BLOEM & ZEETOCHT, 20 oktober 2017

DSC05881 - kopie

BLOEM & ZEETOCHT,

SAMEN OP PAD, NOORDWIJK, 20 oktober 2017

 

’s morgens is er regen voorspeld tot negen uur dus ik stap daarna pas op de fiets. En om half tien ga ik vanaf SJC van start richting de Leidse Vaart terwijl ik op de achtergrond een hond hoor blaffen. Dat zou toch niet naar mij zijn? Lekker append langs de Leidse Vaart mis ik het bordje naar het voetpad dat ik wil nemen dus ik loop een kilometer te ver….. die ik ook weer terug moet. Op de heenweg zitten de kippen in een schuurtje en de geiten zijn buiten, maar als ik terug loop en het is gaan miezeren zitten de geiten ook binnen.

Maar ik vind de aanwijzingen toch dus ik kan dwars door de bollenvelden heen. De bollen liggen nu onder een dekje van zand en stro, maar ze staan zo dichtbij dat ik op moet letten er niet op te stappen. Vandaag zie ik niet zo veel paddenstoelen, maar des te meer herfstvruchten, dus daarvan een collage dit maal. En wat de bramen betreft, toen ik door liep hingen die er niet meer. Maar veel kan ik niet plukken want vooral alleen boven reikwijdte hangen ze er nog. Onder een tunneltje door kom ik bij een veld vol zonnebloemen en op landgoed Klein Leeuwenhorst. Hier lopen wat mensen hun hond uit te laten en ik zie een oma met haar kleinzoon die vast hier zijn in de herfstvakantie. Ik steek de Gooweg over om op landgoed Nieuw Leeuwenhorst te komen. Daar maak ik een rondje over. Eert lans een watertje waar een kijkscherm bij staat. Als ik het scherm nader hebben de eenden me vast gehoord want ze snellen weg. En in de gauwigheid lijken het wel zaagbekken. Ik passeer de bunker uit WOII en stuur uiteraard een foto naar Rob. Hij meld echter dat ik die vast al eerder heb gestuurd, en dat is vast zo want tijdens het nalopen van de WS78 tocht vanuit Voorhout liep ik hier ook. Ik maak een omtrekkende beweging langs een zichtvijver naar Dykenburgh. Een idyllisch punt en als ik het rondje verder wandel zie ik het bouwwerk ook van dichtbij. En aan de andere kant van het ‘eendenwater’ zie ik dat er naast zaagbekken ook nonnetjes, kuifeenden , wilde eenden en smienten zwemmen. Hoewel ik van die laatsten alleen het fluitende geroep hoor. Zo veel mogelijk gebruik makend van het mooie landgoed loop ik naar de uiterste hoek om het Westeinde op te gaan en weer langs bollenvelden te komen.

Er staan ook leuke optrekjes langs de weg en natuurlijk maak ik een foto van de volslanke, maar lenige damesbeelden in een voortuin. Van echte bloeiende bollen zie ik alleen afbeeldingen in een glas-in-loodraam en later in een gevelsteen. Het lieflijke Brocante winkeltje laat ik links liggen, gaat ook pas om één uur open, en wandel door naar de Zeestraat om zo in het centrum van Noordwijkerhout te komen waar het me niet lukt om alle winkels te negeren. Ik leid de wandelaars straks langs het lieflijke witte kerkje en statige gebouw Psychiatrische inrichting Sint Bavo. Langs de kinderboerderij gaan we weer terug naar de Zeestraat om een tweede smal paadje tussen de bollenvelden door te wandelen.

Was het weer al erg wisselvallig, het gaat nu ook harder waaien terwijl ik koers zet naar de duinen. Daar kronkel ik doorheen richting het Piet Florisdal waar we doorheen zullen gaan. Dan ga ik door in Zuidelijke richting over mooie brede paden en later smalle kronkelpaadjes die ook nog omhoog en omlaag gaan. Het gaat steeds harder regenen tegen de tijd dat ik het strand op moet. Ik twijfel. Zal ik door gaan of het fietspad achter de zeereep nemen en terug gaan richting fiets?

Ik a toch door naar het strand en trotseer wind en regen richting strandpaviljoen De Zeemeeuw. Opvallend dat het bronzen beeld groen is, behalve aan de windkant waar het kennelijk door het zandstralen opgepoetst is. Mijn broek kleeft inmiddels aan mijn benen en mijn sokken zijn nat geworden dus ik wandel door naar de vuurtoren om de boulevard op te gaan zonder te rusten.

Terwijl ik door het Dobbelmanduin klim en andere wegen langs prachtige bungalows trek regent het nog altijd dus ik staak het maken van foto’s even….. tot ik via een smal pad het Coepelduin in ga. Het wordt iets aangenamer dus ik klik weer door terwijl ik richting de bollenvelden aan de binnenduinrand loop. Ook hier nog afgedekt met stro in afwachting van het voorjaar. Ik klim de trap af en wandel langs een nieuwbouwwijk naar het Dompad om op een fraaie wijze Noordwijk Binnen in te gaan. Hoewel ik me af vraag of dit wel gaat passen, want de kilometers gaan net iets te hard richting 25!

Maar ik stap door langs de Sint Jeroenskerk en over het Lindenplein met het borstbeeld van Henriette Roland Holst en het huis waar ze werd geboren Met de twee grote pompen en de giraffen in de tuin er naast. Als ik Noordwijk bijna verlaat ga ik over de 25 kilometer heen. Dan is het echter niet zo ver meer om het Landgoed nieuw Offem heen. Een pad dat steeds mooier wordt, zeker aan de achterkant. Daar staan, naast een huisje in de kleuren van het landgoed, onder de bomen schapen met horens, en zie ik een hond die de schapen aan het drijven is terwijl een kameraadje iets verderop staat te blaffen. Een moeder staat er met haar kind en een klein terriertje naar te kijken. Ik zeg tegen de vrouw: “Nu hij….” maar meer dan een flauw glimlachje kan er niet af. En weer met een blaffende hond op de achtergrond kom ik 1 ½ km te ver weer terug bij SJC.

Alle foto’s zijn te vinden op:

https://photos.app.goo.gl/R48h5qeTbdbR6Wy12

25 (28.5) km, 9:30 – 15:30 uur

Advertisements

DE VROUWE CUNERATOCHT, 18 oktober 2017

DSC05712 - kopie

DE VROUWE CUNERATOCHT,

SAMEN OP PAD, RHENEN, 18 oktober 2017

 

Terwijl de zon zich al laat zien als ik onderweg ben in de auto, begeef ik me naar Rhenen voor de Vrouwe DSC05716Cuneratocht. Helaas ben ik net te laat voor een parkeerplek op het terrein dus ik moet mijn auto buiten de blauwe zone neer zetten.  Als ik mij in ga schrijven komt Wim al met een A-4 formaat boekwerk naar me toe. Dat DSC05720is moeilijk mee nemen met mijn heuptas dus ik vraag of ik hem na afloop aan mag nemen.

Om tien uur spreekt parkoersbouwer Casper de 106 koppige groep toe waarna we  richting het centrum van DSC05722Rhenen lopen. Maar vlak daarvoor slaan we links af en komen op de Cuneraheuvel die een herdenkingsplek is DSC05723aan Vrouwe cunera. Langs de rand staan 12 bomen die de twaalf apostelen voorstellen. We hebben even mooi zicht over de uiterwaarden van de Rijn. Het dorp laten we links liggen DSC05726terwijl we vorig jaar wel direct daar heen liepen. Of is Rhenen toch een stadje filosofeer ik met Caecilia. Vast niet, zo historisch is het niet…… maar dan slaan we af langs een oude muur met het bordje DSC05732‘stadsmuur’ er op. Rhenen verwierf in 1250 stadsrechten waarna het een ommuring aan moest brengen. DSC05730Aanvankelijk ging het om een aarden wal. In 1346 werd door de bisschop en van Arkel een stenen stadsmuur met stadspoorten, bolwerken en torens aangelegd.  De stadsmuren zijn in de DSC05738loop der eeuwen vervallen geraakt en met de stadspoorten in het begin van de 19e eeuw geslecht. Toch een stad!!!

DSC05741Af en toe zie ik de toren van de Cunerakerk achter de bebouwing schemeren tot we er voor staan. Dit jaar is hij uit de doeken gehaald en ik tracht er wat foto’s van te maken maar dat valt nog niet mee. Hij is zo groot! We wandelen letterlijk een rondje om de kerk waarbij we een stripverhaal over Cunera kunnen lezen dat op de bouwhekken hangt die nog wel om de kerk heen staan.

Bij werkzaamheden aan de weg steken we de hoofdstraat over, waarbij opgemerkt wordt dat Casper DSC05762zelfs al verkeerregelaars heeft ingehuurd. We kunnen nog even uitkijken over de uiterwaarden alvorens we afbuigen het beboste in. Het zonnetje licht de bomen, die in DSC05765 - kopie - kopieherfsttooi komen, fantastisch op.

We gaan natuurgebied de Tangh in war eigenlijk geen vrije toegang is. Maar kennelijk heeft Casper iets geregeld, Op het terrein staat DSC05773een schitterend wit landhuis met naast de grote serre een beeld van een eenhoorn. We gaan via een gazon dat al bezaaid is met herfstblad om het huis heen zodat we de statige voorzijde ook DSC05774kunnen bewonderen, evenals een gigantisch beeld van een uil. Langs de theekoepel en een koepelvormige kas verlaten we het terrein weer. Naast weer de prachtigst paddenstolen zijn er ook enkele DSC05778grafheuvels te bewonderen, hoewel volgens mij de meesten ze ongezien voorbij lopen.   Zo zijn we ook al weer op de wagenrust aangekomen voor koek

met een sapje. Terwijl we daar van genieten zie ik een klein groen kikkertje over het pad heen hupsen. DSC05788Maar hij blijft ook lang genoeg stil zitten om mij de gelegenheid te bieden hem vast te leggen op de foto. Een DSC05790terrein staat vol boomstronken die allemaal zijn voorzien van paddenstoelen. Caecilia en Rino zijn al foto’s aan het nemen en daar sluit DSC05795ik me bij aan. Het wekt bij mij de indruk van een kerkhof op. Niet helemaal DSC05798onterecht, want ook hier zijn grafheuvels te vinden.  Langs een veld staan nog volop bloemen te bloeien die wel een fotootje waard zijn.

We gaan Prattenburg in waar leuke optrekjes met luiken staan en voor we er erg in hebben staan we al DSC05808voor de 3 zussen waar vandaag de horecarust is. Ik ga met DSC05811Jacqueline buiten zitten op een randje en zij haalt een bak koffie als de ergste drukte aan de bar over is. En ook deze week kunnen we dus weer BUITEN zitten!

Bij het kruis op de berg neem ik een kijkje bij het kruis….. maar eerst bewonder ik de rode DSC05826paddenstoelen die op het houtsnipperpad groeien. Het kruis staat er ter herinnering aan de slag op de DSC05827Grebbeberg. Iemand vertelt me dat hij hier regelmatig langs rijdt met zijn auto….. maar het kruis nog nooit heeft zien staan!DSC05838

Onder perfecte weersomstandigheden stappen we door afwisselend bos en agrarisch tot we bij Allurepark ‘de Thijmse Berg’ komen waar we even stoppen voor een DSC05843candybar van Casper. Langs de rand van een akker met maisstoppel gaan we het landelijke door oa langs een weilandje met alpaca’s. Omdat we door een smalle opening moeten, moeten we even wachten waardoor we de gelegenheid hebben de fotogenieke dieren, met hun lieve koppies, vast te leggen.

DSC05860We gaan Achterberg door met zin leuke kerkjes en andere optrekjes en een benzinepomp met de naam ‘TANK & DSC05872SCHEUR’. En daarna zetten we al weer koers naar Rhenen. Rond vier uur komen we langs de weg waarlangs mijn auto staat. Ik buig dus direct af….. om met auto naar de finish te rijden want ik moet mijn boekwerk nog bij Wim ophalen.

Alle foto’s zijn te vinden op:

https://photos.app.goo.gl/MEsEWHrBdE4PdHzX2

25 km, 10:00 – 16:00 uur.

AMERSFOORTSE NATUURTOCHT, 11 oktober 2017

DSC05554 - kopie

AMERSFOORTSE NATUURTOCHT,

SAMEN OP PAD, AMERSFOORT, 11 oktober 2017

DSC05556Zal ik als niet liefhebber van bos, en na al diverse malen hier deze SOP te hebben gelopen, nog wel naar deze SOP gaan? Ik ga uiteindelijk toch maar. Het wordt immers bewolkt, maar droog weer. En ooit was het mijn eerste DSC05558SOP op het terrein van waaraf jarenlang de Amersfoortse tweedaagse startte, al was het terrein toen nog in een andere staat. Het is al lekker druk aan het worden als ik rond kwart over negen aan kom, uiteindelijk zullen er 80 DSC05562starten met de route die Bert Faro voor ons heeft gebouwd. Hier is mogelijk om iets voor de lunch te bestellen, en ik doe dat voor een broodje kroket.

