga ik het laatste stuk van het Westerborkpad lopen. En niet meer alleen, zoals DSC00840de laatste vier keer, maar met een groepje van zeven waaronder drie waarmee ik het pad ook ooit begonnen ben: Wil, Mimi en Caecilia. En Ria, Carolien en Johnny lopen ook gezellig mee op. We DSC00857hebben afgesproken op station Beilen, maar ik kom ze al tegen tijdens het laatste treintraject vanaf Zwolle. We gaan vandaag een witte roos op de rails neer leggen, allemaal geregeld door Wil! Toen Peter van dat voornemen hoorde was zijn eerste reactie: “Wil je voor mij ook een roos neer leggen?” En natuurlijk wil ik dat!

DSC00861.

.

DE DEPORTATIETREINEN

Als we in Beilen uit de trein stappen zien we een taxi staan en krijgen het heldere idee om voor DSC00860vanavond vast een taxibusje te bestellen terug vanaf Westerbork naar Beilen. Is adat vast geregeld. Alleen moeten we dan wel terug lopen naar DSC00875Hooghalen, toch zo’n vijf kilometer omdat het taxibusje niet dichterbij kan komen. Daarna doen we een bakje koffie bij de plaatselijke fietsenzaak naast het station alvorens op pad te DSC00877gaan voor de laatste twee etappes.

Na Campina / Domo komen we op het terrein van psychiatrische inrichting Beileroord. Toen in de nacht van 2 op 3 oktober 1942 de razzia op de Beilense Joden plaatsvond, werden ook de DSC00879joodse patiënten van de psychiatrische inrichting Beileroord opgehaald. De negen mannen en vrouwen kwamen terecht in doorgangskamp Westerbork, vanwaar ze in de volgend maanden naar Auswitz of Sobibor werden gedeporteerd.

DSC00881Op het terrein zijn diverse mooie kunstwerken te bewonderen. Langs het spoor komen we bij de Joodse begraafplaats die helaas gesloten is. Maar over het hek zijn de typische grafstenen goed te zien. Dan gaan we Looprouteonder de N381 door en het landelijke in waar opvallend veel (scharrel) eierboeren zitten die de kippen echt op grote stukken grond buiten laten lopen.

Leuke optrekjes met DSC00885rieten daken bewonderend komen we bij het spoor dat we overgaan een stukje bos in. Het is even puzzelen, maar we komen toch weer bij het spoor uit nabij Hooghalen, waar ooit station Hooghalen stond. Enige tijd was dit het laatste 18238111_1905684379704741_2949719635680872133_ostation van de deportatietreinen naar Westerbork waarvandaan de Joden van en naar Westerbork moesten lopen.

DE ROZEN-KAARTJES.

We gaan het spoor terug over en Hooghalen in waar we rond half drie aan komen bij DSC00902Restaurant Het Wapen van Schotland. Daar genieten we van een uitgebreide rust met drinken en wat te eten, want dat komen we verder niet meer tegen.

DSC00910Tien voor half vier gaan we verder, want we willen voor de dodenherdenking nog rond kunnen kijken op het terrein. Het blijkt maar een kort stukje te zijn door een bosrijke omgeving.

DSC01004Dan staan we voor het bezoekerscentrum, waar we binnen onze  stempels, oorkondes en pinnetjes op halen. We nemen vluchtig een kijkje in het DSC00916centrum en gaan dan op weg naar het monument, want we willen er voor de grote drukte zijn.

In de zomer van 1942 werd begonnen met de aanleg van een spoorlijn die het doorgangskamp moest verbinden met het landelijke spoorwegnet. In november 1942 kwam de lijn tot in het DSC00927kamp. Na 1946 werd de gehele aftakking weggehaald, waarna alleen het originele stootjuk als stille getuige achterbleef.

DSC00928Onze rozen staan niet hier in het centrum, maar ik schrijf wel alvast de kaartjes. De tekst DSC00931schoot mij in de trein te binnen, Peter had zijn mooie tekst al vroeger op de ochtend naar me geappt.

DE VROEGERE APPÉLPLAATS.

We volgen het kronkelende melkweg pad en komen allereerst langs de radiotelescopen DSC00963die in de rouwstand staan. Dan komen we langs grote foto’s uit WOII en ‘kisten’ waar op staat hoe veel Joden er in welke vernietigingskampen vanuit Westerbork omkwamen.

DSC00968Naar Sobibor zijn 34.313 Joden gedeporteerd, en 34.295 Joden uit Nederland werden er vermoord.

Naar Bergen-Belsen werden 3.751 Joden gedeporteerd, en meer dan 1700 Joden uit Nederland zijn er vermoord.

DSC00971Naar Theresienstadt zijn 4.872 Joden gedeporteerd, en meer dan 175 Joden uit Nederland vermoord. Via Theresienstadt zijn 3.000 Joden uit Nederland naar Auswitz gedeporteerd.

DSC00977Naar Mauthausen zijn 1750 Joden gedeporteerd, en 1749 Joden uit Nederland werden er vermoord.

Naar Auschwitz -Birkenau zijn 60.330 Joden gedeporteerd, en er zijn meer dan 56.500 Joden uit Nederland en meer dan 200 Sinti en Roma vermoord.

DSC00979In een glazen kast staat de woning van de kampcommandant, en daarachter hangen doeken van ‘De bewakers van Westerbork’ die ik heel aangrijpend vind. Daarop staan de kenmerken van de ‘kampbeulen’ van DSC00985weleer. En die laten mijn tekst op het rozenkaartje nog meer spreken! Evenals de foto’s van uitgemergelde kampbewoners. En de 102.000 rode steentjes op de vroegere appélplaats, voor elk slachtoffer uit doorgangskamp Westerbork één. Er tussen staan portretfoto’s van een aantal kampbewoners.

DSC00987Kamp Westerbork is het verhaal van de moord op 102.000 keer één mens: een moeder, een opa, een tante, een broer, een dochter, een neef, een vriendin, een buurman, een klasgenootje…..   

18278661_1905685566371289_4773137068335207287_oEN DAAR ZIJN ZE DAN TOCH.

Langs een barak 56, deels gereconstrueerd met authentieke barakdelen, wandelen we naar het nationaal monument Westerbork: de spoorlijn met de omgebogen rails die de verschrikkelijke vernietiging symboliseert.

18275224_1557937204231118_3270341922559998348_nMet ernaast een uitkijktoren en aan het einde het stootblok dat wel altijd op deze plek is blijven staan. En op een steen de tekst van een van de klaagliederen (4:18) En al is deze tekst heel oud, hij lijkt speciaal voor het gebeurde tijdens WOII te zijn geschreven: Zij belaagden ons bij elke schrede – zodat wij over onze pleinen niet gaan konden – ons einde was nabij – onze dagen waren vervuld – ja ons einde was gekomen.

18198253_1557937274231111_2815993138388169808_nEr wordt druk gerepeteerd op het podium voor vanavond en we nemen even plaats op de (nu nog) lege eretribune. Even zitten! We horen ook dat we om zes uur terug moeten achter de toegangs-slagboom dus wat zijn we blij dat we 18221834_1364800513616864_6358397745260390051_ngelijk door zijn gelopen. Wil heeft gebeld met het infocentrum: de rozen worden deze kant uit gebracht met een autootje, ze zijn zelfs al onderweg, met de kransen en bloemstukken mee. Dus als we mensen met bloemen zien ‘sjouwen’ moeten we daar zijn. Maar we zien het autootje nergens. Uiteindelijk lopen we maar terug naar de slagboom. De rozen zullen helaas niet gaan lukken.

DSC00984Links en rechts maak ik foto’s. Oa van het originele prikkeldraad (volgens mij) dat er heel anders uit ziet dan het hedendaagse. En als ik met Caecilia als eerste de slagboom nader zien we daar ineens het emmertje met rozen staan bij alle kransen. En door het kaartje dat er aan hangt weten we zeker dat het onze rozen zijn.

westerborkpadDAT IS NIET DE BEDOELING.