DSC05565Na een woordje door parkoersbouwer Bert Faro gaan we gaan direct de bossen in waar weer veel paddenstoelen te zien zijn. En dacht ik dat ik vorige wel alles  gefotografeerd had, vandaag leg ik er ook weer heel veel vast. We steken een spoor midden in het bos over, maar het is niet een veelgebruikt spoor zo te zien. Vast voor een fabriekstreintje of zo…. Ik loop lekker

kletsend met Patricia op die weer eens een SOP mee kan lopen. We gaan langs het beekdal waar de laatste bloemen als korenbloem en teunisbloem in bloei staan. Het is een prachtig stukje waar we DSC05570middels een lus doorheen lopen, ook langs een groot wit landhuis waar een plaquette op hangt van Jacob van Campen, heer van Randenbroek 1596 – 1657.

DSC05571We mogen een lekker trappetje op om langs een fraaie historische tuin te vervolgen, evenals langs de tuin van dahliavereniging Randenbroek. Sonja vertelt dat ze dol is op dahlia’s en mooie, zacht roze exemplaren in haar tuin heeft staan. Langs een fikse schoorsteen zoeken we een groenstrook langs de snelweg op waar we in de ganzenpas doorheen lopen. Natuur en bebouwd wisselen af, maar nu gaan we toch echt meer het landelijke in met grote boerderijen en

grazende koeien. Wim is naast me komen lopen als ik mijn boterhammen naar binnen werk. Anders kan ik geen broodje nemen….. eerst het eigen lunchpakket op!

Natuurgebied de Schammer volgt waar ook de eerste wagenrust is. De chocokoek en taxi smaken goed.

Het is zulk lekker weer dat ik inmiddels mijn jack uit heb en in T-shirt met korte mouwen. Mooie DSC05609landhuizen en prachtige paddenstoelen wisselen elkaar af. We gaan het spoor terug over en komen in het gebied Den Treek-Henschoten terecht. We steken de snelweg

DSC05618

over en passeren een teckel die vol interesse naar ons wandelaars staat te kijken. Als ik mijn hand uit steek komt hij even snuffelen.

DSC05619Na de nodige Amerikaanse eikels komen we terug bij Nimmerdor. De kok is druk aan het dweilen met een grauw sopje terwijl hij zegt dat er lekkere soep te koop is. Wij hebben daar zo onze bedenkingen bij met het oog op de emmer sop.

Daar geniet ik van mijn broodje en krijg ven Ben een bak koffie aangeboden. Hij heeft er zelf toch een bak soep bij die tot aan het randje gevuld is. Hij moet er toch vanaf heeft de kok gezegd. En de soep DSC05633blijkt prima te smaken. Er zijn zelfs appels á 20 cent te koop. Maar dat schijnt te maken te hebben met het feit DSC05634dat mensen voor gezonde dingen moeten kunnen kiezen.

DSC05635Na de rust gaan we de andere kant op, Bebouwing en groen wisselen af waar nu ook veel monumentale (stads)huizen tussen DSC05639zitten. Zoals een voormalig klooster en het Belgische monument. Ik ben er al eerder langs geweest, maar het blijft een imposant bouwwerk. De Oost-Indische kers staat er nog fleurig te bloeien.

Er naast treffen we de tweede wagenrust met een candybar die er wel weer in gaat. We gaan door langs de kookschool die gehuisvest is in een prachtig gebouw met een ui op de toren met ernaast staat een DSC05653bijpassend gebouw. Vast een seminarie geweest denk ik. De bossen zijn best nog groen, met slechts hier en daar de eerste herfstkleuren. Vooral de Amerikaanse eik is al DSC05658gekleurd en heeft al veel blad verloren. Daar heb ik met Ben nog een leuk gesprek over. Over het verschil tussen zomereik (eikels op steeltjes en bladeren met korte steel), wintereik (bladeren met steel en eikels zonder) en Amerikaanse eik met bolle eikels en

scherp getand blad. We mogen wat modderige paden over en ik zie op mijn broek,  hoog aan de voorkant, modderspetters zitten. Als ik zeg “Kijk nu eens”, zegt de man achter me: “Moet je de DSC05663achterkant eens bekijken!” En inderdaad, die is nog viezer geworden. Dat wordt een wasje vanavond thuis.

DSC05665We gaan terug de snelweg over en komen langs een tentje van, naar zeggen, een zwerver. Door de bebouwing van de buitenwijken van Amersfoort gaan we dan al weer terug naar Nimmerdor.

DSC05667Ik zeg iedereen gedag en zet dan koers naar. En dat blijkt nog een hele rit te zijn met alle drukte die ik tref.

Alle foto’s zijn te vinden op:

https://photos.app.goo.gl/L0i3pSNJY0jtHL0p2

25 km, 10:00 – 16:00 uur

RONDJE GARDEREN, 4 oktober 2017

DSC05546 - kopie

RONDJE GARDEREN,

SAMEN OP PAD, GARDEREN, 4 oktober 2017

 Terwijl het buiten stormt en de regen overvloedig naar beneden komt wordt het tijd voor het verslag van de Sop uit Garderen. Gelukkig was het op die dag heel ander weer. Lekker DSC05362zacht zodat er zelfs in T-shirt gewandeld kon worden. Begin oktober! De start is dit keer ergens anders en zo rijd ik ondanks de aanwijzing op DSC05371mijn navigatie dat ik links af moet het sjieke hek van een of andere residentie in. Maar opeens bedenk ik dat we daar de start hebben! Dacht ik de meest sjieke gelegenheden al gehad te hebben…… dit overtreft DSC05364alles tot nu toe weer. Ik parkeer mijn autootje terwijl heren in witte overhemden hetzelfde doen. En binnen kijken de zakenlui ook vreemd op van DSC05370de grote hoeveelheid wandelaars die overvloedig binnen stroomt. Uiteindelijk 93! Een aantal verkiest het terras buiten boven de ruimte waar wij zitten. Daar klets ik alvast gezellig bij met Jacqueline. De DSC05374prijzen zijn vandaag aangepast voor de wandelaars. Koffie kost vandaag 2,75 in plaats van de normale 2,95.

DSC05378Maar eerst met het jack aan op pad. Langs de oprijlaan staat een soort partytent waarbij we grappen: “Is dat voor de low budget gasten?” Al langs de weg DSC05381naar het dorp Garderen zelf treffen we prachtige paddenstoelen en een eerste stuk heide waarover nog een paarse gloed hangt.

De skyline van Garderen is mooi. DSC05390Nieuwbouw, maar speels gebouwd en er tussen een molen. Maar dan lopen we al weer tussen de oudere bouw met de nodige boerderijen met DSC05391rieten daken. In een voortuin staat een groepje vliegenzwammen en langs de viskraam en de Spar verlaten we het dorp weer.

Nu voert de route afwisselend door stukjes DSC05392bos(plantsoen) en langs akkers met aardappels en maïs. Een bordje geeft aan dat de ijssalon in Garderen ‘IJstijd’ heet en volgens Hans is het een DSC05396hele goede want daar hebben ze tijdens het voorlopen een ijsje genomen. Ook in het Speulderveld stat het vol met paddenstoelen. Ook hier is de heide nog enigszins paars getint. Er

vliegt een straaljager met veel kabaal over, maar het is er maar één. Genietend van al dat DSC05423moois, de uitzichten en eerste tekenen van de herfst komen we op de wagenrust aan. Daar genieten we van de koeken en het sapje alvorens DSC05433we door gaan langs enkele huisjes met luiken in de Gelderlandse kleuren. Bruggetjes leiden ons over sprengen en andere watertjes en zo komen we langs een weitje met schapen en een volière

met witte pauwen. En langs een theehuisje gaan we de mooie tuin door richting huis DSC05444Staverden. In de bloementuin staat ook een beeld van een witte pauw, die ook terug te vinden in de vorm van een windvaan. Ik maak foto’s van het DSC05448huis….. maar de mooiste heeft Jacqueline gemaakt dus die vind je hierbij.

Op het terrein is ook een waterradmolen te vinden. We gaan de bossen weer in over IMG_1012[1]planken langs een vreselijk modderig pad. Zeer regelmatig geven de prachtigste DSC05469paddenstoelen het nodige oponthoud en over landgoed Leuvenum komen we bij de horecarust bij ‘De Zwarte Boer’ in een pandje uit 1855. Daar DSC05477wil ik gelijk op het terras aan de voorkant plaats nemen, maar dat mag niet. Er zijn binnen plaatsen voor ons gereserveerd. Maar daar zit het al helemaal vol dus met een leuke groep

nemen we in een grote kring plaats op het terras aan de achterzijde. Op het toilet zijn de DSC05496toiletrollen heel sjiek in een puntje gevouwen en voorzien van een stickertje van de Zwarte Boer. Met het kleine beetje warmte van de terrasverwarming is het goed te doen buiten.

DSC05498Eerst krijgt iedereen binnen zijn consumptie, dan zijn wij pas aan de beurt. De drukte is kennelijk wat meer dan men gewend is want de bestelling wordt niet al te vriendelijk DSC05514opgenomen. En dan is het wachten op de koffie, cappuccino……….. en thee. En afrekenen kan alleen voor de hele groep van 16 tegelijk. DE herfstbladeren waaien over ons heen. De laatste consumpties laten lang op zich wachten, maar als ook die op DSC05518zijn gaan we weer op pad terwijl een legertruck ons passeert. Maar daar is het hier de streek voor met de nodige kazernes in de buurt.

DSC05521We zijn toch afgekoeld dus met de jacks weer aan gaan we flink door stappen. Een groepje koeien wandelt met ons mee tot de hoek van hun weiland. Het laatste stuk zelfs op DSC05525een holletje. Vast vreemd zo veel mensen. We gaan weer gevarieerd door de bossen en langs landelijke huizen bijna struikelend over de DSC05527paddenstoelen en andere herfstvruchten. Wederom over het terrein van kasteel Staverden gaan we weer zuidwaarts. Ik loop kletsend met Jacqueline op en zo komen we ook bij twee jongens die lachend DSC05532een bord ophouden met: ‘Pas op tegenliggers’.  Als ik een foto wil maken houden ze het bord snel voor hun gezicht. Achter hen is een grote maaier bezig met het afsnijden en vermalen van de mais op een akker.

DSC05537We nemen nog een stukje hei en komen langs een witte herdershond die ons stiekem gade slaat van tussen de heg. Als ik stop om een foto te maken begint hij toch te blaffen. Garderen 4-10-2017Niet lang daarna is er nog een tweede wagenrust met minireepjes en een sapje. Op een stuk heide lopen witte koeien te grazen, maar de koe die wil

fotograferen draait stug zijn kop de verkeerde kant op en op den duur lopen de dieren weg uit beeld. Ik spurt maar weer eens achter de groep aan om aan te sluiten en dan DSC05551duurt het niet lang meer tot we Garderen weer naderen en bet dorpje in gaan. Langs de COOP en verschillende dieren die op de top van flinke boomstammen zijn uitgehouwen: een hert, uil en een zwijn vallen me op. Maar als ik later terug rijdt naar de COOP voor  een boodschap zie ik er nog DSC05369meer. We gaan langs een oud kerkje met een monument er voor Garderen weer uit. Na de beeldentuin met zandsculpturen komen we weer terug bij Residence  Bilderberg.

Het was een prachtige gevarieerde route, waar ik van heb genoten. Ik bedank Nico van Ee en vang dan de thuisreis aan.DSC05359

 

Alle foto’s zijn terug te vinden op:

https://photos.app.goo.gl/UkCNu6xGj8NpvAPK2

25 km, 10:00 – 16:25.

MOOI ZWIJNDRECHTTOCHT, 27 september 2017

DSC05350 - kopieMOOI ZWIJNDRECHTTOCHT,

SAMEN OP PAD, ZWIJNDRECHT, 27 september 2017

Dit is inmiddels mijn derde tocht vanuit XIEJEZO, waar ik zonder veel verkeersdrukte onderweg om kwart over negen aan kom. Het is nog niet zo druk binnen dus ik kan nog DSC05214zitten met een flinke bak cappuccino. Henk heeft voor mij een speldje van de NS geregeld die elk jaar uitgedeeld worden in Nijmegen. Klasse! We dsc05221-kopie3.jpgbegeven ons naar buiten waar twee oorkondes worden uitgereikt aan Henk en Peter. Ik haal mijn veiligheidsvestje uit de auto en verbind Casper die een bloedende elleboog heeft. En dan DSC05226kunnen we tien over tien toch van start.

We gaan direct richting de eerste brug waarmee we de Oude Maas over steken naar Dordrecht. Onder DSC05229de brug is altijd de rust van de KM Dordrecht – Ridderkerk. Ik ben intussen gezellig aan de praat geraakt met Jacqueline terwijl we de oude dijken van Dordrecht DSC05239bewandelen. Oude huisjes passeren met op de achtergrond nieuwbouw. Na een uur, dat voorbij gevlogen is, komen we Quirinus tegen die langs het pad staat en na de volgende bocht stuiten we op een tafel die gedekt is met een high tea. Alleen de thee ontbreekt en is vervangen door een sapje. Het ziet er zo mooi uit dat ik het bijna zonde vind er iets af te nemen.

Ik praat ook lekker bij met Rina en af en toe neem ik het oversteken over. Ik heb niet voor niets mijn veiligheidsvestje aan gedaan  We gaan door de nodige parkjes en DSC05249bereiken de KILTUNNEL waarmee we onder de Dordtse Kil door gaan.  Na de tunnel gaan we verder langs het water en langs de watertoren ’s DSC05251Gravendeel in. Gigantische schepen varen langs terwijl we ons naar vv ’s Gravendeel begeven voor de horecarust waar we rond half één aan komen. We nemen buiten op het terras plaats en

ik haal binnen een consumptie. Daar zie ik op het bord staan dat er zelfs verse muntthee DSC05262is! Het zou normaal gesproken niet in me op DSC05266komen om er om te vragen in een sportkantine, maar in dit geval.

Over dijken vervolgen we de route en die dijken worden op den duur onverhard. We gaan door het hoge gras en af en toe over of door een hekje tussen grazende schapen DSC05279door met gigantische schepen op de achtergrond. Het laatste stukje is bijna bos waar de roze DSC05288springbalsemien welig groeit. Maar na een minuut of veertig is het helaas met de dijken gedaan. Langs een oud houten schip en molen gaan we Puttershoek door.

Daarbij treffen we al twee lege winkels aan. Het is nou niet wat je noemt ‘een bloeiend plaatsje’.

DSC05311Het haventje is wel prachtig en samen met Henk maak ik veel foto’s van alle kanten, met de DSC05316kerktoren op de achtergrond, en we kijken bij een man die het haventje schildert. En dat ziet er mooi uit. Dan horen we het fluitje van Wim Freriks.

De pont ligt aan de haven en iedereen begeeft zich er al op. Wij trekken dus een sprintje en kunnen nog mee.

DSC05339Zo’n overvaart duurt altijd veel te kort en al snel zien we Quirinus die ons op wacht aan de overkant. Hoe luidt dat spreekwoord ook al DSC05344weer? De beste stuurlui…… en dat voor een voormalig schipper. Maar we moeten weer wandelend verder. En dat gaat al snel langs een grote groep inktzwammen in allerlei stadia. Er volgt een DSC05348dijkje langs de Oude Maas waarbij we weer op de high tea tafel stuiten nu verrijkt met bananen en hartige kaas-vlindertjes. Ik neem nog wat DSC05352snoepjes mee voor onderweg en geniet vanaf het dijkje wat er allemaal langs vaart. Langs een kunstwerk, een grote blauwe bol, gaan we Zwijndrecht al weer in. Nog altijd DSC05353over een dijkje! Het dijkje waarover we met de al eerder genoemde KM Dordrecht – Ridderkerk ook terug wandelen en dat haal ik met Joop weer op.DSC05355

Zwijndrecht 27-09-2017Langs een opvallend kerkje met bruin houten, Zweeds aandoend, bijgebouwtje nemen we nog een tunneltje en zetten dan via de laatste nieuwbouwstraten koers naar Xiejezo.

Alle foto’s staan op:

https://photos.app.goo.gl/FMWyTOrsUTYV4rZe2

25 km, 10:10 – 15:45 uur

GEUZENLOOP, 24 september 2017

DSC05103 - kopieGEUZENLOOP,

ZOETERMEER, 24 september 2017

Langzaam begint 25 km een klein ommetje voor ons te worden. Voor vandaag is er echter niets langer is de buurt dus ik besluit er met Peter dan maar op de fiets heen te gaan, 23 kilometer heen….. en weer DSC05102terug extra. Maar het is heerlijk weer en er staat een klein beetje (tegen) wind. Hoewel weinig wind op de fiets toch extra trappen betekent. Vooral het laatste stuk is mooi  met een lichte nevel boven de weilanden en een DSC05104stuk met grazende koeien onder de mist met de top van de skihelling van Snowworld er boven. Ik onderdruk de neiging om een foto te maken, want dan moet ik helemaal stoppen om het fototoestel uit mijn fietstas te pakken. Aan de rand van Zoetermeer, waar we de weg op DSC05111de navigatie op willen zoeken, pak ik toch mijn toestel om het plaatsnaambord vast te leggen.

Als we de start naderen zien we al dat het erg gezellig is, ook met veel groene Sportief Zoetermeer DSC05113wandelaars,  voor het pand van outdoorsport Herwijnen. Een glunderende Don Braad vertelt trots dat hij deze zaak en Snowworld (voor vijf jaar) als sponsor heeft weten te strikken. Het is altijd leuk om even rond te kijken in een outdoorwinkel, maar rond tien over negen gaan we toch van start.

DSC05114We volgen de winkelstraat een stukje en slaan af het Wilhelminapark in waar we Rolf treffen die de weg vraagt naar de start. Gewoon tegen de stroom wandelaars in DSC05116lopen…… We wandelen achter de stroom wandelaars aan over smalle onverharde paadjes en worden enigszins in tempo geremd. Zo snel we echter wat ruimte krijgen spurt Peter lekker door en ik ga achter hem aan. De zon heeft zo veel DSC05121kracht dat het steeds helderder wordt. Voor we het weten zijn we al op de splitsing naar de eerste rust op 3,8 km die we maar over slaan.

DSC05122Er is zo goed gepijld dat de routebeschrijving in de zak kan blijven, die gebruiken we alleen om te kijken waar de rusten zijn. We gaan door het Buytenpark met een parkachtig deel dat volgens mij is overgebleven van DSC05123de Floriade. Prachtig om door te wandelen. De eerste bomen zijn al in herfstkleur, de kastanjes zijn zelfs al bijna kaal. We wandelen op de grens van oud en nieuw met DSC05125nieuwbouwwijken aan de ene en boerderijen aan de andere kant, en zo komen we op het punt waar we vanmorgen vroeg met de fiets gestopt zijn om de route te zoeken. Van het nemen van de foto met de fantastische DSC05128mist is geen sprake meer, de zon heeft er voor gezorgd dat het nu helder is. We volgen een watertje langs hooibalen, en een in het gras gemaaid doolhof. En na een stukje DSC05132bebouwd Zoetermeer, waar we ons vergapen aan veel mooie woningen, komen we aan  bij de Zoetermeerse Plas. Daar zien we ook waar het trommelen dat we al enige tijd horen vandaan komt. Op het water vaart DSC05133namelijk een boot met roeiers met een leider met een trommel. Verderop ravot een groepje van vijf honden in en om het water en we komen bij  rust twee bij de Happy Moose. DSC05136Rusten willen we ook op 9,5 km nog niet, maar de ‘snelle wandelkoffie’ klinkt niet verkeerd. Hoewel, we hebben het inmiddels zo warm dat de gekoelde AA nog meer lonkt. En die neem je nog gemakkelijker mee.

Na de splitsing met de 12,5 volgen we weer de Zoetermeerse Plas waar volop aan de waterkant wordt gevist. Bij een bankje besluiten we onze broekspijpen af te ritsen. Als we een stukje om de plas heen DSC05145gaan, en de laatste afslag naar Zoetermeer zijn gepasseerd, denk ik dat we om de plas heen gaan. Maar iets verder kunnen we na een kleinere plas toch rechts af DSC05150slaan richting Zoetermeer terug. Daarbij gaan we door een nieuw recreatieterrein. In plaats van de smalle gravelpaden volgen we de bredere fietspaden waarbij een aantal andere wandelaars ons ergens terug roepen een DSC05155pad in. 😉 Maar dat gebeurt maar één keer vandaag. In het terrein staan hoge palen, die we ervan verdenken voor roofvogels te zijn neergezet als uitkijkpost. DSC05158Inderdaad zien we er later wel een torenvalkje op zitten.

Uiteindelijk wandelen we weer richting de bebouwing van Zoetermeer met een opvallend groot, maar speels DSC05159vormgegeven appartementengebouw prominent vooraan. Wij houden links aan tot we uit komen bij kinderboerderij De Weidemolen waar we op 15,9 km toch gaan rusten met DSC05174koffie en boterkoek. De SOPper uit Leiden (namen onthouden blijft moeilijk) komt gezellig bij ons zitten. En op het zitje naast ons heeft de boerderijpoes gezellig plaats genomen op tafel. Pas veel later vertelt iemand ons dat hij aast op de kuipjes koffiemelk die hij met veel overgave tot het laatste druppeltje leeg likt.

De route laat ons nu meer genieten van de bebouwing, wat ook niet onaangenaam is. We komen zelfs plaatlangs de Jumbo waar Peter de deur aanwijst waar hij moet lossen. Langs watertjes met zwanen, ganzen, eenden en meeuwen doorkruisen we DSC05176Zoetermeer Richting een groot kunstwerk. Dan slaan we af, weer langs de buitenrand, en langs oudere huizen komen we weer in de polder en door een schapenweide waar de genoemde dieren zich overigens niet laten zien. Uiteindelijk komen we in het oude centrum van Zoetermeer terug met de kolossale kerk en winkelstraat DSC05180waar we, na kramen voor de Geuzentocht als hardloop-, mountainbike-, zwem- en fietsroute, terug komen bij buitensport Herwijnen en een nog altijd enthousiaste Don Braad. We nemen de medaille in ontvangst na een schitterende tocht die voor ons gevoel zijn we veel te snel voorbij is.

We maken nogmaals gebruik van het toilet achter in de winkel alvorens we weer op de fiets stappen

richting Teylingen. Lekker voor de wind denken we, maar dat valt meestal tegen, zoals ook nu, met toch weer een beetje wind tegen.DSC05212

Alle foto’s zijn te zien op:

https://photos.app.goo.gl/s84WZC1nrVWieU292

25 km, 9:10 – 13:55 uur

MARKET GARDEN TOCHT, 20 september 2017

DSC04961 - kopie MARKET GARDENTOCHT,

SAMEN OP PAD OOSTERBEEK, 20 september 2017

DSC04963Na een recente wijziging van startgelegenheid starten we nu vanuit Grand Café Oosterbeek op de markt in Oosterbeek. Een leuke gelegenheid midden in het centrum. Parkeren kan niet direct DSC04966naast het gebouw, maar dat lukt me een kleine 100 meter verder in een straatje. Hoewel er ook wandelaars zijn die wel in de blauwe zone parkeren en daar vandaag nog goed mee weg komen.

DSC04971Nog maar net gestart zien we al een eerste monument voor een huis met de naam ‘Beuken hove’ waar kransen voor liggen met poppies. (klaprozen) Dat heeft natuurlijk te DSC04977maken met de herdenking afgelopen weekend van de gebeurtenissen aan het einde van WOII toen er hier bitter is gevochten. En zo is er vandaag veel te zien, zeker op het terrein van Airborne DSC04980museum Hartenstein waar we over het terrein gaan. Hier staan ook nog enkele stukken geschut te vinden zijn. Vooral Rob, die er vandaag ook weer een dagje bij is, DSC04983leeft zich helemaal uit met het maken van foto’s! We verlaten het terrein aan de achterzijde DSC04988over natuurgebied de Hemelse Berg. Bekend terrein, want ik heb al vaker gelopen in deze omgeving.

DSC04990Helaas is het miezerig terwijl de voorspellingen droog aangaven. Ik hoop dat het beperkt blijft want ik heb mijn regenspullen in de auto achter DSC04993gelaten. Zo wandelen we langs het Oude Nederlands Hervormde kerkje waar zwaar gevochten is. De kogelgaten zijn nog terug te vinden in de muur. Via schitterende paden zetten we dan DSC04994koers naar de Wersterbouwing waar we middels een flinke trap aan komen. Ook hier zijn de vele monumentjes voorzien van de nodige bloemen DSC04995en kransen. Dit is ook bekend van de Airbornetocht. We vervolgen het pad langs de rand van het plateau waarbij we mooi uit kunnen kijken over de rivier.

Ook Wil is er vandaag bij op haar allereerste SOP-tocht. In de bossen begint het al herfst te worden met bessen, kastanjes, eikels en diverse soorten paddenstoelen. Er zijn een DSC05016aantal obstakels op hert pad gelegd en op landgoed Duno is een leuk bruggetje te zien. We mogen er niet overheen lopen, dus het zal wel DSC05020een follie zijn. Maar daarom niet minder mooi. Terwijl het langzaam droog wordt volgt Doorwerth en we komen op de eerste wagenrust waar ik me even achter een DSC05024transformatorhuisjer kan verschuilen. Door weer mooie bossen, op een of andere manier geniet ik er vandaag heerlijk van, naderen we DSC05026Wolfheze waar we nu eens niet DOOR het lage poortje gaan, maar rechtstreeks langs het station en monument met kransen nummer…… (ben even de tel kwijt) naar de rust bij het psychiatrisch ziekenhuis.