We lopen nog een keer terug (terwijl veel anderen braaf achter de slagboom staan) en maken de kaartjes aan de rozen vast. We nemen er een foto van waarvoor we ze op de rails neer leggen. Helaas mogen ze daar niet blijven liggen voor de officiële kranslegging, dus we nemen ze weer mee en zoeken er een andere mooie plek voor.

DSC00961Johnny op de drempel van barak 56, Caecilia op de rode herinnerings-steentjes en de anderen op de rails bij de wagon of tussen de wagon in. En eigenlijk vind ik de mijne daar nog veel mooier op zijn plaats dan op de rails. Als we door lopen zien we andere mensen bij de rozen kijken, de kaartjes lezen en er foto’s van maken.

DSC01000Caecilia en ik zijn het zo zat dat we terug lopen naar het infocentrum. We hopen daar nog iets te kunnen drinken en eten. Want met 17.000 mensen bij deze herdenking zullen we vast niet meer bij het herinneringspunt kunnen komen en met de stille tocht mee lopen….. acht, die hebben we inmiddels al gedaan.

DSC01002Maar als we bij het centrum aan komen is het al gesloten. Als Mimi, Wil en Johnny komen proberen we nog even naar het toilet te gaan, wat gelukkig mag, en ik neem stiekem nog een enkele foto van de tentoonstelling tot een mevrouw komt vertellen dat dat niet de bedoeling meer is. 😉

DSC01005DAAR SCHEIDEN DE WEGEN.

Daarna loop ik met Caecilia terug naar Hooghalen, ondertussen kletsend en ervaringen uit wisselend, om daar ons geluk te beproeven bij de plaatselijke horeca, langs het plaatselijke monument waar al bloemen bij liggen. Ook die horeca is deels gesloten, maar uiteindelijk DSC01006verzamelen we met zijn vijven weer in het wapen van Schotland onder het genot van een warme consumptie tot we rond negenen buiten worden gezet. We bellen het taxibedrijf op of die niet eerder kan komen, maar de taxi is al onderweg en zo stappen we met zijn zevenen om 18426410_1369999683096947_478646616_oeven over negen in, zodat we net de trein van even voor half acht gaan missen. Hij staat al klaar voor vertrek. Maar als ik er snel heen ren van: wacht even…… houdt de vriendelijk conductrice de deur nog even voor ons open en kunnen we een half uur eerder richting Zwolle. In de trein zien we dat deze twee minuten vertraging heeft. We vragen onderweg of dat door ons komt. “Nee, deze vertraging was er al en is inmiddels al weer ingelopen.”

In Zwolle scheiden onze wegen en ga ik alleen verder na dit indrukwekkende slot van het Westerborkpad.

Alle foto’s staan op:

https://goo.gl/photos/uMk4sS9jXfY6bZGz9

26km, 9:15 – 21:00 uur

DE RONDE HOEPTOCHT, 3 mei 2017

 

DSC00816 - kopie

DE RONDE HOEPTOCHT,

SAMEN OP PAD, UITHOORN, 3 mei 2017

DSC00606Ook vandaag hoef ik niet ver te reizen voor de SOP: Utihoorn is maar een half uurtje rijden en waze stuurt me binnendoor over polderwegen, vast om de drukte op de A4 te vermeiden. En zo kom ik via de andere kant aan dan de gemiddelde wandelaar en zie nog een plekje ongeveer voor de DSC00610deur van Hotel-restaurant ‘Het Regthuis’. Binnen is het een sjieke aangelegenheid met heerlijke stoffen stoeltjes dus het is bijna jammer om tegen tienen naar buiten te gaan. Maar gelukkig heeft de regen van vanmorgen DSC00612vroeg niet doorgezet dus kunnen 64 wandelaars droog op pad over de route die Chris voor ons uitgezet heeft.

HET ZOUTHUISSLUIZERMOLENPAD.

Langs de kerk met twee torens gaan we het DSC00614kleine winkelcentrum Amstel Plein door en langs het gemeentehuis om dan een watertje op te zoeken. Daarlangs zijn de eerste leuke huizen te vinden, een weiland met koeien en een eerste zwaan DSC00617vaart langs. Het wordt al echt voorjaar met bloeiend fluitenkruid en geel koolzaad en bomen die fris groen gaan kleuren. Zo bereiken we Fort DSC00632bij de Kwakel uit 1906 en na een kort bezoekje gaan we de Amstel over om die dan lange tijd te volgen.

Nu zien we nog veel meer leuke huizen en IMG_6435boerderijen, weilanden met koeien en schapen, boten en af en toe vaart er één langs. En nog veel DSC00651meer zwanen en eenden met één of meerdere jongen achter haar aan.

En ondertussen voer ik lange gesprekken. Dan met de één, dan met de ander. We gaan een brug over en vervolgen het water langs een flink aantal vissers waarvan er ook enkele van HSV de Arnoud zijn, en ik weet dat die uit Noordwijkerhout komen. Zou er soms een wedstrijd zijn….. het zijn er zo veel! Navraag leert dat dat inderdaad zo is.

Ik maak een foto van een mooie, oude blauwe boot waarvan ik weet dat we er straks langs de andere kant veel dichterbij zullen komen en dan hebben we vlak bij het DSC00680Zouthuissluizermolenpad de eerste wagenstop met koeken en een sapje.

SCHIPHOL LAAT VAN ZICH HOREN.

We passeren lama’s en twee oude autootjes DSC00682waarvan de tweede fungeert als verkoopstand voor lathyrus. Uiteindelijk zetten we koers richting Nieuwveen langs kassen waarvoor schapen grazen, evenals langs wat IMG_6437kwekershuizen om de nieuwbouw in te gaan en langs het kunstwerk waar ik menig maal langs reed richting Nieuwkoop. En ook het stukje weg dat nu volgt is DSC00696bekend tot we van de drukkere weg af gaan, achterlangs de huizen naar ’de Sfeerstal’. In dit leuke etablissement hebben we de horecarust. Een enkeling is zelfs zo dapper om buiten te gaan zitten.

Ben gaat met zijn metgezel op de schommelstoel zitten waarbij ze pas na vervaarlijk DSC00735kraken zien dat het gevaarte met lijmklemmen bijeen wordt gehouden. Maar het gaat goed en zo kunnen we na het aangenaam verpozen onze DSC00742weg weer vervolgen.

Langs het golfterrein verlaten we Nieuwveen weer en wandelen richting Bilderdam. We blijven nog altijd water volgen, maar nu over verkeersluwe wegen. Heel unnamedaf en toe valt er  wat miezer, verder is het droog en aangenaam weer. Ik krijg het zelfs een beetje warm. We mogen zelfs langs koeien die naast het pad liggen en op dat pad DSC00754hun aanwezigheid tonen. Oppassen waar je loopt dus. (En verderop jaagt een boer zijn schapen ook al de dijk op waar wij ook lopen.)

DSC00762Na Bilderdam gaan we de Amstel weer volgen over een smal jaagpad. Als je naast iemand wilt lopen loopt er één door het gras. Ooit liepen op deze paden de paarden met een boot achter zich aan.

DSC00766Ook Schiphol laat merken dat het vlak bij ligt en na de mooie, oude blauwe boot van dichtbij te hebben bekeken komen we op wagenrust twee waar voor iedereen nog een candybar wacht.

DSC00777FORT AAN DE DRECHT.

Op de randen van de aanlegplek van een veerbootje kan wie daar behoefte aan heeft nog even zitten DSC00783tot we de route weer vervolgen naar De Kwakel.

Een aantal koeien en stieren dartelt door het weiland en enkele auto’s van DSC00784muskusrattenvangeners staan langs de weg alvorens we afslaan Uithoorn al weer in met zicht op het fort aan de Drecht. En dan komen we via de bebouwde kom al weer terug bij ‘Het Rechthuis’.

Het was weer een lekkere wandeldag met dank aan Chris en SOP.