DSC05039En daar krijg je ineens trek als je de prijzen leest: koffie 60 cent, cappuccino 80 en een broodje kroket voor 1,40.  Daar bestellen Rob en ik er dus maar van! Afrekenen gaat bij de DSC05041kassa en dan is het afwachten in der rij tot de bestelling komt……. Kortom, we rusten er 45 minuten en ons broodje komt pas na 35 minuten wachten als iedereen aanstalten maakt om door te gaan. Maar het smaakt!

Onder het nieuwe spoortunneltje door verlaten we Wolfheze weer richting heet monument in de vorm van een zweefvliegtuig. Plat, maar zo knap in perspectief dat het

driedimensionaal lijkt. Hier zijn destijds veel zweefvliegtuigen met materiaal geland voor de manschappen voor operatie Market Garden. We duiken de bossen weer in, de

heide is nog altijd paars van kleur,  richting een Mariabeeld waar wederom een wagenrust is met een candybar.  Af en toe moeten we de uiterste randen van de paden zoeken omdat middenop plassen en blubber ligt.

Als toetje komen we nog op de Militaire Erebegraafplaats die nu helemaal vol ligt met bloemen en kransen. Er is er zelfs een met een Duits lint bij Rob weer te vertellen dat dat DSC05072sinds 2014 mogelijk is. Op deze begraafplaats liggen honderden Engelse, Amerikaans en Poolse militairen begraven die voor onze vrijheid Oosterbeek 20-09-2017hebben gevochten. Heel indrukwekkend om al die stenen te zien.  En dan is het niet ver meer lopen naar de finish. Ik pik gelijk mijn auto op om wat spullen uit te wisselen en dan kijk ik nog even binnen rond omdat Bob van Rijn aanwezig is om iets te vertellen over zijn missionariswerk.

Maar ik ga met Rob nog even buiten zitten om met een drankje na te genieten in het zonnetje dat nog best kracht heeft.

Alle foto’s zijn te zien op:

https://photos.app.goo.gl/eKoGXrgurvL8KLaT2

25 km, 10:05 – 15:30 uur

MAASDORPENTOCHT, 13 september 2017

DSC04827 - kopie

MAASDORPENTOCHT,

SAMEN OP PAD, RAVENSTEIN, 13 september 2017

Al om half acht ga ik de deur uit omdat ik geen idee heb wat ik voor drukte onderweg tegen zal komen. En over tienen is te laat om nog te kunnen starten. Onderweg vallen er DSC04814slagregens op de auto en een grote tak van een populier waait vlak voor me op de weg. Waar ga ik aan begonnen? ….. en toch waren de voorspellingen in Ravenstein winderig, maar droog weer.

DSC04815Bij aankomst even over negenen kan ik niet parkeren voor de deur, maar wel heeeel dichtbij. Langs een watertje met ganzen en zwanen, en met zicht op een molen achter de DSC04821bebouwing, loop ik naar Vidi Reo  Dat belooft al veel goeds. Het plaatsje is veel mooier dan ik had verwacht. Voor vertrek houden we een  minuut stilte voor Frits Spanjers die deze tocht georganiseerd zou hebben.

DSC04826Waar kun je op zo’n winderige dag als vandaag beter wandelen dan op een dijk langs een rivier als de (oude) Maas? Dat gaan we vandaag 55 man sterk dan DSC04828ook doen vanuit dit vestingstadje. En al is het droog, alle regenjassen en parapluus gaan toch mee!

DSC04835Langs de dijk staan leuke (dijk)huisjes en we gaan Neerloon door. In de uiterwaard ligt een omgewaaide boom, maar dat is niet van vannacht. Langs een DSC04836monument voor een voormalig vliegveld gaan we de Oude Maas over richting natuurgebied de Keent met stoere grazers onder de prachtige wolkenluchten. Gelukkig komen de dieren niet op de weg waar wij lopen, we mogen slechts over hun uitwerpselen stappen.

Op de wagenrust krijgen we koffie met grote koeken….. er is zelfs voor een aantal een DSC04851tweede bakje, en een dropje voor onderweg. We gaan het plaatsje Keent door en daarna de Maas weer over richting Overlangel. Het DSC04853ene kleine dorpje met grote kerk volgt op het andere. En van veel plaatsjes heb ik nog nooit gehoord. Zeker in DSC04855Overlangel staat een mooie kerk met een opengewerkte toren en gouden schip op de spits.

De huizen hebben riante tuinen, het is hier duidelijk geen Randstad! Op de rust in Herpen

kunnen we buiten zitten. Henk haalt koffie voor ons, en als de uitbater langs komt om

broodjes kroket en frikandel te verkopen heeft hij van alle kanten gretig aftrek.

DSC04913Via Huisseling komen we in Deursen-Dennenburg waar Ben van Deursen uiteraard DSC04916even op de foto gaat met het plaatsnaambord. En onder de kerktoren is de tweede wagenrust met een frisje, en ik neem er weer een dropje bij waarop ik al sabbelend de route vervolg.

In Demen komen we langs een leuk karnhuisje en gaan terug naar de dijk langs de Maas. DSC04929Op een bord wordt een kunstwerk aangekondigd dat volgens ons gewoon een restant van een DSC04938bunker is. En na het spoor en  zicht op de molen stappen we Ravenstein al weer lekker uitgewaaid binnen.

Daar wandelen we door het centrum dat er echt uitziet als andere kleine stadjes aan deze kant van het land zoals Thorn.

En terwijl de kastanjes onder onze voeten knapperen bereiken we Vidi-Reo weer. Het is pas net half vier geweest, maar na een toiletbezoek en bedankje aan de heer die de tocht weer opgepakt heeft, ga ik toch snel naar huis in 1 uur ¾ uur. Gelukkig valt de avondspits, evenals die vanmorgen, best mee.

Alle foto’s zijn te bekijken op:

https://photos.app.goo.gl/f3rOKL6jo0IVTBxq1

25 km, 10:00 – 15:30 uur.

80 VAN DE LANGSTRAAT, 9 op 10 september 2017

DSC04713 - kopie

80 VAN DE LANGSTRAAT,

WAALWIJK, 9 op 10 september 2017

IMG_0884[1]Als ik Waalwijk binnen rijd zie ik al snel de inschrijfplek. Parkeren is een iets ander verhaal, maar dat lukt 21462624_867972506700651_2169746757349631302_nredelijk vlakbij net buiten de parkeerzone. Nadat ik heb ingeschreven, ik heb al erg veel bekenden gezien, lever ik mijn tas in. Die mag maar vijf kilo wegen dus het is even spannend, maar hij weegt precies vijf kilo. Ik loop naar het Raadhuisplein en neem daar nog een patatje. Ondertussen lopen Chris en DSC04714Jack langs om hun tassen in te leveren en Jaqueline spreekt me aan. Ik heb haar leren kennen rondom mijn eigen SOP-tocht afgelopen woensdag. Ze is alleen op haar eerste KM, maar als ze IMG_0885[1]met ons op wil lopen…. Dat neemt ze dankbaar aan. We drinken nog wat, ook alvast op Chris zijn 100 ste KM (Jack zijn 21ste) en sluiten even voor achten aan de zijkant van het wachtende legioen aan.

DSC04717Klokslag acht uur zet het peloton zich hééééél langzaam in beweging. Tien over acht gaan we de startstreep over en een honderd meter verder komt er wat meer ruimte en kunnen we langzaam ons DSC04718ritme op nemen. Hoewel het nog vele kilometers gaat duren voor we echt in ons tempo voort kunnen als iedereen wat verspreid gaat lopen. We gaan de eerste maal langs de watertoren DSC04723terwijl het langzaam donker wordt. Pieter hebben we nog niet gezien, maar het is dan ook druk met zo’n 2700 deelnemers.

We gaan Kaatsheuvel in waar op 3,8 km al de eerste ‘doorlooppost’ is met water en een appeltje. Hoewel DSC04724appels niet altijd goed vallen bij me neem ik toch een half appeltje mee. En ja hoor, het eerste stuk heb ik wat last van darmkrampen. Maar dat gaat vanzelf ook weer over. Het is gezellig langs de route met muziek uit boxen of life! En DSC04726allerhande verlichting zoals met vuurkorven. En Overal staan toeschouwers. Het zal me benieuwen wanneer het saai gaat worden. (Iemand zei dat er tussen 2 en 7 niets te beleven is.)

We zijn ondertussen Waalwijk weer ingegaan langs de vuurtoren en fabrieksgebouwen die herinneren aan het DSC04727‘schoenenverleden’ van deze streek. We krijgen een mueslireep en slaan voor het Raadhuis af om aan de grote ronde te beginnen. Ik mijmer dat ik de gevulde koek eigenlijk best mis. In 2011 DSC04733was die van de warme bakker, in 2013 was het er een uit een verpakking, en in 2017 is hij dus duidelijk afwezig.

We passeren regelmatig, elke 3, 4 of maximaal 5 km wel DSC04735een post. Zo ook in Drunen waar we door een zojuist geopende sporthal mogen lopen, nou ja, het randje dan, waar een koor gezellig zingt. Weer buiten krijgen we water met een DSC04736stroopwafel. Fout lopen is er gelukkig niet bij, want we volgen gewoon het grote peloton en anders zijn er altijd nog de duidelijke pijlen die zo te zien zijn gesponsord door de Efteling. In Vlijmen is de eerste DSC04738hoofdrust in een sporthal die Pieter net verlaat. Maar hij vind het niet erg om nogmaals te rusten om verder met ons op te lopen.  We nemen gelijk de tassen mee als ik me met een beker soep en eierkoek in de hal installeer. Gelukkig 21462663_10159303199245440_1328576737216706866_ntreedt de slaap nog niet echt bij mij in. Ik heb mijn schoenen even uit gedaan om mijn voeten te laten rusten en heb gebruik gemaakt van de echte toiletten die overigens op alle posten aanwezig zijn. Zelfs op de doorloopposten! Zoals iemand al zei: als er één KM is voor beginners, dan is het deze wel!

DSC04741Via Haarsteeg en Elshout passeren we weer doorloopposten, dit maal met een halve banaan en liga. En we gaan langs de creatieve uitspattingen van de bewoners, dit jaar met het thema klederdracht of zo. Zo komen we weer in een andere hoek van Waalwijk op de tweede Hoofdpost DSC04742waar ik geniet van een broodje kaas en een bak koffie. Lekker om wakker te blijven. Het is druk en best zoeken naar een stoel, maar Jacqueline en ik vinden er toch twee. Chris, Pieter en Jack gaan verderop zitten waar meer plaats is en ik zeg tegen Jacqueline dat IMG_0886[1]we er maar bij moeten gaan zitten. Ze voelt zich echter niet zo lekker en vreselijk warm en blijft met haar hoofd op tafel zitten. Iemand van de EHBO neemt haar even mee naar achteren zodat ze in alle rust kan liggen en afkoelen onder het genot van een beker bouillon. Gelukkig is ze na deze goede zorgen weer fit genoeg om met ons verder te gaan.

DSC04743Nu gaan we op naar de post met de appelflap. Ik mag een halve….. of een hele nemen. Nou, dan weet ik het wel, om na een paar hapjes tot de conclusie te  komen dat het wellicht geen goed idee is om weer veel appel te eten. Ik knabbel het randje er af en doe DSC04745de rest in een prullenbak bij de nodige andere appelflappen. Dat maakt mijn schuldgevoel iets minder: Ik ben niet de enige. Op de doorlooppost in Sprang Capelle worden glace koeken aangeboden, maar daar bedank ik voor. Ik neem een van mijn eigen boterhammen terwijl we in de tent plaats nemen op DSC04748aanraden van de organisatie. Alleen is het aantal stoelen daar wel heel erg beperkt. Na even wachten kan ik een stoel van een andere tafel aanschuiven waarna Frans en DSC04749Anita vragen waarom ik niet bij hen aan tafel wil zitten. Had ik hen toch nog helemaal niet gezien!

Gezellig kletsend, dan met de een, dan DSC04755met de ander van ons groepje, vorderen de kilometers gestaag en komen we tegen de ochtend op de hoofdpost in Waspik. Ook hier nemen we een uitgebreide rust. DSC04757Vooral omdat Chris zegt dat Jacqueline goed moet rusten zo op haar eerste KM. Ik ga ff liggen met mijn ogen dicht om de vermoeidheid uit mijn lijf weg te laten vloeien, Jacqueline legt haar benen omhoog tegen de muur. Aan DSC04759de aangeboden sneetjes krentenbrood moet ik nog even niet denken.  Wel verwissel ik mijn sokken.

Als we door gaan is het inmiddels wel licht, maar nog altijd niet saai geworden.  En het is inmiddels al tussen 2 en 7 geweest. Of was het de 2 en 7 ’s middags? Het wordt DSC04761wel rustiger langs het parkoers en er komen wat langere stukken. Chris zei het al: “het heet niet voor niets de 80 van de LANGstraat!” Dus het is alleen maar lekker als Fons een stuk, gezellig kakelend DSC04766als we van hem gewend zijn, bij ons aansluit.  We zijn de 50 km gepasseerd en ik kan volop foto’s gaan schieten. In ’s Gravenmoer kunnen we genieten van ice-tea en granenkoeken en in Dongen een gezonde snack in de vorm van tomaatjes en DSC04767komkommer. En aan de andere kant van Dongen zegt Jacqueline op de doorlooppost: ‘daar zijn je gevulde koeken.’ En inderdaad, die gaan er in als koek!

We passeren het 60-km bord en de nodige maisvelden op DSC04769weg naar het dorpje Vaart dat zijn naam eer aan doet in de vorm van een watertje midden in het dorp. Inmiddels heeft ook Eugenie zich bij ons aangesloten terwijl we de scanmat over lopen naar de Hoofdpost bij DSC04770sporthal ‘De Gaasjes’. Daar krijgen we een worstenbroodje en als we gezellig zitten neemt een man van de EHBO ook plaats voor een gezellig praatje. Jacqueline is bij de verzorging DSC04771om haar blaren door te laten prikken. Ook hier haalt Chris zijn fles Schrobbeler tevoorschijn die ter ere van zijn 100-ste KM mee is. Hij grapt: ‘Vandaag heb ik heel veel vrienden, anders loop ik altijd alleen.’ Doelend op de alcoholische versnapering.

Nog vijftien kilometer te gaan waarop ik me afvraag of ze hier het elastiek hebben uitgevonden. Maar we zetten de kiezen op elkaar. Opgeven is niet echt mijn ding, maar nu zeker geen optie! En zo denkt DSC04779Jacqueline er inmiddels ook over. Zelfs niet als nieuw opgelopen blaren open springen! AU!!! Maar ze besluit haar schoenen tot de finish niet meer uit te doen. We DSC04781doden de tijd met het bekijken van de omgeving met paddenstoelen en grazend vee en ik doe elke doorlooppost de dixie’s aan. De gezonde snacks in Sprang-Capelle laat ik links liggen (of eigenlijk rechts) en ik moet een beetje lachen als ik Peter een foto van het plaatsnaambord stuur: Bijna thuis. Alleen ligt zijn Capelle aan de IJssel.

DSC04783

In Kaatsheuvel is een doorlooppost bevoorraad door de Spar. Ik ga er niet voor de suikerwafel, maar voor de zoute stengels en een bekertje water met een smaakje van het huismerk. Alleen is dat smaakje ver te DSC04782zoeken. Je kunt er ook flesje van mee nemen, maar ik hou het wel bij het water uit mijn eigen fles. Kennelijk vindt menig wandelaar het ook niet zo bijzonder want overal DSC04784langs de weg zijn flesjes te vinden waar een enkele slok uit is genomen. Bij het bord van 70 km wachten we, zoals op elke post overigens, tot we allemaal weer samen zijn voor een groepsfoto.

Het bordje ‘Dit wandelfeestje is nog maar 10 kilometer lang….de finish komt in zicht’ lees ik met gemengde gevoelens. Nu thuis op de bank had het voor mijn gevoel langer mogen duren, maar ter DSC04800plaatse….. de finish mag komen! Af en toe passeren we life bandjes en eigenlijk vinden we het niet eens zo erg als er geen boxen zijn die het geheel opluisteren. Even DSC04806rust op zijn tijd is ook fijn. In Kaatsheuvel mogen we alvast over de rode loper en via Sprang Capelle gaan we met zicht op een molen en kolossale kerk Waalwijk weer in langs de watertoren. Vlak voor de finish wachten we op elkaar en DSC04808dan komt ook de vriend van Jacqueline er aan. (Hij komt haar ophalen) Zo gaan we met zijn zessen middels de BLAUWE loper over de finish.

En dan is ook deze KM weer gelopen. Jacqueline heeft het zwaar gehad, maar gehaald. En verder: Soms heb je zo’n TOP KM die in sfeer ver boven alle andere uit steekt. (Zoals die keer Winterswijk-Arnhem toen ik met Ilonka, Koos, Jannie, Appie en Albert op liep.) Nou, dit was er zeker weer één! Dank je wel dus Chris, Pieter, Jack, Jacqueline, Eugenie en Fons.

Alle foto’s zijn te vinden op:

https://photos.app.goo.gl/UJZZLcqaRVhlKg3u2

80,9 km, 20:10 – 13:51 uur.

 

 

TERUG NAAR OEGSTGEEST, 6 september 2017

DSC02213 - kopie

TERUG NAAR OEGSTGEEST

SAMEN OP PAD, SASSENHEIM, 6 september 2017

 Als ik ’s morgens om zeven uur de auto voor de wagenrust parkeer miezert het nog. En dat 36885002886_049163f8ee_bparkeren gaat niet zo voor spoedig omdat de plek waar ik hem wilde plaatsen nog vol staat met auto’s van de bewoners. Dan maar iets verder. Ik wandel terug en plaats pijlen tussen de start en het station. Dan ga ik met auto nummer twee, ik heb een koffertje met benodigdheden en een tas vol 21369085_1673869436005938_4490554380315853507_nwandelboekplaatjes, naar  van der Valk Sassenheim-Leiden, waar ik me als eerste installeer met een cappuccino. Dan duurt het niet lang voor de eerste wandelaars binnen stappen en op de gezellige zitjes plaats nemen. En Wilma en Ans nemen spontaan plaats om te helpen bij de inschrijving. Waarvoor mijn dank. 

Tegen tien uur gaan we op pad nadat ik iets heb toegelicht en Diny en Joost hun oorkondes heb uitgereikt voor 72 cq 192 deelnames. We lopen even aan langs de DSC04594Rijksstraatweg tot we onder de A44 door kunnen, de rust in richting Warmond langs de alpaca’s en jeugdgevangenis Teylingereind. (Ja, Sassenheim heeft het, naast twee casino’s, Akzo-Nobel, een DSC04597park midden in het dorp, een van der Valk…..) 😉

Maar nu zetten we koers naar Warmond tussen de loslopende kippen door en door een weiland, DSC04599om we bij het voormalige seminarie Mariengaerde uit te komen. De ruïnekerk, het DSC04603huisje met de schattige luikjes en landgoed Oostergeest met het ooievaarsnest en de lakenvelder koeien volgen. Na het oorlogsmonument gaan we Warmond door met zijn vele leuke pandjes waaronder het oude kleuterschooltje. Kortom: ontzettend veel te zien.

Halverwege Warmond komen we voor de eerste maal bij de wagenrust. Daarna gaat iedereen door terwijl ik de auto om zet en via een verkorte route aan wil sluiten.

Echter…. Ik zie de hele groep links af slaan waar nu recht door gelopen moet worden. Vanuit de auto zet ik dat weer recht, maar dan kan ik gemakkelijk alsnog achter aan DSC04612sluiten. En dat is maar goed ook, want er is, ondanks de GPS route, wat verwarring over het vervolg. Ik ga dus weer voorop.

DSC04618Zo zetten we via smalle paden koers naar de Klinkenbergerplas. Hier staat een lekker verkoelend windje. We buigen af een luxe villawijk door richting de Leidse Vaart, of DSC04622Haarlemmer Trekvaart, die van de ene naar de andere stad voert. Ooit liepen hier de paarden met de trekschuit achter zich aan, nu stappen wij voort DSC04624langs Scheepstimmerwerf Klaas Hennepoel, een oud hand-trekpontje en een moderne haven vol jachten in diverse maten.

We slaan af de Kwaaklaan op, en dat levert vreemde geluiden op vanuit het wandellegioen, 50 personen vandaag, en vervolgen over landgoed Oud Poelgeest met het DSC04645monumentale huis, nu conferentieoord. We maken een rondje over het landgoed en na een smal bruggetje, mooi punt om diverse foto’s te DSC04647maken, vervolgen we de route de Leidse Hout in. We gaan langs het beeld van geneesheer Boerhaave richting het oude poortgebouw van het voormalige academisch ziekenhuis en na het DSC04648station, en een klein stukje langs de Morssingel betreden we het oude Leiden. En hoe kan dat beter dan door de oude Morspoort. Nu gaat het snel met de bezienswaardigheden: stadsmolen ‘De Put’, de plek waar Rembrandt van Rijn werd geboren, de Kwekerijschool voor de zeevaart, het Pieter Loridanshofje, de Doelenpoort, het Gerecht en de Pieterskerk……. En dan bereiken we via het  St. Pieters- of Van der Spekhofje het stadhuis om bij de Koornbrug halt te houden.

Hier kan iedereen een stekje zoeken voor de horecarust. Keuze genoeg! Vooral het terras achter het stadhuis en bij de Waag zijn in trek. Het is dan ook heerlijk weer om buiten te DSC04662rusten. Om één uur zwermt iedereen uit, om om half twee weer terug te zijn. Dat is tenminste de planning…..

DSC04663Het is even wachten op de laatsten, maar om tien over half twee kunnen we weer op pad langs de Burcht en de stad uit terug naar Oegstgeest.

Daar vinden we nog een fraai stukje natuur dat begrazen wordt door schapen, geiten en koeien. En de ganzen, midden op het pad, hebben nog niet eens zin om voor ons opzij te gaan.

We gaan onder het spoor door en stappen Warmond al weer binnen om bij wagenrust twee aan te komen.

DSC04698Nog lekker op tempo wandelen we langs het huisje van Jan Steen en het pleintje met de oude school, het raadhuis en de pomp. Aan het einde DSC04700van de weg gaan we de ophaalbrug over en komen op landgoed ‘Huis te Warmont’ waar we een rondje lopen door de prachtige tuin. De smalle paadjes halen het tempo er echter uit en als we DSC04703weer verzameld hebben stevenen we enigszins op tempo af op de Wasbeeklaan waar de treinreizigers af slaan (halen die voor vieren de trein nog) en wij door lopen naar van der Valk waar we nog even wat drinken op de fantastische wandeldag.

Wat mij betreft een geslaagde dag waarop alles mee zat en we, in tegenstelling tot mijn andere tocht, netjes voor vieren terug waren.

Alle foto’s zijn te bekijken op:

https://photos.app.goo.gl/UmDIEhWsijWnGotJ2

23,8 km, 10:00 – 16:00 uur.

KENNEDYMARS VIJFHUIZEN, 2 op 3 september 2017

afbeelding finish

KENNEDYMARS,

VIJFHUIZEN, 2 op 3 september 2017

Rob en ik waren van plan deze KM samen te lopen, maar helaas kan hij niet door een blessure. Ik twijfel of ik wel alleen zal gaan lopen, of toch gezellig thuis zal blijven bij Peter DSC04484en Jaimy. Ik herinner me vooral het puzzelen in donker Spaarnwoude. Maar ach, ik heb nu eenmaal ingeschreven en er gaan nog meer bekenden. Dus zet Peter mij zaterdagavond af in DSC02234 - kopieVijfhuizen waar we gezellig bij kletsen met Chris en Pieter.

Na de toespraak en huldiging van een 50-KM-er ga ik onder de erehaag door op pad. Via enkele straten verlaten we Vijfhuizen en al snel raak ik DSC04488aan de praat met Harry. Hij heeft last van zijn keel en is verkouden, maar toch gekomen in de hoop dat het goed gaat. Samen komen we op het bekende punt aan, de oversteek bij een viaduct onder het DSC04492Rottepolderplein/ Driemerenweg. Sommige punten, en dat worden er in de loop der jaren steeds meer, staan op het netvlies gebrand. Dan slaan we af DSC04491over de lange weg langs de Polderbaan waar vanaf de vliegtuigen opstijgen en in de verte bescheiden vuurwerk in Hoofddorp waar te nemen is. Na een sanitaire stop haak ik aan bij de dsc02251jubilaris (50 KM’s) en loop daar een flink stuk mee op over het volgende lange deel, langs de Liniedijk. Al gezellig kletsend schieten de km’s onder onze IMG_0698voeten door terwijl ik merk dat ik mijn wandelmaatje iets voortrek in tempo. Na de hoge fietsbrug over de Driemerenweg gaan we al snel de bebouwde kom van Vijfhuizen weer in waar mijn wandelmaat zegt dat hij in zijn eigen tempo de tocht gaat vervolgen.