Alle foto’s zijn te bekijken op:

https://goo.gl/photos/uMk4sS9jXfY6bZGz9

25 km 10:00 – 15:45 uur

KENNEDYMARS RWV, 28 op 29 april 2017

DSC00445 - kopie

KENNEDYMARS RWV,

DORDRECHT – RIDDERKERK – DORDRECHT,

28 op 29 april 2017

Als ik in de week voorafgaande aan deze tocht van Rob hoor dat hij deze KM wil gaan DSC00434lopen, gaat het bij mij ook kriebelen. Ik heb toevallig zaterdag vrij, maar eigenlijk beloofd iets leuks met Peter te gaan doen. Die zegt gelukkig dat ik moet gaan wandelen als het kan. Dus zo gebeurt het dat ik vrijdagavond rond tien uur in Dordrecht in de startlocatie verschijn om Rob gezelschap te houden. En andersom precies hetzelfde natuurlijk. Als we nog wat drinken, staande receptie met zo veel mensen, gaan de curvers met boterhammetjes al langs. Iedereen is er vandaag volgens mij (oa Jeroen die we voor vertrek de hand schudden). En dat moet ook wel met 179 deelnemers wat een recorddeelname is.

DSC00436Om elf uur gaan we, na een toespraak van Gijs, op pad. Direct het nu donkere parkje achter de kantine van Sporting Delta door om al rap Dordrecht te verlaten. Bij het oversteken worden we begeleid en dat zal tijdens de nacht op meerdere punten het geval zijn.
Het wandelen met Rob is weer als vanouds, we kletsen er allebei op los en zo schieten de DSC00443kilometers onder onze voeten door en zijn we voor ons gevoel snel op:

Post 1, Noorderdijk/Bildersteeg, Dordrecht, 8,4 km, 00:23
Daar is het staande receptie met een boterham met pindakaas en een bekertje karnemelk….. dat DSC00447melk blijkt te zijn. Maar dat smaakt ook.
We komen op punten waar volgens mij in het verleden posten hebben gestaan, maar dat kan net zo goed anders zijn, want ook de 80 plus zit nog vers in mijn geheugen.

DSC00452Post 2, Baanhoek, Sliedrecht, 14,5 km, 1:28
is heel slim onder het afdak van een benzinestation. Ik geniet er van karnemelk en een bastognekoek, waarbij we zelfs even lekker kunnen zitten. Margriet is er ook. Deze keer niet als wandelaar maar in de verzorging. Ik heb DSC00453haar ook leren kennen tijdens een eerdere editie van deze KM. Zo kun je er ook bij zijn. Ik vind het heerlijk dat ik even kan zitten, en dat na pas 14 km. Eigenlijk zijn we nog maar net begonnen.

Wat me wel op valt is dat we de hele nacht door vogels horen fluiten, vooral in elk stukje groen dat we passeren. Het loopt verder lekker als we Papendrecht door gaan en langs een huis DSC00455komen waarvoor en waar tegenover poppen staan van mensen in boeren klederdracht. Gaat het om een museum of is er iets aan de hand??? maar eerst is er rust:

RUST De Krom, Oud Alblas, 22,4 km, 3:00
De vervoerde tas zet ik gelijk op de laadklep, de slaapzak blijkt men zelfs niet uitgeladen te hebben. En dat maakt ook niet uit, ik heb nu nog DSC00456geen zin om te slapen. Rob heeft een tomatensoep voor me besteld. Deze heeft een apart, maar wel lekker smaakje dat we niet thuis kunnen brengen. We vragen er naar bij de bediening….. maar het blijft het geheim van de kok.
We worden weer over gezet. Volgens mij staan de verkeersregelaars hier meer om iedereen de goede kant op te sturen dan voor de verkeersdrukte, want er is op dit tijdstip vrijwel niemand op de weg buiten ons wandelaars. We gaan Oud Alblas verder door langs nog meer DSC00458versieringen. Kennelijk is er een speciale gelegenheid hier in de buurt. We genieten van de versieringen terwijl we op het gemak de kilometers weg stappen. Ik probeer er DSC00460wat foto’s van te maken, maar dat geeft niet zo heel spectaculaire resultaten in het donker. Zo wandelen we ook Alblasserdam in waar we het oude centrum in gaan en aankomen bij:

DSC00461Post 3, Antilope Outdoor, Alblasserdam, 28,2 km, 4:12
Daar mogen we binnen naar het toilet en neem ik een koffie met mijn eerste beker vla en een candybar, gesponsord door de outdoorwinkel.
DSC00463Ik ga beginnen aan mijn meegenomen mueslibroodjes tegen de slaap. Het loopt wel lekker honderduit kletsend en af en toe contact houdend met het thuisfront dat zelfs midden in de nacht reageert! Leve de social media.
DSC00465Maar er zit ook een stukje gras in het donker in, van een soort dijkje af. Ik vraag me af of we er over de weg ook komen. Maar de man achter ons zegt dat dat niet zo is. Dus met een sterk getemperd tempo gaan we er door om te zien dat het inderdaad niet had gekund.
De routebeschrijving zit ergens in mijn tas en die blijken we helemaal niet nodig te hebben, maar het lijstje met posten dat we ook mee hebben DSC00467gekregen zit handig in mijn jaszak en middels een foto kan het huisfront zo mee kijken hoe we snel vorderen en al aan komen bij:

Post 4, Gorzenweg Ridderkerk, 32,8 km, 5:18
(Of misschien was dat al voor het gras doorsteekje) Wat ik wel weet is dat ik daarna last krijg van de slaap en zelfs wat ga slaapwandelen, DSC00470maar dat het dan ook gaat gloren aan de horizon.

We passeren een prachtig nieuw kerkgebouw alvorens we Slikkerveer in wandelen. Op een DSC00473boomstam zien we een bonte specht. Nou ja, ik dan, Rob ziet hem alleen maar weg vliegen. En na veel ervaring met het te laat zijn met fotograferen als het om vogels gaat, neem ik niet eens de moeite om mijn fototoestel te DSC00474pakken. Ik doe het wel met de herinnering.

Als we Ridderkerk binnen lopen komen we bij de

DSC00475Rust, Sporthal ‘De Fakkel’, Ridderkerk, 38 km, 6:12

We zijn nog niet de laatsten, want er staan nog wat tassen buiten te wachten, en nu ook mijn DSC00476slaapzak. Ook nu heb ik geen behoefte aan slapen. Ik ben al weer over mijn slaap heen en leg mijn slaapzak direct weer op de laadklep van de DSC00478vrachtwagen. Binnen is het ook nog gezellig druk dus we gaan lekker zitten en ik doe mijn schoenen uit zodat ik straks met schone sokken en andere schoenen verder kan.

unnamed (1)Eenmaal op pad gaat de zon al schijnen en met de vogels en het frisse lentegroen is het fantastisch wandelen. We gaan onder de nodige (snel)wegen door en een kat laat zich door ons aaien. Dat zie je niet zo veel. We komen langs het cafetaria waar we in eerder jaren de soeppost eens gehad hebben, maar nu moeten we DSC00484nog even door naar:

Post 5, Kooiwalweg, Rotterdam 45 km, 8:03

En op de rust wacht oa Margriet ons weer op. We drinken wat en gaan snel weer door, ik met een handje snoepjes in mijn broekzak. Lekker

smikkelen onderweg. We gaan nu regelmatig langs dixies, in de recreatiegebiedjes, die DSC00496open zijn. Niet verkeerd! En langs een schattig molentje en kleurige kunstwerken die me aan olifanten doen denken op naar

DSC00500Post 6, Poelweg, Smidshoek, 54,4 km, 9:26
zo heet het tenminste. In Smitshoek kijk ik naar het café waarvoor een eerdere editie de vlafliprust was, maar nu moeten we toch nog een stuk door voor de rust. Af en toe zien we andere wandelaars

voor of achter ons lopen en ineens ook een dame in het zwart. Een zwartloper concluderen we, in twee opzichten! (Maar later slaat ze af een andere kant op.)