DSC02248RUST bij de start, 12,8 km, 00:12 (12:00)

Ik neem koffie en stop een banaan en speculaasrondo in mijn broekzakken voor onderweg. Dit maal wordt Vijfhuizen aan de DSC04500andere kant verlaten, de Ringvaart van de Haarlemmer meer op. Al snel kruisen we de vaart en zetten koers richting Haarlem. Maar we raken slechts de rand en gaan verder langs de DSC04501Ringvaart in Noordelijke richting, later langs woonboten en huizen tot de A200 die we volgen richting restaurant de Soete Inval. Ik nuttig mijn banaan en loop al even met de schil in mijn hand als me Haarlemte binnen schiet dat ik nog plastic zakjes in mijn tas heb zitten. Zo kan hij terug in mijn broekzak. En dankzij de Whats-app heb ik ook gezellig contact met Peter. Eigenlijk had hij wel mee willen lopen, maar dat durft hij met zijn vertrek aanstaande maandagochtend 4 uur! naar Zwitserland niet aan. Hij heeft daar zin eigen uitdaging: beklimming van de Gran Paradiso en Mont Blanc.

IMG_0699Veel van dit stuk ken ik ook van andere tochten, maar dan wel bij daglicht! Ik loop al een stuk met Chris en Pieter op langs het kerkje van Spaarnwoude en ga ook gezellig bij ze op de rust zitten. Voorzichtig peil ik of ze er wat voor voelen om samen op te lopen op het volgende stuk omdat je zo goed op de route moet letten in Spaarnwoude.

DSC04504LAGEDIJK SPAARNDAM, 23,4 km 02:08 (12:23)

Ik neem vast een eerste krentenbolletje uit mijn tas, een flesje extran en een bodempje schrobbelaer. Daarna wandel ik samen met Chris DSC04507en Pieter Spaarndam door langs leuke huisjes en het beeldje van Hans Brinkers met zijn vinger in de dijk, een andere dame sluit ook bij ons aan. De route voert ons recreatiegebied Spaarnwoude in waar het weer enorm goed op de route letten is. De breeklichtjes geven maar weinig licht en zijn soms enkele meters verder op het pad in de grond gestoken of om een paaltje of brugleuning IMG_0714gehangen en het kan zo donker zijn dat zijpaden nauwelijks opvallen. Maar gevieren puzzelend gaat het prima. (y) Het opwindbare zaklampje dat Peter voor me mee heeft genomen komt geregeld goed van pas. Het is alleen even wennen hoe zo iets werkt.

Middels de hoge brug over de N202 komen we op DSC04508het pontplein en bij de container waarin broodjes bal voor ons worden klaar gemaakt.

PONTJE VAN BUITENHUIS, 30,5 km, 03:34 (3:20)

Hier staan ook de tassen, maar daar heb ik nu nog niets uit nodig.

DSC04510We rusten er kort tot de mededeling komt dat de pont er is. We gaan naar buiten, maar moeten toch nog even wachten, wat ik buiten op een picknickbank doe. Maar al met DSC04515al, inclusief de overvaart, hebben we zo lang stil gezeten en gestaan dat we afgekoeld zijn. Dat betekent lekker doorstappen dus het volgende stuk, en dat doe ik nog altijd DSC04521grotendeels gezellig met Chris en Pieter. En zoon Timothy zoekt vanachter zijn computer ook contact met me op via de app.

De route voert anders dan in andere jaren, dit is ivm wegwerkzaamheden, eerst een stuk langs DSC04522het Noordzeekanaal. Daarna volgt een stuk onder bomen door waar het best donker is en de weg niet helemaal vlak. Maar we komen heelhuids aan de andere kant om koers te zetten naar de meubelboulevard van Beverwijk. Na een DSC04524verkeerslicht zijn de pijlen even niet te vinden, maar ik ga op de automatische piloot richting het fietspad onder de A22 door, schoorvoetend door twee andere wandelaars gevolgd. Natuurlijk gaat het goed 😉 en kom ik op de

DSC04529CARAGADOORSTRAAT, 41,1 KM, 6:04 (5:30)

Daar wordt druk gebakken aan de pannenkoeken waar ik er ook een van naar binnen smikkel. Hier staat voor de laatste maal de tas dus ik stop er mijn veiligheidsvestje in en neem wat ik nodig heb er uit. De tas halen die achterin staat valt nog niet mee….. en als je klaar bent weer terug zetten ook niet. Een dame staat DSC04534verongelijkt met de tas in haar handen te kijken hoe ze dat zal gaan doen. Ik pak de tas aan en zeg, hem boven mijn hoofd houdend, tegen de mensen naast me: “Doorgeven naar achteren…..” Waarna een dame van de, als vanouds perfecte, verzorging zegt: “nummer 106 en 107 graag naar voren doorgeven.” 😉

Met een flesje extran ga ik DSC04535verder met Chris en Pieter terwijl we verhalen ophalen van vorig jaar, toen het zo hard regende nabij de sluizen. Maar nu zien we een prachtige zonsopkomst. Helaas moeten we wel door lopen DSC04538naar de tweede overgang en tegen de tijd dat we het rondje hebben gedaan gaat de eerste weer open.

Met zicht op forteiland, Chris vraagt zich vertwijfeld af waar we mis zijn gegaan nu er Newcastle op de borden staat, slaan we af de haven van IJmuiden rond. Ik vind dit niet het aantrekkelijkste deel van de route, maar we moeten er nu eenmaal doorheen voor we via een klein stukje duin aankomen bij:

DSC04539DE IJMUIDERSLAG, 50,7 km, 08:07 (7:46)

Hier staat de tomatensoep op ons te wachten. En ook hier neem ik een bodempje Schrobbelaer. Na de rust zetten we koers naar het zonovergoten DSC04542strand om een flinke tocht van ruim 5 km te maken naar ‘Het Eindpunt’. Ik wacht regelmatig even op de heren, want zeker voor Pieter is dit niet ‘zijn terrein’.

HET EINDPUNT, 56 KM, 09:38

Bij het eindpunt lassen we een extra rust in naast het tafeltje waar de twee Jantjes zitten. DSC02305(Jan Lijkendijk en Jan Terpstra.) Laatstgenoemde bewondert net als wij de grote plant op het tafeltje die ik opzij heb gezet om een foto van Chris en Pieter te maken Hij zegt dan dat er DSC04544eigenlijk twee op ons tafeltje horen te staan. Ik vind weer van niet, maar wel dat die van hem veel mooier is dan die van ons, ze zijn identiek, dus we ruilen onze planten om. Hoe verder de tocht vordert hoe gekker! En hij maakt een foto voor ons met zijn drieën.

DSC04547De route voert ons nu het duin verder door over het Duinpieperpad waar het in het zonnetje genieten is! Toch is het niet echt warm, dus de lange broek blijft de lange broek. Bernadette en DSC04548wandelmaatje Peter sluiten ook gezellig een stuk aan. Na veel verhalen van Chris ga ik nu door met Pieter over zijn paarden, en als er een oldtimer langs komt over zijn Amerikaanse slee, nog in originele staat….. Zo bereiken we de volgende post: met een ontbijt-setting.

DSC04552DE DUINRAND, 64,8 KM, maar dan wel om 11:19 uur! (10:45)

Voor ons is het dus meer brunch. Gekookte eitjes en vifit ‘goede morgen’, fruit, tuc, mars, nuts en twix. Zelfs bifiworstjes zijn er!

DSC04556Ik ga even snel naar het toilet bij het restaurant, maar als ik buiten kom zijn de heren in geen velden of wegen te zien. Sterker nog, die zitten nog altijd gezellig aan het ontbijt. Ik ga er ook nog maar ff bij zitten onder het genot van een bodempje schrobbelaer.

DSC04558Het nu komende stuk tot de finish vind ik het mooiste dat er is. We gaan het Noordoosterkanaal volgen van waaraf je mooi zicht hebt over de lager gelegen waterbedding. Alleen zijn er dit jaar erg DSC04563weinig herten te zien. Het is wel druk met wandelaars waaronder veel van de KM. Zo is er een groep van een man/vrouw of vijftien uit Vijfhuizen zelf. Bij Bezoekerscentrum de DSC04565Oranjekom verlaat ik de heren even voor een sanitaire stop om ze niet lang daarna weer in te lopen. Het tempo is vandaag dan ook heerlijk relaxed.

DSC04567Na de duinen volgt landgoed Leyduin met zijn paardenstal, het Juffershuis en landhuis Leyduin. We steken door langs huis te Manpad naar landgoed

DSC04569GROENENDAAL, 73 km, 13:16 (12:22)

Daar worden we verwend met een bakje ananas en werk ik mijn vierde Schrobbelaer naar binnen. De heren beloven niet aan Peter te DSC04570vertellen dat ik zo’n ‘zuipschuit’ ben. Sterker nog, er is meer dat beter niet verteld kan worden…… misschien moet er maar helemaal niets over deze tocht verteld worden. 😉

DSC04575Inmiddels heb ik ook bericht van het thuisfront ontvangen: ze komen naar me toe! Dat is een leuke verrassing zeker dat Peter en Jaimy me tegemoet willen DSC04578lopen. Dus we verlaten de post snel en zetten koers naar de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Die volgen we over een smal, onverhard pad om de brug bij de Cruquius over DSC04579te gaan met mooi zicht op het gemaal. De volgende loopbrug gaan we weer over en we lopen nog maar net op het smalle pad als ik in de verte de heren al aan zie komen langs molen De Hommel.

DSC04581Samen lopen we gezellig door (en terug) naar

 RESTAURANT MOLENPLAS, 77,5 km, 14:30 (13:35)

Daar rusten we langer dan gepland uit. Dat komt doordat de bestelling opnemen en bezorgen erg DSC04582ingewikkeld is. Eerst komen alleen de frisjes, de koffie duurt iets langer en de magnums komen pas na herhaald (her)verzoek.

DSC04584We vervolgen de route met zijn allen. Al snel loop ik met Peter en Chris terwijl Jaimy en Pieter er een iets lager tempo op na houden. Maar het maakt nu niet meer uit. Het zijn de DSC04586laatste 2 ½ km naar de finish. Daar ben ik blij dat mijn schoenen uit kunnen. Mijn voeten zijn moe. Maar dat is het enige. Verder zou ik er zo nog wel een stuk achteraan kunnen plakken.

Hierbij dank ik alle medewerkers / vrijwilligers ook dit jaar hartelijk  voor de perfecte verzorging. IMG_0713Ook deze keer kwamen we niets te kort. Niet in consumpties, maar zeker ook niet in aandacht en humor.

Volgend jaar zet ik deze KM zeker weer op mijn wandelprogramma.

Alle foto’s zijn te bekijken op:

https://goo.gl/photos/vdM8cTkaGwTA978D8

80 km, 22:00 – 15:30 uur.

DE LANGE DUINEN, 23 augustus 2017

 

DSC03864 - kopie

DE LANGE DUINEN,

SAMEN OP PAD, SOEST, 23 augustus 2017

De wandeling start vandaag vanuit de inmiddels welbekende kantine van av Peijnenburg. DSC04253Bij aankomst staat er al een hele groep mensen buiten klaar voor de start….. van een loop. Ik geniet binnen eerst nog van een kop thee.

IK WANDEL HIER VAKER.
Daarna gaan we met 70 deelnemers op pad de bossen in van landgoed Peijnenburg, waar de DSC04257heide al paars kleurt, tot we af slaan Landgoed De Paltz op. Daar staan enkele leuke optrekjes: een soort koetshuis en een groot wit landhuis en een doolhof met in het midden een kluizenaarsgrot. die in juni 2017 is gerestaureerd.
Lang geleden woonde diep in het donkere bosgebied van De Paltz een kluizenaar in een DSC04270verborgen grot, uit omstreeks 1876. De grot werd opgebouwd uit sintels, baksteen en cement. Het dak werd gedragen door spoorrails. Om bij de grot te komen moest de wandelaar zijn weg vinden in een geheimzinnig doolhof, waar alleen het ruisen der bladeren een gevoel van ‘weg te zijn van het DSC04275gewoel der wereld’ versterkte. Eenmaal gearriveerd bij het middelpunt van het doolhof werd de bezoeker opgewacht door een stenen monnik met een open boek in zijn hand en een kruis op de borst.
De enige beweging die de stilte doorbrak was het omslaan van een bladzijde als de kluizenaar zich verder verdiepte in zijn geschrift en het weemoedig geluid van een windharp op het dak, waardoor de grafstemming compleet was. Wie zo vermetel was om de grot te betreden, wachtte bij vertrek een onaangename verrassing: de toegang tot de grot bleek afgesloten door een watergordijn. Alleen ten koste van een nat pak kon men de hermitage verlaten

DSC04278Hedde vertelt dit verhaaltje ter plaatse. We verlaten het landgoed weer en komen bij de wagenrust met koek en drinken. Dan volgt de voormalige vliegbasis Soesterberg. Inmiddels is dit allemaal wel bekend omdat ik vaker in deze omgeving heb gewandeld. Als ik er met een medewandelaar over spreek vraagt hij of ik uit de buurt kom. Nou nee, ik wandel hier gewoon vaker. 😉

DSC04279HERBEGRAVEN.

Eerst komen we langs een aantal opslagbunkers, dan leidt Hedde ons naar een fusilladeplaats waar hij het volgende over verteld: Verscholen in de bossen van dit terrein staat een houten kruis ter nagedachtenis aan de 33 van Soesterberg. Deze verzetsmensen werden bij de schietbaan van de Duitse bezetters gefusilleerd. Elk jaar op 19 november wordt deze groep herdacht. Het ‘Monument DSC04280voor Gefusilleerde Verzetsmensen’ is een eikenhouten kruis met gedenkplaatje.Naast het kruis ligt een gedenksteen met daarop een bronzen plaquette.
De verzetslieden die in het bos bij de militaire vliegbasis van Soesterberg werden gefusilleerd, waren vanaf het eerste uur betrokken bij het DSC04287verzet en kwamen voornamelijk uit Hengelo (verzetsgroep ‘het Oranjevendel’), Deventer en de omgeving van Amsterdam. De meesten van hen zijn opgepakt doordat ze werden verraden.
De enige die vanwege zijn jeugdige leeftijd niet gefusilleerd werd, was de 17-jarige Christian Lugthart uit Voorst. Hij heeft tot aan het einde van de oorlog in verschillende kampen gezeten. Zijn vader, Cornelis Lugthart, die invalide was en beide benen miste, werd op een stoel gebonden en tussen zijn medestrijders geplaatst voor de executie. Hij werd met stoel en al in het gat gegooid.
DSC04288
De Amsterdamse groep bestond uit gemeente- en bedrijfsarbeiders, die een belangrijke rol hebben gespeeld bij de organisatie van de Februaristaking in 1941. Hun herbegrafenis vond na 1945 plaats op begraafplaats ‘De Nieuwe Ooster’ in Amsterdam.
Hoewel de executies in het geheim waren uitgevoerd, waren er toch geruchten waardoor er na de oorlog op het terrein naar sporen werd gezocht. Het graf, dat gecamoufleerd werd door ingegraven boomstammen, werd onder leiding van majoor W.J. Siedenburg blootgelegd. Zijn zoon was ook op deze plek geëxecuteerd. De majoor wist dat zijn zoon was gedood, maar niet waar hij begraven lag.
DSC04295
Het stoffelijk overschot van de 33 slachtoffers van de executie bevond zich in een Engelse bomkrater van circa tien tot twaalf meter diep. De DSC04301slachtoffers zijn op diverse begraafplaatsen herbegraven.

EEN EIGENWIJZE PADDENSTOEL.

We wandelen over het terrein om bij het museum uit te komen. Daar kijken we onze ogen uit naar de tanks, vliegtuigen enz. die buiten staan. Langs verschillende monumenten verlaten we het terrein en gaan de plaats Soesterberg door om bij vv Vliegdorp te rusten op 13,8 km.

Ik kom niet verder dan een picknickbank die buiten in de schaduw staat. Mijn brood is nog niet helemaal op dus dat nuttig ik daar lekker. Het windje maakt het aangenaam want op het open terrein van de Vliegbasis was het best warm.

DSC04332We gaan terug door Soesterberg (oa langs het Zwaantje dat sinds de intrek van een Chinees restaurant ‘De Oriental Swan’ heet) en steken de DSC04334vliegbasis nog een keer over om daarna natuurgebied de Stompert door te gaan langs restaurant ’T Hoogt. We worden nog verwend met een chocoladereepje alvorens we het laatste stuk bos

en heide trotseren. Hier staan de bramen al rijp langs het pad en er wordt volop gebarbecued en gerecreëerd in de randen van het bos. Langs een paddenstoel die eigenwijs midden op het pad is gegroeid komen we terug bij Av Pijnenburg.

25,2 km, 10:00 – 16:00 uur.

 

MKM MELDERSLO, 19 augustus 2017

DSC04123 - kopieMKM, MELDERSLOSE KENNEDY MARS,

MELDERSLO, 19 augustus 2017.

De week voorafgaande aan deze KM houden Peter en ik de weerberichten goed in de DSC04125gaten en zo gaan de voorspellingen van heel grote regenkans naar maximaal af en toe een buitje.

En zo staan we die 19e dan toch aan de start. Daar is het druk bij de na-inschrijving en tegen de tijd dat ik alle startbescheiden heb kunnen we direct van start.
Het voelt weer als vanouds op de nog donkere wegen door de landelijke omgeving. Maar het begint ook al te dagen, vooral in het stukje bos en langs de ruïne die Patricia vorig jaar niet heeft gezien. Maar ik wel dus dat ligt aan haar. 😉 Ondertussen klets ik lekker bij met DSC04127Fons.
Het valt ons nu al op dat er opvallend veel afrikaantjes gekweekt worden en bij terugkomst in Melderslo na het eerste rondje maak ik gelijk maar de foto van een kruis langs de weg, en dat is gelijk genoeg voor vandaag
Hier krijgen we ons eerste knipje in de controlekaart, het lunchpakket (twee broodjes kaas en een mueslireep) en iets te drinken alvorens ik het toilet aan doe.

MELDERSLO 7:23 uur, 15 km
DSC04130
Er is prima gepijld en er is genoeg te zien. Koeien, schapen, maïs, af en toe een plukje zonnebloemen, kortom veel agrarisch. De zon DSC04134komt op en in de verte spotten we een regenboog….. waarvan ik hoop dat hij vooral in de verte blijft! We passeren een vliegtuigmonument voor een neergestorte DSC04138Halifax bommenwerper op 22 juni 1943 en een derde monument is voor een Lancaster op 13 juni 1944. Maar dat zijn ze voor vandaag.
Als ik door loop na een foto, om Peter en Patricia DSC04140weer in te halen, vraagt een wandelaar aan me: “wachten ze niet eens op je?” “Nee, maar straks wel de foto’s willen zien natuurlijk!” Ik loop kletsend met hem op terwijl hij verteld DSC04148dat hij op de volgende post niet gaat rusten. Dat doet hij alleen op de tassenposten. Maar ja, het is pas een van zijn eerste KM’s. (Later zien we dat hij niet zo soepeltjes is blijven lopen…..)

We wandelen MEERLO in en komen bij De Speulplaats om 9:26 op 26,15 km. Daar ga ik bij DSC04153Patricia zitten na een bezoekje aan het toilet. Wel goed verzorgd allemaal: op elke post een toilet. Dat ik in Nijmegen ergens een keer niet op Patricia’s naam kon komen moet ik nog steeds aan horen. Ook nu als Peter tegen haar zegt: Pa…Pa…Pa… DSC04157mevrouw met de banaan. En Gerrit die naast me zit vult aan: “Patricia.” “Hoe weet je dat???”
Via de mooie dorpskern vervolgen we de route weer. We gaan door BLITTERSWIJCK met zijn DSC04161mooie kerk en zien een bordje dat wijst naar camping Tante Jet. Af en toe komen er verrassende plekjes langs zoals een watertje waar ook gevist kan worden…. DSC04163en een nieuwsgierig paard laat zich gewillig aaien. Inmiddels passeren we het zoveelste kapelletje en een plek waar overnacht kan worden in een pipowagen. Af en toe staat er een waterput voor een huis met een emmer die middels een hefboom uit de put gehaald kan worden. We passeren het zoveelste veld met afrikaantjes als de meligheid begint toe te slaan. In dit agrarische gebied werken natuurlijk veel Poolse arbeiders….. zouden die ook ingezet worden om alle uitgebloeide bloemetjes van de afrikaantjes te plukken?

Inmiddels zijn we SWOLGEN in gegaan en komen op de volgende rust . Het is 11:05,en we zitten op 34,33 km
DSC04180
Hier staat onze tas met reserves[pullen, maar daar hebben we nu niets uit nodig. Na het toilet geniet ik van een beker bouillon. Helaas is deze niet zo zout en heet dus ik giet er gelijk nog maar een bekertje achteraan.

DSC04183Regelmatig treffen we de fraaiste paddenstoelen langs de route aan en veel verkoopstandjes zoals deze met verse tomaten en paprika en paprika in het zuur. Maar ook eieren, honing, pompoenen ed worden te koop berries.jpgaangeboden. En nu we het gebied met de bosbessen struiken in gaan worden ook deze verkocht, zelfs uit een automaat.
DSC04193We wandelen door de plaatsen BROEKHUIZENVORST en BROEKHUIZEN en na het kunstwerk met de molensteen slaan we af richting de Maas. Die gaan we enige tijd volgen met zicht op de Hertog Jan brouwerij en later Arcen.
DSC04194Ik haal Gerrit Arfman weer in waar ik gezellig kletsend een stuk mee op loop. Ja, die naam kon alleen maar Patricia zijn… of Paniek. Nee, dan is Patricia toch een stuk DSC04197beter. Na de nodige rozenvelden komen we weer langs afrikaantjes waarbij Gerrit vertelt dat dit gewas aangeplant wordt om de aaltjes uit de bodem te krijgen.
Ik ben blij als we rechts af slaan want dan komt het volgende dorp in zicht en gaan we langs een kasteelachtig gebouw en rosarium rozendorp….

LOTTUM in , waar bij de Smetenhof op 43,18 km weer een rust is. (12:51 uur)
We gaan op het muurtje tegenover het gebouw zitten en genieten er van een bak soep DSC04207.JPGmet een broodje kaas. Helaas is het muurtje vochtig dus mijn kont is nat als we door gaan, maar dat droogt wel weer.
Een ezel staat in een veld waarin hij bijna niet over het gewas heen kan kijken als we naar de DSC04208Houthuizer molen lopen. En ook dit is voor mij een vertrouwd punt in de route. Toen de tocht nog ‘s avonds startte was ik hier altijd tegen de tijd dat het licht werd. Nu is de route in grote DSC04209lijnen ook anders om.
Langs een kunstwerk van drie roze koeienkonten en vormboompjes koen we bij de snoek die nog altijd hoog boven de omgeving uit steekt en waarna we al snel op

Camping CALIFORNIE komen. 14:43, 51,95 km
Daar kunnen we genieten van de traditionele nectarine. Hier is ook de tassenrust en verlos ik DSC04213mij van mijn steunzolen. Ik zie daar een beginnende blaar. Peter heeft last van zijn linker bovenbeen dus laat zich hier masseren. Gerrit vertelt dat hij onderweg bosbessen heeft gekocht omdat hij daar zo gek op is. Ja, uit de automaat! En die smaakten prima. Ja, wat wil je, vers van de struik.

We zijn nog maar net van de post vertrokken als donkere wolken aan komen drijven en het inderdaad gaat regenen. Steeds harder zelfs zodat de regenjassen en capes aan gaan. DSC04226Onder de bomen is het nog wel te doen, maar nu worden we rechts af gestuurd met de wind in onze zij. We besluiten eerst maar onder de bomen te wachten tot het droger wordt. Twee wandelaars passeren ons met de mededeling: DSC04225Jullie zijn toch niet van suiker. Ze willen recht door onder de bomen blijven tot zij ze terug roepen met de vraag of ze niet toch rechts af willen. Ze lopen ongelovig terug om te zien dat ze de pijl tegenover waar we staan niet gezien hebben….. en gaan toch ook iets verder onder een boom staan. Als het weer redelijk droog wordt en we verder gaan krijgen ze de opmerking “Jullie zijn toch niet van suiker.” natuurlijk weer terug. 😉
DSC04232Regelmatig zien we ‘een pad plat op het pad’ ja, de meligheid slaat steeds verder toe en zo stappen we SEVENUM binnen. We passeren allerlei leuke optrekjes, maar ook de nodige staaltjes van ‘geen smaak’. En hier willen wonen…????? Nee, het is hier wel errug rustig in de dorpjes.

In SEVENUM rusten we bij cafe Sevenwaeg om 17:00, op 60,39 km
Ik neem er een krentenbol en een bak koffie en we kletsen gezellig met de dames achter DSC04233de stand die vertellen dat er op de volgende post twee leuke mannen staan….. julllie mannen zeker? Vragen we. 🙂 Eens kijken of jullie wel smaak hebben reageren we, en met wat dropjes mee wandelen we wel door.
Daarna gaan we vol goede moed op pad en krijgen al snel wat regen over ons heen. Maar met de regenjas aan is het goed te trotseren en we lopen al snel onder de regenwolk vandaan. Daarna volgt een flink stuk langs het spoor. DSC04234Patricia gaat lekker en loopt op ons uit en Peter doet een tandje terug. Dus gezellig kletsend trotseren we dit stuk….. en de volgende lange stukken tot we bij een schattig jongetje komt met een schaal met wat chocolade naar ons toe lopen. (Patricia moet volgens het mannetje haar chocola delen met de man achter haar horen we later.)…. DSC04235het is een fantastische onderbreking voor we na een veld pompoenen

HEGELSOM in gaan naar De Beije. Het is inmiddels 19:12 en er zit 69,74 km op.
Peter laat zijn been nogmaals masseren en ik DSC04241trek mijn sandalen aan op deze laatste tassenpost. Er zit inmiddels een flinke blaar aan de zijkant van mijn voet maar daar heb ik in mijn sandalen geen last van. Ik ga lekker lui op de lounchebank zitten, met DSC04238.JPGbeentjes omhoog, nadat ik de mannen de groeten heb gedaan van de dames op de vorige post.
Het gaat lekker. Voor ons zien we niemand meer lopen, achter ons volgen er nog twee. Op gegeven moment zie ik een uithangbord in de vorm van een aardappel die ik al eerder heb gezien en ik check mijn routebeschrijving. De straatnaam komt er nu niet meer op voor, (voor de rest DSC04244wel) en van rechts komen er ook wandelaars aan…..We raadplegen de phone en zo komen we zonder al te ver terug lopen toch weer op de route terug met weer volop duidelijke pijlen.