Eerst gaan we dwars door Rhoon heen, waar je al weer uit bent voor je je het goed realiseert. Er staan wel kolossale twee onder één kap woningen. Hoewel….. zo groot….. zijn het er niet meer? Omdat we er het fijne van willen weten (vraag niet waarom) spreken we een bewoner aan die zijn hond uit laat. Het blijken echt twee onder één kap DSC00512huizen te zijn 😉

En dan staat daar toch onder een partytent van de Hardloopwinkel de post waar we snel weer wat nemen. Als ik het me goed herinner oa een blokje kaas.

DSC00513Verder lopend zien we een zangvogeltje vlak naast het pad zitten. Het beestje vliegt zelfs niet op als we hem tot op minder dan een meter genaderd zijn. Over de DSC00515polderwegen begeven we ons naar de Nieuwe Maas die we gaan volgen langs grasdijken met schapen. En dan mogen we een brug over en gaan de Carnisse Grienden in. Daar DSC00519is het echt genieten en we maken de nodige foto’s, ook over en weer natuurlijk. En dat mooie komt niet in de laatste plaats door het fantastische zonnige weer. Als we DSC00522de grienden weer uit gaan komt Danyell ons tegemoet met haar fototoestel. Ze maakt foto’s van alle wandelaars voor de Kennedymars-special. Wij steken onze duim op en lopen haar lachend tegemoet met de DSC00528mededeling dat wij gaan voor de cover. Tja, daar kan natuurlijk niet iedereen op. Maar ze heeft twee foto’s nodig, ook voor de gewone RWV- bode. Nou, dan is het maar goed dat ze ons twee keer heeft gefotografeerd! Na dit treffen zetten we al snel koers naar:

RUST HC Barendrecht 10:47, 58 km, 10:40

Op de oprijlaan passeren we oa Larissa en Ilonka. Mijn tas en slaapzak gaan direct weer 18197970_1359331237497125_498709479_nde laadklep op en ik loop door naar binnen waar ik iemand zie met een tosti. Oh, daar heb ik nu wel trek in! En Rob ook. Ooit heb ik hier een Tom DSC00539poes gegeten, maar dat was op Koninginnedag. Wat ik moet drinken weet ik niet, want er is geen sap of zo, dus ik neem maar een paar slokken uit mijn eigen waterfles. Opeens heb ik de hik. DSC00541Volgens Rob moet je dan op zijn kop gaan staan….. en iets drinken. Terwijl we naar zijn cola kijken doen we voor hoe je dan je glas in je mond moet doen. En we zien het al voor ons: cola in je haar en op je bril. Wat wordt je lekker melig van ‘afzien’.

DSC00544Bij het vertrek krijgen we nog een chocoladecroissant aangeboden, anders moeten die weg gegooid worden. We offeren ons maar op. 😉

DSC00546Ook de pijlers zijn inmiddels melig geworden en zo zien we enkele staaltjes van creatief pijlen. We wandelen richting de Heinenoordtunnel die we over gaan DSC00548en vragen ons af welke snelweg onder ons door gaat. Dat vragen we dus aan een man die samen met zijn vrouw aan het fietsen is. Het is de A29 richting…… een heel DSC00549verhaal volgt. En als we al weer een stuk verder op het fietspad langs de nieuwe Maas zijn passeert hij ons met een gezellige groet.

We gaan langs sauna Barendrecht, het mooie witte huis er vlak naast en het minispoorlijntje om zo te komen bij:

Post 7, Industrieweg, Heerjansdam, 63,7 km, 12:12

Ik ben het zat en stel voor in een lekker tempo door te stappen.  Er wachten nog drie DSC00556etappes met een onderlinge afstand van zes km. Drie keer een uur, dan zijn we kwart over drie binnen reken ik uit. Half vier moet lukken oppert Rob. En zo gaan we door.

DSC00559Hoe mooi het langs de Maas ook is, oa langs het veer naar Puttershoek, we krijgen er minder oog voor. En als we, na een bocht van de rivier af, een taxibusje met open schuifdeur voor ons zien DSC00561staan vragen we ons hardop af of dat met voorbedachten rade is. En met een randje woonwijk komt er lekker wat variatie in het parkoers.

DSC00567Post 8, ‘t Weetpunt, Munnikesteeg, Zwijndrecht, 69,2 km, 13:16
Precies op tijd komen we op deze post aan waar de vruchtenbowl, altijd lekker!, op ons wacht. We genieten er van, maar stappen toch weer snel DSC00570door met een hand snoepjes in mijn broekzak. Al smikkelend gaan we het mooie parkje door, en nu het tempo wat is opgevoerd halen we ook weer wandelaars in.

DSC00574Poes twee laat zich ook al aaien door Rob en daarom lachend gaan we verder. De DSC00576stemming zit er goed in. Of heet dat toch een beetje afzien, overleven of zo……. Zeker op het lange fietspad naar de spoorbrug toe, waar zelfs wij een beetje stil vallen. Ik vraag me steeds af wanneer nu de soeppost komt, of is die er deze editie niet? Het zal toch niet op de allerlaatste post zijn!

Daar ‘worstelen’ we ons over de brug heen:

Post 9, Dokweg, Onder brug, Dordrecht, 74,5 km, 14:19

waar ik nog een karnemelk neem. Ik stop een handje drop smileys in mijn zak en dan DSC00583besluiten we door te gaan en aan te haken bij een groepje bekende wandelaars dat net voor ons vertrok. We hebben ze snel ingehaald, maar vallen voor ons gevoel een beetje stil in tempo. DSC00588We kijken elkaar aan en besluiten ons tempo aan te houden en ze te passeren.

Als we het Weizigtpark achter station Dordrecht in gaan stop ik een smiley in mijn mond. Maar DSC00590die spuug ik ook snel weer uit, mijn maag kan dat nu niet meer verdragen. We slingeren door de straten van Dordrecht oa langs het mooie huis Dordt Wijk. Links en rechts een foto makend DSC00591komen we bij het parkje achter Sporting Delta. Ik twijfel even. Gaan we écht slingeren door dit park of houden we rechts aan, rechtstreeks naar de kantine. Uiteindelijk geeft toch een lichte twijfel over de juistheid van de verkorte route de doorslag om braaf de pijlen te volgen. Want om nu op het laatste moment nog fout te gaan en een stuk extra te lopen daar moeten we al helemaal niet aan DSC00593denken!

Finish Kantine Sporting Delta, 80,4 km, 15:20
We melden ons af waarbij er voor de na-inschrijvers zoals ik niet direct een medaille is. Jammer, maar verder worden wel alle stempeltjes geplaatst….. in de nieuwe Kennedy boekjes.

We vinden dat we wel een broodje kroket hebben verdiend en kletsen gezellig na met Sabine. Ze vraagt wat we hebben gemist. De DSC00596 - kopiesoep! Die had op een van de posten toch moeten staan. Kennelijk gemist. Rob heeft het er over dat ik hem het laatste stuk op tempo mee heb genomen. 😉 Sabine zegt dat Rob mij dan de volgende editie (Ridderkerk – Dordrecht – Ridderkerk) maar mee moet nemen. En dat de medailles nageteld zijn, en dat blijkt dat er wat over zijn. Ik krijg hem dus toch gelijk mee.

En zo heb ik weer een fijne Kennedymars achter de rug. In elkaars gezelschap hebben we veel gelachen en zo de langere stukken bedwongen. Bedankt Rob, en RWV, voor deze fantastische ervaring.

De GPS heeft het niet de volle 80 km vol gehouden, maar hierbij toch het grootste deel van de routemap.

Alle foto’s zijn te zien op:

https://goo.gl/photos/64XUjiukJaiqG6Hq6

80 km, 23:00 – 15:20 uur.

NAAR DE BOLLEN EN DE ZEETOCHT, 26 april 2017

IMG_6375 - kopie

NAAR DE BOLLEN EN DE ZEETOCHT,

SAMEN OP PAD, LISSE, 26 april 2017

Hoe veel mensen zullen er komen naar mijn tocht? Omdat het voor velen toch een eind rijden is zeg ik, voormijn gevoel aan de royale kant, zo’n 70 personen. Anderen hoor ik voorspellingen maken van 60. Mijn verbazing is dan ook reuze groot als de teller uiteindelijk stopt bij 98. Bijna 100!!

Ik zet de spullen in de kantine van FC Lisse af en parkeer dan mijn auto met sapjes en lekkere koeken voor de stop op het parkeerterrein bij de Langevelderslag. Bert is zo vriendelijk mij daarvandaan op te pikken en naar de start te vervoeren.

DE TOCHT

Ik geniet nog lang na van ‘mijn’ sop door de omgeving van Lisse, Noordwijkerhout en Noordwijk.

We troffen de hele dag zonnig weer, gewoon warm. De nodige bollenvelden waren nog in bloei, het duin was in lentetooi, de damherten lieten zich van vlak bij zien en het strand lag te schitteren. En we konden buiten zitten op het terras van pannenkoekenboerderij ´Langs Berg en Dal´.

Kortom, men heeft genoten!

VIJFDE SOP TWEEDAAGSE, 11 (en 12) april 2017

 

DSC00001VIJFDE SOP TWEEDAAGSE,

(EERSTE DAG),

SAMEN OP PAD, LEERSUM, dinsdag 11 april 2017

DSC09982Ik wandel dit jaar alleen de eerste dag mee die ons richting Doorn gaat voeren langs de nodige bezienswaardigheden. En ook Rob kan weer eens DSC09987mee soppen omdat deze een keer ook op dinsdag valt. En het begint al goed….. ik vergeet mijn jas. Gelukkig ligt mijn SANDD regenjas nog in de auto dus ik kan toch iets aan trekken.

DSC09990DAAR WORDT AANDACHT AAN BESTEED.

En vandaag verzamelen 81 wandelaars zich op een dag die weer mooier is dan de voorspellingen. Langs beelden van schaapjes en DSC09991de muziekkoepel gaan we door Leersum en ook langs een tuin waarin veel zwerfkei-schapen in de zon liggen. Als ik er foto’s van maak vertelt Lia dat de maakster van de schapen hier woont.
DSC09997Dan verruilen we het bebouwde voor de natuur van de Kaapse Bossen. De natuur wordt afgewisseld met leuke optrekjes en zo komen we al snel op DSC00003de eerste wagenrust met koek en fris aan. Het is ondanks de voorspelde 12 graden toch heerlijk weer, de zon heeft veel kracht, dus mijn jas kan om mijn middel.
We gaan verder langs het Doornse Gat, waar we DSC00007gelukkig niet in en uit hoeven te klimmen. Dat kan wel op de Kaapse toren van 25 meter hoog, DSC00009die op de 53 meter hoge Kaapse Heuvel staat. Maar de klim naar boven laat ik aan anderen over, mij te hoog! Er onder staan twee politieauto’s en twee auto’s DSC00013van de boswachters. Waren ze gewaarschuwd voor onze komst? Het blijkt dat jongeren spullen DSC00015naar beneden hebben gegooid vanaf de toren, en omdat dat gevaarlijk is, en om herhaling in de toekomst te voorkomen, wordt daar aandacht aan besteed.
DSC00019

WEER BEKENDER GEWORDEN.

Na stukken heide, niet paars maar toch mooi DSC00023warm bruin van kleur, komen we al op de rust in het prachtig gelegen Helenahoeve. En ook het gebouw zelf is een DSC00025plaatje.
Omdat het zulk mooi weer is gaan we buiten zitten en genieten van een bosbessengebakje bij de koffie cq
DSC00028muntthee. En dat de route zo snel gaat heeft vooral te maken met het feit dat ik onderweg zo lekker loop te kletsen.
DSC00031We gaan het centrum van Doorn door en buigen dan af naar de Donderberg en over landgoed Darthuizen komen DSC00033met een bochtje bij de graftombe van Nellestein. Na het verlaten van de bossen, waar het al echt groen wordt terwijl de vogels vrolijk DSC00036fluiten, gaan we Leersum in langs de Uilentoren.
Een postbode slingert op weg naar een brievenbus om me heen. Rob zegt: “Gelukkig heb DSC00064je je SANDD jas van de concurrent niet aan!” anders  had hij me vast als fietsenstalling gebruikt. En idd. Die zit nog altijd, onherkenbaar, om mijn middel geknoopt.
DSC00076Door het centrum van Leersum. Daarbij gaan we  eindelijk langs de zwerfsteenschaapjes midden op de rotonde waar ik tot nu alleen steeds met de auto langs ben gereden.

DSC00079Een zo gaan we, met een blik op de monumentale kerk, terug. Deze kerk is met de Uilentoren ook een bezienswaardigheid van de DSC00083Maarten Luthertocht en van deze, en ook andere tochten, is deze omgeving weer 17862541_693388684182538_6237134398720522095_neen stukje bekender voor me geworden.

En voor iedereen die beide dagen liep was er een mooie herinnering.

Het was weer een heerlijke SOP-dag met fantastisch wandelweer. Dus bedankt Casper en SOP.

Alle 104 foto’s zijn te bekijken op:

https://goo.gl/photos/djUex7jF3JsZ5zzt5

23 km 10:00 – 15:45 uur

WESTERBORKPAD 27-29, 5 april 2017

DSC09759 - kopie

WESTERBORKPAD 27-29,

HOOGEVEEN – BEILEN, 5 april 2017

DSC09762Ik had niet verwacht het te zullen halen begin december vorig jaar toen ik de etappes 14 en 15 liep, maar ik ben nu toch echt zo ver dat ik op 4 mei de Grand Finale kan lopen van dit pad. Ooit begonnen met een groepje van tien mensen, november 2015,….. menig etappe met Rob gelopen en het laatste stuk alleen….. maar gehaald dus. En 4 mei zullen er veel lopers zijn. Enkele van de mensen waarmee ik begon, maar ook andere wandelkennissen en vele anderen die speciaal hier zijn voor de dodenherdenking. Maar eerst vandaag.

DSC09772De reis er naar toe wordt steeds langer en zo zit ik vandaag twee uur in de auto naar Hoogeveen. Gelukkig kan ik wel lekker door rijden. Van het parkoers verwacht ik vandaag niet te veel.

HET EEKHOORNTJE VERROERT ZICH NIET.

En zo wandel ik de kale straat tegenover het station door en ga richting het spoor en er over. DSC09773 - kopieZo ga ik een opvallend groen stukje in waar de zon heerlijk op schijnt, de vogels vrolijk zingen en de narcissen en pinksterbloemen al bloeien. Ik sla af het Spaarbankbos in van het Drentse Landschap, op weg naar een monument voor 5 geëxecuteerde mensen. Er tegenover staat heel toepasselijk een vergeet-mij-nietje onder een dikke boom.

DSC09779In dit bos, op deze plek schoot de bezetter vijf Hogeveners dood op 1 augustus 1943 jonkheer de Jonge, notaris Mulder en Adriaan Baas op 3 augustus 1943, Levie en Manus van der Wijk. Ook vandaag terwijl u hier staat en dit leest wordt elders iemand verkracht, gemarteld, vermoord omdat hij zich verzet, omdat ze vrouw is en vanwege de kleur van huid of hart.