Na METERIK gaan we met weer meer wandelaars om ons heen HORST in en op zoek naar de rustpost. Maar volgens de beschrijving zijn we de post al voorbij terwijl we hem nog niet gezien hebben. De sanitaire zaken doen we DSC04248ongezien in de bosjes, om na de volgende bocht voor de rust te staan! Het is 21:11 en er zit 75,83 km op.
Nu begint het te schemeren en de gekleurde fonteinen op het plein voor het gemeentehuis zien er mooi uit. We gaan onder de A73 door en de laatste wegen volgen richting Melderslo. Ik baal er een beetje van dat ik mijn veiligheidsvestje niet bij me heb, maar het schiet gelukkig lekker op. Een auto van de organisatie 20953229_2046319638921749_1138180384040184039_nkomt ons tegemoet van waaruit wordt gevraagd of we een veiligheidsvestje aan willen. Al is het nog maar een stukje, we zijn er toch nog even blij mee.
Eenmaal aan de finish melden we ons af en lopen naar de snackbar Patricia al weer een poosje binnen zit. Wij nemen ook een heerlijk snack en als die bijna op is begint de uitbater de spullen op te ruimen. Waren wij even op tijd binnen!!!

80 km, 5:00 – 21:45 uur.

IMG_0492 - kopieOOSTENRIJK,

FLAUCHAUWINKL & MALLNITZ, 1 – 11 augustus 2017

Na 21 jaar ga ik weer eens naar Oostenrijk, dit maal met Peter en Jaimy.

DSC03392DINSDAG 1 augustus, Hochgrundeck

De dag begint wat minder, het naar het toilet gaan gaat wel heel erg voorspoedig, té voorspoedig zal ik maar zeggen. Bang dat het wandelen er bij in zal schieten begeef ik me eerst maar naar de ontbijtzaal. gelukkig kan ik zonder onderbreking het ontbijt voltooien en het gaat DSC03400dan zo voorspoedig dat ik, met een aantal extra maandverbandjes, toch maar mee ga voor de wandeling. En die zal op dat vlak verder voorspoedig gaan verlopen.

Met twee auto’s en een busje slingeren we door wat dorpjes naar het punt waar we de wandeling gaan beginnen, op 1200 meter. Wij zitten in de DSC03403auto bij twee Nederlanders. Langs een leuke schuur met een grote hoeveelheid werktuigen en een café gaan we op pad met een gemengde groep van 13 met enkele Nederlanders en wat Duits sprekenden, dus onderling praten gaat prima.
DSC03412De jongste deelnemer is een meisje van 6, er is een hond mee en onze gids is de hoteleigenaar.
Al langs een eerste kapelletje gaan we wat brede steenslagpaden af waarbij we een hazelworm op DSC03415het pad aan treffen. Dan gaan we al snel  de smallere paden op waarbij stukken zijn waar de voeten voorzichtig tussen de boomwortels gezet moeten worden, en je uit moet kijken niet naar beneden DSC03417te zakken. Soms gaat er een stroompje bergwater over ons pad heen, en we moeten zelfs een keer over een plank heen over het water. De vader heeft zijn zesjarige dochter op zijn nek genomen, maar verliest DSC03423daarbij zijn evenwicht. Hij kan zijn dochter nog net vast houden voor ze naar beneden glijdt. Onze ‘gids’ zegt dat je hier nooit erg ver naar beneden zult glijden. En idd je zult hier al na enkele meters ergens tegen een boom of tussen het struikgewas eindigen, hoewel dat nooit fijn zal zijn.
Maar het is niet alleen kommer en kwel, we hebben onderweg prachtige uitzichten. Ook op DSC03428de huisjes waarnaast de auto’s staan waar vandaan we begonnen zijn. En dat is toch een eind onder ons inmiddels!!!

Al het gebalanceer is eerlijk gezegd niet helemaal mijn ding, maar ik wil toch ook wel graag naar de top, dus ik ga dapper door. Op IMG_0507zeker punt vraagt de gids ons te kiezen. Nog een stuk steil omhoog naar de eigenlijke top met het kruis of wat flauwer gelijk door lopen naar ‘de hut’.
Wij gaan door naar de top over wel heel steile paden. Ik vraag voorzichtig of we ook dezelfde DSC03441weg terug gaan, maar dat is gelukkig niet het geval, want afdalen gaat altijd moeizamer dan klimmen.
Maar we worden beloond. Klokslag 12 uur komen we bij het kruis op de top van de DSC03443Hochgrundeck op 1827 meter, vanwaar we een prachtig uitzicht hebben op alles onder ons, en de hoge bergtoppen verderop, waartussen ook de Gross Glockner.

Langs een alleraardigst kapelletje, er schiet een hagedisje voor ons langs over het pad, gaan we DSC03458naar ‘de Hut’ voor een welverdiende rust. Het is maar 5,2 km lopen geweest vanaf de auto, maar het was door het klimmen een flinke inspanning. De appelsap in een halve literglas smaakt ons prima, evenals een bord  met brood, spek, salami, kaas, augurk, jalapenjo en nog wat smakelijke dingen. En dan DSC03461krijgen we nog een schnaps ook….. ‘ohne gegensprach’! Dus dat laat ik me ‘op commando’ ook goed smaken.

Maar we moeten weer omlaag. En dat gaat niet over de brede weg zoals ik had gehoopt. Gelukkig DSC03462 - kopiehoeven we niet meer over het laatst bewandelde steile pad. We starten over de alpenweide en dan volgt een goed begaanbaar pad tot we op het punt komen waar we op de heenweg afsplitsten van degenen die niet naar de top gingen. Vanaf daar gaan we toch terug over het heenpad. En omdat omlaag altijd moeizamer gaat dan naar boven is dat nog een hele opgave voor mij. Maar DSC03466met het idee dat elke meter omlaag me dichter naar het dal voert ga ik toch maar door.

Af en toe verzamelen we even om iedereen bij elkaar te krijgen, en bij een stroompje kunnen we de inhoud van onze drinkflessen, die inmiddels IMG_0508warm is, verruilen voor ijskoud water uit een stroomje dat uit de berg komt. Dat smaakt een stuk beter. Gaandeweg worden de paden steeds beter begaanbaar tot we weer op het brede steenslagpaden komen. Nu lopen we IMG_0509lekker door naar beneden en komen weer bij de auto’s aan.  Er zijn dan vijf uur en drie kwartier verstreken en we zijn iets meer dan 10 km verder, nou ja, verder….. terug bij af. Maar wel DSC03471een mooie ervaring rijker.

Wij rijden weer mee met de Nederlanders die uit Venlo blijken te komen. Nou ja, wij willen DSC03488binnenkort naar Melderslo gaan om te wandelen. Oh, dan doen wij vast de Kennedymars daar, is de opmerking.

DSC0349310,2 km, 627 gestegen, (GPS: 895 gestegen, 850 gedaald), 9:45- 15:30 uur.

 

WOENSDAG 2 augustus, Geistenberg.
Vandaag gaan we niet echt wandelen, maar naar de Lichtensteinerklamm. Althans, dat DSC03495was de bedoeling. Want als we in de buurt komen en de weg vragen kijkt de boer ons vreemd aan. Door een lawine is de klamm DSC03498namelijk niet bereikbaar.

Zelfs alsnog een kijkje nemen mag niet, want de weg is afgesloten. Dan maar met de kabelbaan naar boven vanuit Sankt Johann im Pongau naar de DSC03502Geisterberg. In één keer naar 1575 meter. En het is een stuk minder eng in de kabelbaan dan waar ik bang voor was. Vanaf dat punt gaan we toch maar weer aan de wandel. De twee uur verderop DSC03506gelegen Sonntagskogel op 1849 meter laten we wel voor wat hij is. Op naar de Buchauhutte dus, over brede gravelpaden. We nemen een kijkje in het St. Hubertuskapelletje op 1700 meter en bij DSC03508een ezel die zo lamlendig is dat hij ‘voor dood’ in het weitje achter zijn stalletje is gaan liggen. We drinken wat en starten dan met de DSC03510kinderpuzzelroute, die we al wandelend met Jaimy af lopen. En dat is op onze sandaaltjes toch nog lekker klimmen en dalen naar een hoogte 1788 meter.
Op dat punt staat naast het einde van een andere DSC03513kabelbaan die alleen in gebruik is in het  skiseizoen, een uitkijktoren. Maar ik vind dat het wel hoog genoeg is terwijl Peter nog even door klimt om de omgeving te kunnen filmen. In de verte is het DSC03527nevelig boven de bergen en die lucht trekt razendsnel onze kant uit. We zijn blij dat we nog boven zijn en onder de skilift kunnen schuilen voor de DSC03542onweersbui, die gelukkig even snel weer is verdwenen als hij gekomen is. In het zonnetje dalen we af naar de Gernkogelalm en verder terug naar het Gondel Bergstation om de terugvaart naar DSC03544beneden aan te vangen.
En heel dapper kijk ik dan zelfs even naar beneden hoe mooi het is om alle gondels onder je in een rij aan de kabel te zien hangen.

Een te verwaarlozen afstand met toch weer 213 hoogtemeters.

 

DSC03622 - kopieDONDERDAG 3 augustus, Rosskopf.
Peter wil al jaren naar de top van de Rosskopf, maar het weer speelde steeds parten. DSC03550Vandaag zijn de voorspellingen best goed, pas na een uur of vier kans op regen, dus rond negen uur willen we een poging gaan wagen. Rond twaalf uur boven…. rond drie uur weer beneden moet niet te hoog gegrepen zijn. En zo gaan we kwart voor negen op pad.
DSC03551Na de regen van gistermiddag is de Enns, die we even volgen, goed gevuld met water. Maar de forellen liggen nog altijd vlak voor de stuw te wachten op alles wat er aan eetbaars langs komt drijven. Al snel gaan we de Enns over en de berg op.
DSC03552Op verschillende punten sijpelt het water van de berg af in een houten trog en een ree spurt over een weilandje heen het groen in om buiten ons gezichtsveld te komen. Verder zien we veel DSC03554koeien langs de brede en absoluut niet enge paden, waarvan één of enkelen een bel dragen. De dieren kijken ons even nieuwsgierig aan, de oudere dieren kun je zelfs aaien. Ze gaan in ieder geval niet voor ons opzij.
IMG_0526De uitzichten richting Flachauwinkl zijn prachtig, maar er is ook veel aan planten te ontdekken. Peter ruikt de munt al en ik zie de eveneens geurige oregano staan.

IMG_0527Maar ook grasklokjes en hier de nodige klokjesgentianen, parnassia en rietorchideeën in het geultje langs het pad waardoor het water naar beneden stroomt. En iets daarboven staat zelfs heide tussen de rotsen. En een grote wijngaardslak kruipt over de IMG_0528weg. Op een hoogte van 1339 meter hebben we er 3,65 km opzitten (dus elke tien meter een meter omhoog) en vinden we het tijd voor de eerste rust. (Op 1/3 van de hoogte.) We leggen het kleed op de grond DSC03578en gaan er op zitten terwijl Peter ‘trots’ de dikke rode plek laat zien waar een of ander beest hem gestoken heeft. Wel een fijn idee dat we zo’n insekten-afleider bij ons hebben, zo blijven Jaimy en ik ongeschonden.
DSC03585Lukte het gisteren niet om bij de waterval (Lichtensteinerklamm) te kijken, nu zien we links en rechts (ligt er aan welke kant we op slingeren) allerlei kleine watervalletjes naar DSC03589beneden komen. Op 1565 meter treffen we zelfs twee mannen aan die flinke dennen omgezaagd hebben en die aan het verwerken zijn. Er gaat daar zelfs een smal stroompje over het pad heen. Vlak daarna komen we bij het DSC03592eindpunt van de eerste gondelbaan op 1601 meter, dus het wordt langzaam tijd voor de tweede rust op 2/3 van de hoogte. Die houden we bij een nu gesloten berghut. Op het terras staan nog picknickbanken