DSC09785Verder wandelend door het bos raak ik het spoor al weer bijster, dus ik wandel maar een beetje volgens het kaartje en kom zo op de Wijsterseweg die ik idd moet volgen. Hier langs staat een monument : De hulp die ze boden aan de Franse parachutisten die met de operatie Amherst werden gedropt heeft 19 onschuldige mensen het DSC09788 - kopieleven gekost. Op maandag 9 en dinsdag 10 april 1945, vlak voor de bevrijding van Hoogeveen. Op 11 april zijn zij tijdens een vergeldingsactie door de Duitsers omgebracht.
De langere wegen dienen zich aan. Maar met leuke huisjes, bomen in bloesem en veel beestjes is het toch leuk lopen. Ik zie zelfs een stel ooievaars op zoek naar iets eetbaars. En dan een DSC09793bordje bij een B&B met ‘Volg je hart want dat klopt’, prachtig toch! Uiteraard ga ik nog het spoor over en na het kruisen van het meanderende Oude Diep volgt er nog een stukje DSC09794bos. Daarin groeit al volop lelietje van Dalen en de bosbes heeft al bloemetjes. Aan het eind van het pad staat op een klein kerkhof ook een steen ter DSC09798nagedachtenis aan twee mannen die in 1947 om het leven kwamen in Indonesie.  Met de stickers gaat het ook aardig en in een wat lommerrijk stukje in het plaatsje Stuifzand zijn zelfs minicampings te vinden. Het is DSC09818dat ik het met eigen ogen zie anders had ik het in deze omgeving nooit geloofd. En ik wordt aan DSC09821alle kanten begroet door een Border collie, dalmatiër en Sint Bernhardhond, die allemaal vrolijk kwispelend naar me kijken. En op een nestkastje zit een DSC09825boomklever….. die niet wil wachten tot ik een foto van hem heb gemaakt. Een broedende witte eend blijft wel zitten. En ook het aangereden DSC09839eekhoorntje verroert zich uiteraard niet.

DAAR KIJK IK EVEN ROND.

Zo zet ik koers richting Kremboong. Daar rust ik even en wil een steentje bij de andere leggen naar Joods gebruik, alleen liggen er geen stenen. ja, één minuscuul kleintje. En dat DSC09848in Drenthe! En hiermee heb ik de bezienswaardigheden van vandaag gehad volgens het boekje.

In de Tweede Wereldoorlog werden op bevel van de Duitse bezetter ongeveer 2 x 200 Joodse mannen ingezet bij de ontginning van de grond DSC09850van Kremboong. Zij verbleven in het bestaande Rijkswerkkamp Kremboong, dat op de akker naast dit monument lag. De Joodse dwangarbeiders werkten hier van eind januari tot 3 oktober 1942. Zij werden via Westerbork afgevoerd naar Auschwitz. Slechts enkelen keerden na de oorlog naar Nederland terug. Overlevende Ies Jacobs (90) ontsnapte met een vriend uit Rijkswerkkamp Kremboong. Hij onthulde dit monument op 23 april 2009.

DSC09856Na twee langere stukken mag ik langs het Oude Diep lopen. Een prachtig stuk. Ik heb het inmiddels zo warm gekregen dat ik mijn jack rond mijn middel knoop.
Zo struin ik langs het idyllisch kronkelende watertje door de omgeploegde rand. Iets DSC09869verderop het gras op zoeken is ook geen optie want het gras is nat en staat deels zelfs onder water. En in de lucht cirkelt een ooievaar zijn rondjes en ik zie er ook een staan op het natte gras waar vast de nodige kikkers in zullen zitten. maar als ik dichter bij  kom vliegt hij op evenals nijl- en brandganzen.
DSC09877Aan het einde van het eerste deel graspad hangen weer geen stickers. Omdat ik het wel gehad heb met het ploegen door het mulle randje ga ik, ahv het kaartje de juiste richting uit en zie zowaar een sticker van de rolstoelroute. Verder DSC09886lopend zijn die ook niet meer te vinden dus ahv de beschrijving dat ik ergens de immense VAMbult naast me op moet volg ik de met gras begroeide afvalberg. Bij het bordje DSC09887richting het uitkijkpunt besluit ik naar boven te wandelen en zowaar hangt er weer een sticker. Langs de weg staat een leuke quiz die ik onderwegmaak.  DSC09898Bovenop de 56 meter (boven NAP) hoge bult is ook een infocentrum waar ik even rond kijk.

IK NEEM NIET EENS DE MOEITE ER NAAR TE VRAGEN.

De achterkant van de groene berg is helemaal niet groen. Daar wordt nog vuil gestort waar de meeuwen krijsend boven rondcirkelen.
DSC09897De lucht is inmiddels betrokken en het gaat waaien dus ik doe mijn jack maar weer aan. Zo ga ik naar beneden om te eindigen op een punt waar ik middels betonpalen over het water ga. En ik kom op het punt waar de bordjes ‘Koffie één euro’ DSC09904naar verwijzen….. maar vandaag dus niet, want het gebouwtje is gesloten. Ik moet rechts af slaan wat voor mijn gevoel terug is. De aanwijzing is niet duidelijk, dus ik DSC09905raadpleeg mijn GPS en phone. Maar het gaat goed en via twee lange stukken zet ik koers naar Wijster. Zelfs de jeugd die langs fiets zegt ‘HOI’ tegen me.
Op het plaatsnaambord staat Wiester, (met een DSC09916afgeplakte letter j van Wijster), en er zit een bronzen meeuw bovenop. En aan de andere kant van de weg staat er ook één op een paal. Het heeft vast een bepaalde betekenis.
DSC09922Op een kruispunt in het dorpje zit op de ANWB-Wegwijzer ook een bronzen meeuw, en op een bankje staat een  inscriptie van de VAM ‘Tien zilvermeeuwen brons zijn neergestreken in Wijster’. Met nog één op de nok van het plaatselijke eethuis/café zie ik er vier. Alle horeca is echter gesloten, een van de twee staat zelfs te koop, En een supermarkt….. ik neem niet eens de moeite om er naar te vragen!

DSC09932MAAR LIEFST 229!

Zo begin ik aan etappe drie, slechts 6,3 km. Na een stukje dorp ga ik het spoor over om het dan lange tijd te volgen. Ik vraag me af waar de treinkaping uit, als ik het goed uitgerekend heb, 1976, plaats heeft gevonden. (Ik was toen een jaar of twaalf en zat met mijn familie op het ponypark in Slagharen, vlak bij dus.)
DSC09936Halverwege valt mijn oog op een stuk biels dat voor de heg van een huis staat. Er bovenop prijkt een struikelsteen ‘Hier woonde Willem Dijkema geb. 1909, verzetsstrijder gearresteerd 1944 vermoord 26.3.1945 Brockzetel’. (Overleden in Kamp Schwarzer Weg)

DSC09940Als ik links af mag een stukje bos door zie ik op de ANWB paddenstoel een aanwijzing naar Westerbork: 7,7 km. aangegeven. Zo kronkel ik verder DSC09945richting Typische Drentse huizen van bruin hout en andere oude pandjes, om uiteindelijk met prachtige nieuwbouw op de achtergrond Beilen in te gaan.
DSC09957Middels een Hoge houten brug ga ik de autoweg over en kom in ouder Beilen, al snel langs het industrieterrein. Bij een pijl naar rechts wordt ik het terrein van Campina opgestuurd, maar er DSC09979staan ook Eigen terrein borden. Een stukje recht door dus maar. Het is in mijn ogen overigens een opvallend grote plaats. Niet het kleine dorpje wat ik verwacht had.

DSC09980En omdat ik toch wel trek en dorst heb ga ik door naar het winkelcentrum waar ik bij de Jumbo terecht kan. Daarbij zie ik ook de eerst kerk van vandaag. Na een bak thee ga ik DSC09969naar het station waar ik gelijk de trein in kan stappen. En wat ik in 6 uur heen liep rijd ik in 8 minuten terug.

En ‘s avonds thuis zie ik dat ik van deze niet heel erg bezienswaardig verwachtte route maar liefst 229 foto’s heb gemaakt.

https://goo.gl/photos/efLCemkng7HJUf6RA

29km, 9:15 – 15:15 uur

RONDJE KEUKENHOF, 29 maart 2017

 

DSC09746 - kopie

RONDJE KEUKENHOF,

SASSENHEIM, 29 maart 2017

DSC09625Deze (wandel)woensdag mag ik werken op de Keukenhof. Maar ik hoef daar pas om 11 uur te beginnen. Dus ik heb bedacht dat ik, wanneer ik om zeven uur de deur uit ga, makkelijk met een rondje van 15 km naar mijn werk kan gaan. En dan ‘s avonds DSC09629naar huis zeven terug. Zo kom ik toch aan een respectabele 22 km. 

IK STOND ER BIJNA BOVENOP.

En om zeven uur stap ik inderdaad de voordeur uit DSC09632richting de Zandsloot die ik middels het bruggetje over ga, en waarna ik, na een honderd meter, de polder in stap. Het is een regenachtige ochtend geweest dus mijn regenjack is aan. Zo kan ik ook warm lopen op deze toch wel sombere dag.

DSC09635Als ik af sla de Eikenhorstlaan op zie ik de  eerste bloeiende bollenvelden met narcissen al en een oud bollenschuurtje. Ik heb thuis op afstandmeten de route een beetje ‘uitgestippeld’ en loop die nu uit mijn hoofd. De GPS staat aan voor de juiste afstand. Toch loop ik het Industrieterrein DSC09636waar ik over wilde gaan voorbij, maar heb geen zin om de enkele tientallen meters terug te lopen. Dus ik ga maar door en omheen. Maakt voor de lengte toch niet uit. Dan verlaat ik al snel de drukke aanrijroute naar de A44 en ga de Rijskstraatweg DSC09640verder af en na het spoor Haarlem – Leiden langs Akzo Nobel, in de volksmond hier beter bekend als Sikkens. Menig Sassenheimer is (of was) in dienst DSC09643van dit chemiebedrijf.

Ik sla weer af aan het einde van de weg en volg dan de Leidsche Vaart langs de Molen ‘De hoop doet leven’. Volgens mij had ik bedacht door het dorp te gaan als ik opeens DSC09646de Tweede Elsgeesterweg zie opdoemen. Zo kan ik via een onverhard pad en door een stukje bos midden in Voorhout uit komen.

DSC09648Via een klein stukje oudere wijk kom ik bij het tunneltje onder het spoor dooren ga de wijk Oosthout in. Daar tref ik op de stoep zowaar nog een kikker aan, ik stond er bijna bovenop.

DSC09649EEN NIEUWIGHEIDJE.

Ook andere planten gaan bloeien zoals de ribes langs de wegen en het valt mij weer op hoe lekker groen deze wijk ingericht is met de nodige DSC09650waterlopen tussendoor inclusief een vrij liggend fietspad waar ik dankbaar gebruik van maak. Slechts af en toe hoef ik over te steken.

Zo zet ik koers richting de Engelse Laan, een DSC09651eeuwenoude weg die ik vroeger achterop de brommer bij mijn oma heb gereden. Ik vond dat echter zo eng, achterop de fiets bij mijn moeder ging het nooit zo hard, dat ik niet meer mee terug durfde.  Mijn oom DSC09659moest me ’s avonds terug brengen. Langs de Zandsloot lopende heb ik bijna een rondje gemaakt, maar ik ga de andere kant op. Ik krijg het inmiddels warm en heb mijn regenjas omgeknoopt. Het is nog DSC09661altijd helemaal droog en ziet er ook niet naar uit dat het nog gaat regenen gelukkig.

Langs de eveneens oude Prinsenweg staan de dotters en narcissen ook al in bloei,  maar ook de DSC09662eerste hyacinthen velden zijn al roze. Aan het eind steek in over naar de Torenlaan en daarbij wandel ik lekker door mijn postwijk. Nou ja, de wijk die ik een aantal jaar terug voor maanden op ving. Toen wist ik elk huis en DSC09665nummer feilloos te vinden, nu moet ik toch weer denken in het voorbij lopen. De kennis is flink diep weg gezakt. En ik zie ook een nieuwigheidje: de altijd doodlopende, lommerrijke Munnikenweg is verlengd met een onverhard wandelpad.

DSC09669AAN DE SLAG.

Via de Johan Speelmanlaan ga ik de Loosterweg Zuid op nog altijd genietend van bollenvelden en bollenbedrijven en kan dan van de verharde weg af DSC09670via kronkelpaadjes die door de brede bermen voeren. En bij het gebied Wassergeest kan ik wat lusjes maken verder van de weg af. Het gaat hier om een oud coulissenlandschap. Dat wil DSC09673zeggen weilanden met smalle en bredere stroken bos er tussen. Er loopt zelfs een laarzenpad doorheen en ik moet leuke smalle  bruggetjes over.

DSC09674Aan het einde ga ik het eeuwenoude Keukenhofbos in met dikke bomen en uiteraard onverharde paden. In de verte is de lageveensemolen zichtbaar, en ergens is een duif DSC09680ten prooi gevallen aan één of ander roofdier getuige de grote hoeveelheid veren die op het pad liggen. Aan het einde van het laarzenpad DSC09682loop ik vast. Ik moet een stuk zand over wat eigenlijk bij de boerderij van het kasteel hoort. Er zijn ook wat heren aan het werk. Die DSC09688blijken van het Zuid Hollands Landschap te zijn. De paden hier worden opnieuw aangelegd dus ik kan gewoon door lopen. Helemaal DSC09692aan het eind van het bos steek ik over naar de parkeerplaats van Keukenhof en kan me al rond tien uur aanmelden waarna ik een ommetje over het tentoonstellingsterrein maak. DSC09703Omdat het nog niet zo druk is kan ik mooie foto’s maken. En na zestien kilometer stap ik paviljoen Beatrix binnen waar ik vandaag aan de slag mag.

DSC09710MIJN ACHTERVOLGERS HAKEN AF.

Ik sta tot zeven uur ingepland, dus met ruim een uur wandelen kan ik voor donker thuis zijn. Het loopt echter anders. Het wordt half DSC09720acht omdat er nog veel gedaan moet worden. Ik wandel dan op mijn gemak de Keukenhof door, DSC09729waar het inmiddels bijna uitgestorven is. Kan ik wel weer mooie foto’s maken. Dan ga ik de Van Lijndenweg af, vernoemd naar de laatste eigenaar van Kasteel Keukenhof. Ik bedenk dan, eigenlijk net te laat, dat ik ook een randje van het Keukenhofbos DSC09732had kunnen nemen. Halverwege kan ik nu wel een mooie foto maken over de narcissenvelden met de toren van de Lisser Agathakerk op de achtergrond.
DSC09737Als ik de bocht om ga, de Spekkelaan af, hoor ik achter mij steeds praten. Het zijn twee andere wandelaars die langzaam op me in lopen en onwillekeurig wil ik ze voor blijven dus ik doe er een tandje bij. Als ik de Achterweg Zuid op ga komen ze weer achter me aan en ik vraag me af hoe lang ze zullen DSC09739volgen. Van het oude en fraaie huis ter Specke maak ik een foto onder het lopen door. Ook nu passeer ik weer de nodige bollenvelden in bloei. Bij de eerste zijstraat haken mijn ‘achtervolgers’ af en wandel ik alleen verder over de oude polderwegen.

DSC09743IK HEB HET WEL GEHAD.

Allerlei herinneringen gaan door mij heen en zo schieten de kilometers ook onder mijn voeten door terwijl de lucht aan de west kant mooie kleuren DSC09641 - kopievertoont. Als ik de Teylingerlaan over steek bedenk ik me dat ik nu niet de afgelegen Frank van Borselenlaan op ga (overigens vernoemd naar één van de mannen van Jacoba van Beieren) maar richting het dorp. Daarbij heb ik zicht op monumentale, hoge en karakteristieke DSC09745bollenschuren. De eerste nog in gebruik als bedrijf, de tweede vreselijk vervallen en de derde nu een sjiek appartementengebouw. (Waarbij hier een archieffoto.)

Ondertussen ben ik ook de ruïne van Teylingen gepasseerd waar Jocoba van Beieren jaren lang gevangen zat en overleed aan een kinderziekte. Nu schijnt dat gevangen zitten wel meegevallen te zijn, ze zat in ieder geval niet opgesloten in een kerker.

DSC09751Ik sla nog een keer af en ga nu de groenstroken door aan de uiterste rand van Sassenheim, tegen Voorhout aan. Maar dat is inmiddels allemaal gemeente Teylingen geworden. En langzaam begint het donker te worden. Maar ik bereik nu al snel de Zandsloot weer, en na het bruggetje stap ik om kwart voor negen mijn huis weer binnen.

En dan heb ik het echt wel gehad voor vandaag en relax nog even lekker op de bank.

Alle 128 foto’s zijn te bekijken op:

https://goo.gl/photos/becJ2KE3ES23L9gQ9

25 km 7:00 – 10:00 & 19:30 – 20:45 uur. (Kortom, met een hele lange pauze!)

STADS- EN LANDTOCHT, 22 maart 2017

 DSC09566 - kopie

STADS-EN LANDTOCHT,

SAMEN OP PAD, DORDRECHT, 22 maart 2017

DSC09455Ik ga bijtijds richting Dordrecht waardoor ik voor negenen al kan parkeren, nergens drukte of opstoppingen onderweg. Maar eerst naar een winkelcentrum, want omdat ik mijn brood vergeten DSC09456ben klaar te maken haal ik een zakje mueslibollen. Het is behelpen, maar je moet wat. Jan en Jennie staan al tegen over me op de parkeerplaats. Misschien moesten ze ook iets halen bedenk ik…… maar als ik terug loop naar mijn auto zie ik dat ik zeer toevallig voor het startgebouw sta: DSC09457Verzorgingshuis ‘Het Polderwiel’, voor mij ooit startplaats van een andere Dortsche tocht. Daar is het luxe zitten, maar rond half tien nog erg rustig. De DSC09459meesten moeten gelukkig nog komen, zodat we om tien uur met 81 wandelaars van start kunnen. En ook de kaartclub is er grappen we, maar dan wel een groepje dames dat kaarten maakt. We gaan nog even naar het DSC09467toilet en gebruiken ook de toilet ‘alleen voor medewerkers,’ want we werken vandaag helemaal mee vinden we.

DSC09479DAAR BEN JE MOOI KLAAR MEE!

De route van vandaag gaat niet door het oude centrum van Dordrecht heeft parkoersbouwer Joop gezegd, wat ik zeer betreur, want ik vind het DSC09477zo’n mooie stad! We gaan echter de nieuwbouw van de wijk Stadspolders door via de vele groenstroken en parken die deze stadswijk rijk is. En over de DSC09483dijken, met enkele dijkhuisjes, die eens aan de rand van de stad lagen, maar nu middenin de nieuwbouw.

Het is fantastisch, zonnig weer en alles schittert DSC09487op de foto’s door het zonnetje. Ik geniet van de mooie bouwsels, oud en nieuw, langs de route en het eerste groen dat aan de bomen en in de sloten verschijnt, en de bloeiende narcissen in het gras DSC09489en de wegkanten. We gaan langs huis Dordt-Wijk, vooral bekend bij mij van de 80 van de RWV. En dat deel ik ff met Rob die deze KM dit jaar gaat doen. En er tegenover grazen Schotse Hooglanders op een grasveld.

DSC09490Ondertussen klets ik lekker bij met Bert, en met Piet wissel ik ervaringen uit over het Westerborkpad. Langs winkelcentrum Sterrenburg, weer bekend van de Dordtse Waard Route. Bert gaat even op een bankje zitten, om DSC09493zijn boterhammen uit zijn tas te halen, naast een nietsvermoedende man die geniet van het zonnetje. Hij kondigt hem aan als: “Dit is mijn nieuwe vriend.” De man ziet de humor er wel van in dus zegt: ‘Ik zeg ff niets.” “Nou, daar ben je mooi klaar mee…….” Is de reactie van de andere wandelaars.


IMG_6190ZAAK OM OP HET PAD TE BLIJVEN.

Langs zwanen, waarvan er zelfs al een op haar nest zit en een uniek mozaïekbankje, maar uniek zijn die allemaal, komen we om kwart voor DSC09499twaalf al bij de Sterrenlanden, ook een verzorgingstehuis, voor de horecarust.

Het is zo lekker dat we buiten op een bankje in de zon gaan zitten. Daar zit ook een man in een rolstoel met zijn vrouw er naast. Ze weet al dat we DSC09502Samen Op Pad zijn. Zo!!!! Maar als ik binnen een soep en een karnemelk haal, 1,40 totaal, zie ik in de hal een bordje staan waarop wordt aangegeven waar we onze consumpties kunnen krijgen.

DSC09507Maar aan het aangenaam verpozen komt weer een eind en we vervolgen de oude dijken door de nieuwbouw. Maar wel richting de Hollandse Biesbos. (Oh nee, Dordtsche Biesbosch DSC09509zegt Joop.) Tussen 14758 en 1926 ingepolderd zegt een bord. Maar langs een van de eerste paden is dat zo te zien nog niet helemaal gelukt, zaak dus om op het DSC09514pad te blijven. 😉

SLINGEREND.

Een vrouw heeft een tennisbal in een sloot gegooid met de bedoeling dat haar honden die er weer uit gaan halen…… nou mooi niet! Via de Louisa en Cannemanspolder en de Elzen gaan we het mooie gebied DSC09525door en na wat dijken door de polder, langs enkele bunkers uit WOII, gaan we een griendengebied in. Met zicht op de Nieuwe Merwede overigens.

DSC09527De wilgen zijn kort geleden geknot, de wilgentenen liggen er nog opgebost bij, en er komt al veel fris groen te voorschijn. Sommige paden zijn DSC09533behoorlijk drassig, maar dat hoort in dit gebied.

Uiteindelijk komen we langs schapendijken bij de wagenrust aan waar we heerlijk in het zonnetje DSC09535genieten van de koek en een sapje. Daarna vervolgen we de dijken verder langs nog meer bunkers en prachtige huisjes. Sommige DSC09548oude huisjes staan nu ineens tussen de nieuwbouw.

Een man bekijkt ons vanuit een stukje boomgaard DSC09553dat net in bloesem begint te komen terwijl Bert roept: “Als ze rijp zijn komen we helpen plukken.” We worden nog getrakteerd DSC09554op een paaseitje en ervaringen uitwisselend met Wim over de GPS vervolgen we voor de laatste drie kilometer.

Slingerend door park ‘de hoven’, waar zelfs het klein hoefblad al in bloei staat, en via de DSC09557laatste dijk komen we dan weer terug bij het Polderwiel.

En al zat er dan geen oude stad in, de route was toch prachtig. Met dank aan Joop en SOP.

DSC09580Alle 129 foto’s zijn te bekijken op:unnamed

https://goo.gl/photos/dGwNC7QcpLDiZDcU9

25 km 10:00 – 15:45 uur

WESTERBORKPAD, 25 & 26, 20 MAART 2017

 

DSC09297 - kopieWESTERBORKPAD 25-26,

MEPPEL – HOOGEVEEN, 20 maart 2017

DSC09290Vandaag een flinke rit naar Hoogeveen. Daarbij wordt ik door de Flevopolder geloodst door de navigatie en ik zie bekende punten in de Noordoospolder van de NOP DSC09293Kennedymars. Leuk, ik kom hier anders nooit. En ook vele bossen vers gesneden en opgebost riet

ZONDER KLEERSCHEUREN.

Vandaag start ik gelijk nadat ik mijn auto DSC09295geparkeerd heb bij station Meppel en de route ziet er eenvoudig uit, veel lange rechte wegen, eigenlijk in één rechte lijn. Eerst ga ik Meppel door. Ik heb niet zo’n hoge pet op van
DSC09304 - kopiedeze gemeente en verwacht alleen nieuwbouw. Maar dat valt mee. De plaats is heel wat monumentale pandjes rijk en in één van de voortuinen staat een camelia al overvloedig te bloeien. En in het centrum is een DSC09298prachtige bloemenzaak te vinden en is bakker Bart al open.

Na de mooie kerk tref ik nog wat struikelsteentjes en na een beeld van de dorpsomroeper puzzel ik naar een monument voor de gesneuvelde Joden in WOII. Vervolgens puzzel ik door langs de plek waar ooit een synagoge stond en kom dan toch